Plan wydarzeń „Pani Bovary”
Dzieciństwo i edukacja Karola Bovary
Karol Bovary dorasta pod okiem despotycznej matki, z trudem kończy studia medyczne i zostaje wiejskim oficerem zdrowia w Tostes.
Pierwsze małżeństwo Karola
Za namową matki Karol poślubia wdowę Heloizę Dubuc - starszą, pozbawioną urody kobietę, która okazuje się w dodatku o wiele uboższa, niż go zapewniano.
Wizyta w Les Bertaux
Karol jedzie do gospodarstwa rolnika Rouault, by nastawić mu złamaną nogę, i tam poznaje jego córkę Emmę - młodą, piękną, wychowaną w klasztorze kobietę o romantycznych wyobrażeniach o życiu.
Śmierć Heloizy
Heloiza umiera nagle, zostawiając Karola wdowcem; jego matka i ojciec Rouault szybko dostrzegają w tym okazję do nowego ożenku syna z Emmą.
Ślub Karola i Emmy
Karol żeni się z Emmą Rouault - dla niego to spełnienie marzeń, dla niej początek rozczarowania: mąż okazuje się nijaki, poczciwiec bez ambicji i wyobraźni.
Nuda w Tostes
Emma, wychowana na romansach i sentymentalnych powieściach, szybko odkrywa przepaść między wyobrażonym szczęściem a prozaicznym życiem z Karolem w prowincjonalnym Tostes.
Bal u markiza de la Vaubyessard
Karol i Emma zostają zaproszeni na elegancki bal do pobliskiego zamku - Emma tańczy z arystokratami, pije szampana i przez chwilę wierzy, że tak właśnie powinno wyglądać jej życie.
Obsesja i choroba Emmy
Po balu Emma popada w melancholię i tęsknotę za wielkim światem, odmawia jedzenia, traci zainteresowanie domem; Karol, bezradny, przypisuje jej stan klimatowi Tostes.
Przeprowadzka do Yonville
Karol decyduje się przenieść do miasteczka Yonville-l'Abbaye, licząc, że zmiana otoczenia poprawi stan zdrowia Emmy, która jest już wtedy w ciąży.
Przybycie do Yonville i narodziny Berty
W Yonville Emma poznaje aptekarza Homais i młodego praktykanta notarialnego Leona Dupuis; wkrótce rodzi córkę Bertę, którą oddaje na wychowanie mamce.
Zbliżenie z Leonem
Emma i Leon odkrywają wspólną wrażliwość - oboje lubią muzykę, literaturę, marzą o czymś więcej niż prowincja; między nimi rodzi się uczucie, które żadne z nich nie odważa się wyrazić wprost.
Wyjazd Leona do Paryża
Leon wyjeżdża do Paryża na studia prawnicze, zostawiając Emmę z niezaspokojonym uczuciem i nasilającą się nudą.
Pojawienie się Rudolfa Boulangera
Do gabinetu Karola przychodzi zamożny ziemianin Rudolf Boulanger - doświadczony uwodziciel, który od razu dostrzega w znudzonej Emmy łatwy cel.
Słynna scena wyścigów i uwodzenie Emmy
Podczas targów rolniczych w Yonville Rudolf systematycznie uwodzi Emmę, szeptem mówiąc jej słowa o przeznaczeniu i wyjątkowości - Flaubert zestawia tę scenę z przemówieniami o hodowli krów, obnażając pustkę romantycznych frazesów.
Początek romansu z Rudolfem
Pod pretekstem wspólnych przejażdżek konnych Emma zostaje kochanką Rudolfa - romans daje jej chwilowe złudzenie życia zgodnego z marzeniami.
Operacja stopy Hipolita i klęska Karola
Emma, zainspirowana przez Homais, namawia Karola do przeprowadzenia ryzykownej operacji koślawej stopy u stajennego Hipolita - operacja kończy się gangreną i amputacją, a Emma ostatecznie traci resztki szacunku do męża.
Plany ucieczki z Rudolfem
Emma przekonuje Rudolfa, by uciekli razem za granicę; kupuje na kredyt luksusowy ekwipunek, snuje plany nowego życia - Rudolf jednak nie ma zamiaru porzucać swojej wygody.
