Kłamczucha - motywy literackie

Motyw kłamstwa

Kłamstwo to główny napęd całej fabułyUkład zdarzeń i wątków w utworze literackim lub filmie.. Aniela buduje swoje nowe życie w Poznaniu na oszustwie. Chce zbliżyć się do Pawła Nowackiego, dlatego zatrudnia się u niego jako pomoc domowa.

Podaje się za Franciszkę Wyrobek i ukrywa swój prawdziwy cel przyjazdu. Jedno kłamstwo szybko pociąga za sobą kolejne. Dziewczyna musi ciągle pilnować swoich wymysłów i pamiętać, co komu powiedziała.

Z jednej strony wywołuje to komizm sytuacyjnyZabawny splot wydarzeń i nieporozumień, w które wplątują się bohaterowie. i bawi czytelnika. Z drugiej strony pokazuje, że sieć kłamstw zawsze w końcu pęka. Aniela ponosi surowe konsekwencje swoich działań.

Motyw pierwszej miłości

Uczucie Anieli do Pawła to typowa młodzieńcza fascynacja. Jest gwałtowna, ślepa i prowadzi do bardzo pochopnych decyzji. Bohaterka porzuca rodzinną Łebę i jedzie do obcego miasta dla chłopaka, którego ledwo zna.

Miłość całkowicie ją zaślepia. Dziewczyna długo nie dostrzega, że Paweł ma wiele wad i wcale nie jest ideałem. Zderzenie jej marzeń z rzeczywistością to ważny krok w dorastaniu.

Pierwsza miłość staje się dla Anieli bolesną nauczką. Nie kończy się szczęśliwie, ale daje jej cenną życiową lekcję. Małgorzata Musierowicz opisuje to uczucie z humorem i lekkim dystansem. Rozwiń: Motyw pierwszej miłości (czas czytania: 2 min)

Motyw teatru i gry aktorskiej

Aniela dosłownie wciela się w różne role. Kłamie w życiu codziennym, a do tego gra tytułową rolęRola postaci, od której imienia pochodzi tytuł sztuki lub filmu. w szkolnym przedstawieniu „Hamlet”. Teatr staje się metaforąInaczej przenośnia. Zestawienie słów, które zyskują razem nowe, niedosłowne znaczenie. jej własnego życia.

Na co dzień dziewczyna odgrywa kogoś, kim zupełnie nie jest. Ukrywa swoje prawdziwe cechy za maską. Granica między sceną a rzeczywistością szybko się zaciera.

Aniela gubi się w rolach, które sama wymyśliła. Ciągłe udawanie okazuje się bardzo wyczerpujące. Pisarka udowadnia, że szczerość jest o wiele ważniejsza niż najlepsza gra aktorska. Rozwiń: Motyw teatru i gry aktorskiej (czas czytania: 2 min)

Motyw dojrzewania

„Kłamczucha” to klasyczna powieść inicjacyjnaUtwór opowiadający o dorastaniu bohatera i jego przejściu z dzieciństwa w dorosłość.. Aniela wyrusza w podróż, która zmienia jej charakter. Na początku jest naiwną i wybuchową nastolatką.

Zderzenie z rzeczywistością i wstyd po odkryciu jej kłamstw mocno na nią wpływają. Nowe przyjaźnie uczą ją odpowiedzialności za własne słowa.

Dojrzewanie Anieli to długi proces. Składa się z serii małych pomyłek i wyciągania z nich mądrych wniosków. Dorastanie zawsze wiąże się z popełnianiem błędów.

Motyw podróży i ucieczki

Wyjazd Anieli z Łeby do Poznania to typowa ucieczka. Dziewczyna rusza w nieznane pod wpływem silnych emocji. Nie ma żadnego konkretnego planu na przyszłość.

Fizyczna podróż pociągiem staje się też podróżą w głąb siebie. Bohaterka trafia do zupełnie nowego środowiskaOtoczenie, w którym żyje i obraca się dany człowiek.. Musi się w nim odnaleźć i sprawdzić swoje wyobrażenia o świecie.

Aniela przypomina innych bohaterów literackich, którzy opuszczają dom, by dorosnąć. Powrót do dawnego życia jest możliwy dopiero po wewnętrznej przemianie.

Motyw przyjaźni

Na tle trudnej relacji z Pawłem wyraźnie widać siłę prawdziwej przyjaźni. Uosabia ją Robert Rojek, szkolny reżyser. Chłopak szybko odkrywa kłamstwa Anieli, ale nie wykorzystuje tego przeciwko niej.

To właśnie relacje przyjacielskie okazują się najcenniejsze. Są oparte na szczerości i zaufaniu, w przeciwieństwie do fałszywego zauroczenia.

Autorka zestawia przyjaźń z pierwszą miłością. Pokazuje, że dobrzy znajomi są o wiele bardziej niezawodni. Przyjaźń pomaga Anieli odzyskać równowagę i naprawić swoje błędy.

Motyw maski i tożsamości

Przez większość czasu Aniela żyje pod fałszywym nazwiskiem. Ukrywa swoje prawdziwe imię, pochodzenie i powód przyjazdu do Poznania. Zakłada maskę, która z czasem staje się dla niej ciężarem.

Ciągłe udawanie zagraża jej poczuciu własnego „ja”. Książka stawia ważne pytanie: czy można długo grać kogoś innego i nie stracić siebie?

Odpowiedź autorki jest bardzo prosta. Prędzej czy później każda maska opada. Zrzucenie jej bywa bolesne, ale to jedyny sposób na prawdziwe i szczęśliwe życie.