Pinokio – charakterystyka
Pinokio to tytułowy bohater powieści Carla Collodiego, który z krnąbrnej marionetki staje się prawdziwym człowiekiem. Jego historia pokazuje trudną drogę dorastania, pełną błędów, lenistwa i ulegania pokusom. Ostatecznie chłopiec uczy się odpowiedzialności, szacunku do bliskich oraz ciężkiej pracy.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Narodziny i wygląd drewnianego pajacyka
Pinokio powstał ze zwykłego kawałka drewna na opał. Kłodę znalazł Majster WiśniaStolarz Antonio, którego nazywano tak z powodu nosa przypominającego dojrzałą wiśnię., ale to Dżepetto wyrzeźbił z niej pajacyka. Wygląd bohatera był bardzo skromny.
Nosił ubranko z papieru w kwiatki, buty z kory drzewa oraz czapeczkę ulepioną z chlebowego ciasta. Pajacyk sprawiał kłopoty, zanim jeszcze zyskał ostateczny kształt. Skłócił ze sobą stolarza Antonia i Dżepetta.
Trudny charakter i pierwsze przewinienia
Podczas rzeźbienia zdjął swojemu twórcy perukę i kopnął go w nos. Zaraz po tym, jak nauczył się chodzić, uciekł z domu. Przez jego zachowanie niewinny staruszek trafił do więzienia.
Pinokio nienawidził nauki i obowiązków. Wolał łapać motyle, wspinać się na drzewa i kraść ptasie gniazda. Interesowało go tylko jedzenie, spanie i ciągła zabawa.
Nie znosił pouczania. Gdy Gadający Świerszcz nazwał go pustą głową, pajacyk wpadł w szał i rzucił w niego młotkiem, zabijając owada.
Gadający Świerszcz pełni w książce funkcję głosu sumienia. Jego rady są mądre, ale Pinokio początkowo je odrzuca, co prowadzi do kłopotów.
Bohater bywał też bardzo grymaśny. Kiedy Dżepetto przyniósł mu gruszki, Pinokio zażądał ich obrania. Dopiero silny głód zmusił go do zjedzenia owoców razem ze skórkami i ogonkami.
Zgodnie z ostrzeżeniem Wróżki, po każdym kłamstwie nos Pinokia nienaturalnie się wydłużał.
Dobre serce ukryte pod drewnem
Mimo wielu wad, drewniany chłopiec nie był całkowicie pozbawiony uczuć. Kiedy dowiedział się, że Dżepetto sprzedał swój jedyny surdut, by kupić mu elementarzPierwsza książka do nauki czytania i pisania dla dzieci., rzucił się ojcu na szyję ze łzami w oczach.
Potrafił też wykazać się odwagą. Zdecydował się oddać własne życie, by uratować swojego przyjaciela, Arlekina. Pinokio miał w sobie wewnętrzną uczciwość i nigdy nie dał się przekupić.
Udowodnił to, odrzucając układ z łasicami, które kradły kury pewnemu wieśniakowi. Wykazał się również lojalnością, gdy czuwał przy rannym koledze, Eugeniuszu.
Podczas licznych przygód pajacyk często uświadamiał sobie swoje błędy. Nazywał siebie leniem i włóczęgą. Szczerze żałował złych decyzji, ale brakowało mu silnej woli, przez co szybko ulegał kolejnym pokusom.
Przemiana w prawdziwego chłopca
Przełomowym momentem w życiu Pinokia było uratowanie Dżepetta. Od tej chwili bohater całkowicie zmienił swoje postępowanie. Zrozumiał, że musi wziąć odpowiedzialność za siebie i ojca.
Przemiana Pinokia to klasyczny motyw dorastania. Bohater uczy się, że wolność to nie tylko zabawa, ale też dbanie o innych.
Zamiast się bawić, zaczął ciężko pracować i pilnie się uczyć. Swoje oszczędności oddał chorej Wróżce. Za to poświęcenie spotkała go największa nagroda.
Obudził się jako żywy chłopiec o jasnej twarzy, niebieskich oczach i ciemnobrązowych włosach. Główny bohater powieści CollodiegoWłoski pisarz i dziennikarz, autor powieści o Pinokiu, która przyniosła mu światową sławę. przeszedł długą drogę.
Z kłamliwego i leniwego pajaca zmienił się w troskliwego, mądrego syna. Jego historia udowadnia, że każdy może naprawić swoje błędy i zasłużyć na szacunek.