Najważniejsze cytaty z „Stu lat samotności” z omówieniem

Czas, pamięć i początki świata

Wiele lat później, stojąc przed plutonem egzekucyjnym, pułkownik Aureliano Buendía miał sobie przypomnieć to odległe popołudnie, kiedy ojciec zabrał go, aby poznał lód.

To jedno z najbardziej rozpoznawalnych otwarć w historii literatury. Márquez w jednym zdaniu kompresuje trzy warstwy czasowe: przyszłość (pluton egzekucyjny), teraźniejszość narracji i dziecięcą przeszłość. Technika ta od razu sygnalizuje czytelnikowi, że czas cyklicznyKoncepcja czasu, w której wydarzenia nieustannie się powtarzają, a historia zatacza koło, zamiast biec linearnie do przodu. rządzi prawami tego świata. Każde wydarzenie jest z góry zapowiedziane. W wypracowaniu użyj tego cytatu, pisząc o pamięci jako mechanizmie ocalania tożsamości lub o specyficznej konstrukcji narracji, jaką narzuca realizm magicznyNurt literacki łączący realistyczny obraz świata z elementami baśniowymi i nadprzyrodzonymi, traktowanymi przez bohaterów jako zwyczajne..

Świat był tak nowy, że wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw i trzeba było je pokazywać palcem.

Fragment opisuje mityczny czas założycielski, kiedy José Arcadio Buendía i jego towarzysze osiedlili się w dżungli. Zdanie bezpośrednio nawiązuje do biblijnego aktu stworzenia i nadawania nazw rzeczom. MacondoFikcyjna wioska założona przez José Arcadio Buendíę, stanowiąca mikrokosmos historii Kolumbii i całej Ameryki Łacińskiej. jawi się tu jako eden. Raj ten nosi jednak w sobie zalążek upadku. Cytat idealnie pasuje do analizy toposuPowtarzający się w literaturze motyw, obraz lub temat, mający stałe, uniwersalne znaczenie. początku oraz mitu założycielskiego.

Samotność jako nieodłączny element egzystencji

Sekretem spokojnej starości jest nic innego, jak tylko zawarcie uczciwego paktu z samotnością.

Słowa te odnoszą się do pułkownika Aureliana Buendíi. Przeżył on dziesiątki wojen, spłodził siedemnastu synów i ostatecznie zamknął się w warsztacie, by w kółko przetapiać złote rybki. Samotność nie jest tu klęską. To warunek przetrwania. Cytat świetnie sprawdza się przy omawianiu egzystencjalnego wymiaru powieści, pokazując izolację jako świadomy wybór bohatera.

Był skazany na to, by nie poznać kobiety, która by go rozumiała, i by nie kochać kobiety, która by go rozumiała.

Samotność w rodzie Buendíów rzadko wynika z fizycznego braku ludzi. Pułkownik Aureliano był otoczony tłumem, a mimo to pozostawał całkowicie wyizolowany. Wynika to z absolutnej niemożności prawdziwego porozumienia z drugim człowiekiem. Izolacja stanowi kondycję wpisaną w ludzką naturę. Wykorzystaj ten fragment przy tematach o tragizmie relacji międzyludzkich.

Człowiek nie umiera wtedy, kiedy powinien, ale wtedy, kiedy może.

Pułkownik Aureliano Buendía wypowiada te słowa, mierząc się z ciężarem własnego, przedłużającego się życia i próbą samobójczą. Śmierć w Macondo rządzi się własnymi, nieodgadnionymi prawami. Nie zależy od biologii ani od moralnych zasług. To mocny argument przy analizie motywu przemijania i magicznego charakteru rzeczywistości.

Historia, fatum i powtarzalność błędów

Rasy skazane na sto lat samotności nie mają drugiej szansy na ziemi.

To ostatnie zdanie powieści. Aureliano Babilonia odczytuje rękopisy MelquíadesaWędrowny Cygan, alchemik i prorok, który spisał losy rodu Buendíów w sanskrycie na sto lat przed ich wydarzeniem. w momencie, gdy huragan zmiata Macondo z powierzchni ziemi. Słowo „rasy” bywa tłumaczone również jako „rody”. Zdanie spina opowieść w kompozycję klamrowąBudowa utworu, w której początek i koniec nawiązują do siebie, tworząc zamkniętą całość.. Buendíowie byli z góry skazani na zagładę. Ich los stanowił proroctwo. To najważniejszy cytat do analizy fatumNieodwracalne, z góry określone przeznaczenie, przed którym bohaterowie nie mogą uciec, niezależnie od podejmowanych działań. i kolonialnej historii Ameryki Łacińskiej.