Porzucenie przez Rudolfa
Rudolf wysyła Emmy zimny list pożegnalny i ucieka sam - Emma, po przeczytaniu listu na strychu, traci przytomność, zapada na długą chorobę nerwową, przez chwilę szuka pociechy w religii.
Wyjazd do Rouen i spotkanie z Leonem
Karol zabiera ozdrowioną Emmę do opery w Rouen, gdzie spotykają Leona - teraz pewnego siebie, ukształtowanego przez Paryż młodego prawnika.
Romans z Leonem
Emma zaczyna regularnie jeździć do Rouen pod pretekstem lekcji fortepianu; w rzeczywistości spędza tygodniowe wypady z Leonem w hotelach, trwoniąc coraz więcej pieniędzy.
Spirala długów u Lheureux
Lokalny kupiec Lheureux od dawna pożycza Emmie pieniądze i sprzedaje jej luksusowe towary na kredyt - teraz przedstawia weksle, których suma przerasta wszelkie możliwości spłaty.
Bezskuteczne prośby o pomoc
Emma błaga kolejno Leona, Rudolfa i kilku innych mężczyzn o pożyczkę lub pomoc - wszyscy odmawiają lub stawiają upokarzające warunki, a Leon okazuje się równie tchórzliwy jak dawniej.
Zajęcie majątku Bovary
Komornik wystawia nakaz zajęcia całego dobytku Karola i Emmy - mieszkanie zostaje opieczętowane, informacja rozchodzi się po Yonville, kompromitując rodzinę.
Samobójstwo Emmy
Emma wchodzi do apteki Homais i pod fałszywym pretekstem wykrada arszenik, po czym go połyka; konona w agonii, po długich godzinach cierpień, podczas gdy Karol siedzi przy jej łóżku, nie rozumiejąc, co się stało.
Pogrzeb Emmy i załamanie Karola
Emma zostaje pochowana w trzech trumnach - drewnianej, dębowej i ołowianej - zgodnie ze swoją ostatnią wolą w welonie ślubnym; Karol stopniowo odkrywa listy i dowiaduje się o romansach żony.
Śmierć Karola
Zdruzgotany, zrujnowany finansowo i złamany prawdą o Emmie Karol umiera nagle w ogrodzie - Flaubert nie podaje przyczyny, jakby samo życie po stracie iluzji straciło sens.
Los Berty i triumf Homais
Osierocona Berta trafia do pracy w fabryce bawełny, a aptekarz Homais - symbol pruderyjnego, dorobkiewiczowskiego mieszczaństwa - otrzymuje Krzyż Legii Honorowej.
- Ślub z Karolem - Emma od pierwszych dni małżeństwa odczuwa rozczarowanie mężem, co uruchamia całą spiralę ucieczki w marzenia i romanse.
- Bal u de la Vaubyessard - jednorazowy kontakt z arystokratycznym światem rozbudza w Emmie pragnienia, których prowincja nigdy nie zaspokoi.
- Romans z Rudolfem - pierwsza zdrada, która daje Emmie złudzenie miłości z powieści i pcha ją ku coraz większym wydatkom i ryzyku.
- Klęska operacji Hipolita - Emma traci ostatnią resztkę szacunku do Karola, a jej związek z Rudolfem nabiera intensywności.
- Porzucenie przez Rudolfa - punkt, w którym rzeczywistość po raz pierwszy brutalnie niszczy romantycką iluzję; choroba Emmy symbolizuje wewnętrzne rozbicie.
- Spirala długów u Lheureux - finansowy wymiar bovaryzmu: marzenia mają cenę, której Emma nie potrafi ani zapłacić, ani zaakceptować.
- Samobójstwo Emmy - kulminacja i jedyna ucieczka, jaką bohaterka widzi z pułapki własnych wyborów, długów i społecznego wstydu.
- Triumf Homais - ironiczne zakończenie powieści: świat, który Emma odrzucała, wynagradza właśnie tych, którzy go bezrefleksyjnie akceptują.