Czas nie mija, czas kręci się w kółko.

MatriarchiniNajstarsza kobieta w rodzie, sprawująca władzę i dbająca o spójność rodziny. W powieści funkcję tę pełni Úrsula Iguarán. rodu, Úrsula Iguarán, wielokrotnie powtarza to zdanie, obserwując kolejne pokolenia. Członkowie rodziny powielają te same błędy, noszą te same imiona i wchodzą w identyczne pułapki życiowe. Cytat porządkuje całą strukturę powieści. Przydaje się przy omawianiu historii rodzinnej jako mikrokosmosu dziejów narodu.

Władza, wojna i absurd polityki

Pułkownik Aureliano Buendía wszczął trzydzieści dwie rebelie zbrojne i wszystkie przegrał.

To zdanie powraca w tekście jak refren. Każde powtórzenie wzmacnia poczucie absurdu walki politycznej. Buendía nie walczy po to, by wygrać. Walka staje się jedyną formą jego istnienia. Márquez brutalnie demitologizuje latynoamerykański kult rewolucji. Cytat jest niezastąpiony przy analizach buntu i politycznego zaangażowania jednostki.

Wygrał wszystkie bitwy, lecz przegrał wojnę, bo sam nie wiedział, o co walczył.

Władza i przemoc prowadzą wyłącznie do wewnętrznej pustki. Pułkownik traci ideały w trakcie walki o nie, a zwycięzcy ostatecznie tracą więcej niż pokonani. Użyj tego cytatu przy analizie ironii historii oraz przy pytaniach o sens zbrojnych przewrotów i kolonializmuPolityka podboju i utrzymywania kontroli nad słabiej rozwiniętymi terytoriami. W powieści echem tego zjawiska jest m.in. pojawienie się amerykańskiej kompanii bananowej..

Miłość na granicy obłędu

Jedyną różnicą między miłością a szaleństwem jest to, że miłość ma cel.

Aforyzm ten ujawnia ironiczny dystans narratora wobec ludzkich namiętności. W Macondo granica między uczuciem a obłędem praktycznie nie istnieje. José Arcadio Buendía popada w szaleństwo pod drzewem, Rebeka je ziemię z tęsknoty, a miłość często przybiera formę kazirodztwa. Uczucia nie prowadzą do spełnienia, lecz do kolejnych form samotności. Zestaw ten cytat z „Lalką” Prusa lub „Cierpieniami młodego Wertera”.

Jak pracować z cytatem na maturze?

Na egzaminie cytat musi pełnić funkcję dowodu. Nie może być jedynie ozdobnikiem tekstu. Trzymaj się kilku żelaznych zasad:

• Zawsze interpretuj. Po przytoczeniu słów dodaj jedno lub dwa zdania wyjaśniające, co z nich wynika dla twojego argumentu.
• Wprowadzaj naturalnie. Zamiast pisać „Oto cytat:”, wpleć go w zdanie, np. Jak zauważa narrator „Stu lat samotności”...
• Stosuj wielokropek w nawiasie. Jeśli skracasz długi fragment, użyj zapisu [...], aby zasygnalizować pominięcie.
• Używaj parafrazy. Jeśli nie pamiętasz dokładnego brzmienia, parafrazaSwobodne przekształcenie tekstu, oddające jego sens własnymi słowami. Bezpieczna alternatywa, gdy nie pamiętamy dokładnego brzmienia cytatu. ze wskazaniem źródła jest znacznie bezpieczniejsza niż błąd rzeczowy w cudzysłowie.
• Jakość, nie ilość. Jeden trafnie dobrany i głęboko przeanalizowany cytat z finałuZakończenie utworu literackiego, często przynoszące rozwiązanie akcji lub ostateczne przesłanie dzieła. powieści da ci więcej punktów niż trzy wstawione bez kontekstu.