Plan wydarzeń - Sto lat samotności
Przekleństwo kazirodztwa
José Arcadio Buendía poślubia Úrsulę Iguarán, swoją kuzynkę. Oboje żyją w ciągłym strachu, że z powodu kazirodztwa urodzą dziecko z ogonem świni, co zapowiada stara rodzinna klątwa.
Zabójstwo Prudencia Aguilara
José Arcadio zabija Prudencia Aguilara włócznią po tym, jak sąsiad wyśmiewa jego małżeńską wstrzemięźliwość. Duch zabitego nie daje małżonkom spokoju, zmuszając ich do opuszczenia rodzinnej wioski.
Wędrówka przez dżunglę i założenie Macondo
José Arcadio prowadzi grupę osadników przez nieznane tereny. Zakłada Macondo – miasto odcięte od świata, rządzone według jego własnych, utopijnych zasad.
Przybycie Melquíadesa i cygańskie cuda
Cyganie pod wodzą Melquíadesa regularnie odwiedzają Macondo, przynosząc magnesy, lunety i bryły lodu. José Arcadio Buendía z dziecięcą fascynacją kupuje każdy wynalazek, wierząc, że dzięki nim zapanuje nad siłami natury.
Obsesja alchemiczna José Arcadia
Założyciel miasta zamyka się w pracowni, próbując zgłębić tajniki alchemii i odkryć kamień filozoficzny. Úrsula bezskutecznie próbuje sprowadzić męża na ziemię.
Pierwsze dzieci Buendíów
Úrsula rodzi trzech potomków: potężnie zbudowanego José Arcadia, Aureliana (który płakał już w łonie matki) oraz córkę Amarantę. Każde z nich nosi w sobie genetyczne brzemię samotności.
Zaraza bezsenności i utrata pamięci
Macondo dotyka epidemia bezsenności, która stopniowo wymazuje mieszkańcom pamięć. José Arcadio Buendía ratuje wiedzę, wypisując nazwy i przeznaczenie przedmiotów na kartkach, zanim społeczność zapomni słów.
Powrót Melquíadesa i uzdrowienie miasta
Melquíades wraca z zaświatów i leczy Macondo z zarazy bezsenności magicznym napojem. Osiedla się w domu Buendíów i zaczyna spisywać tajemnicze pergaminy.
Ucieczka José Arcadia z Cyganami
Starszy syn, José Arcadio, nawiązuje romans z Pilar Ternerą. Gdy kobieta zachodzi w ciążę, chłopak ucieka z trupą cygańską, zostawiając rodzinę i brzemienną kochankę.
Młodość Aureliana i zapowiedź wojny
Młody Aureliano odkrywa w sobie talent do złotnictwa oraz dar jasnowidzenia. Z czasem jego spokojna natura ustąpi miejsca bezwzględności, czyniąc z niego legendarnego dowódcę wojskowego.
Przybycie Rebeki i kości przodków
Do Macondo trafia osierocona Rebeka, niosąc worek z kośćmi swoich rodziców. Úrsula adoptuje dziewczynkę, choć ta zjada ziemię i wapno ze ścian, a także nieświadomie przynosi do miasta zarazę bezsenności.
Przybycie Pietro Crespiego i miłosny trójkąt
Włoski pianista Pietro Crespi przyjeżdża nastroić pianolę. Zakochują się w nim jednocześnie Rebeka i Amaranta, co rozpoczyna między przybranymi siostrami cichą, wyniszczającą rywalizację.
Obłęd i uwięzienie José Arcadia Buendíi
Założyciel Macondo traci zmysły, zaczyna mówić po łacinie i demoluje dom. Rodzina przywiązuje go do kasztanowca na podwórzu, gdzie mężczyzna spędzi resztę życia.
Ślub Aureliana z Remedios Moscote
Aureliano Buendía żeni się z dziewięcioletnią Remedios, córką konserwatywnego alkada. Dziewczynka szybko dojrzewa emocjonalnie, ale wkrótce umiera z powodu komplikacji ciążowych.
Powrót José Arcadia
Starszy syn wraca do Macondo jako potężny mężczyzna pokryty tatuażami. Szokuje otoczenie swoją brutalną siłą i poślubia Rebekę, niwecząc jej plany małżeństwa z Crespim.
Aureliano staje się pułkownikiem i wybucha rebelia
Aureliano Buendía staje na czele zbrojnego powstania. Zakłada Partię Liberalną Macondo, wypowiada wojnę konserwatystom i przejmuje dowództwo nad partyzantką, stając się żywą legendą.
Siedemnaście wojen i siedemnastu synów
Podczas lat walk pułkownik płodzi siedemnastu nieślubnych synów z różnymi kobietami. Wszyscy otrzymują imię Aureliano i wszyscy zostaną zamordowani jednej nocy wiele lat później.
Rzeź i prześladowania liberałów
Konserwatyści odzyskują kontrolę nad Macondo, organizując brutalne egzekucje. Úrsula potajemnie ukrywa więźniów politycznych w swoim domu, ignorując polityczne podziały.
Nieudane zamachy na pułkownika
Pułkownik Aureliano przeżywa ponad dwadzieścia zamachów oraz egzekucję przez rozstrzelanie. Rośnie wokół niego mit człowieka niezniszczalnego, odpornego na kule i trucizny.
Traktat pokojowy i powrót do złotnictwa
Zrozumiawszy bezcelowość wojny, pułkownik podpisuje traktat pokojowy. Zamyka się w pracowni, gdzie do końca życia obsesyjnie tworzy złote rybki, by następnie przetapiać je z powrotem na kruszec.
Śmierć Pietro Crespiego i zemsta Amaranty
Amaranta odrzuca oświadczyny Crespiego tuż przed planowanym ślubem. Zrozpaczony Włoch popełnia samobójstwo, a kobieta do końca życia nosi czarną opaskę na dłoni jako znak dobrowolnej pokuty.
Remedios Piękna wznosi się do nieba
Remedios Piękna – istota o nadnaturalnej urodzie i całkowitej obojętności wobec spraw ziemskich – pewnego dnia unosi się w powietrze razem z rozwieszanymi prześcieradłami i znika w niebiosach.
Przybycie kompanii bananowej
Amerykańska kompania bananowa wkracza do Macondo, grodzi plantacje drutem kolczastym i przekształca miasto w kolonię eksportową. Miejscowi stają się tanią siłą roboczą na własnej ziemi.
Strajk i masakra robotników na dworcu
Robotnicy plantacji organizują strajk. Wojsko otacza ich na dworcu kolejowym i brutalnie rozstrzeliwuje, a ciała wywozi nocnymi pociągami. Jedynym ocalałym świadkiem jest José Arcadio Segundo.
Deszcz trwający prawie pięć lat i zapomnienie masakry
Po masakrze Macondo zalewa nieustanny deszcz trwający blisko pięć lat. Gdy ulewy wreszcie ustają, miasto jest zrujnowane, a mieszkańcy cierpią na zbiorową amnezję, nie wierząc w rzeź robotników.
Śmierć pułkownika Aureliana Buendíi
Pułkownik umiera pod kasztanowcem, przy którym niegdyś wiązano jego ojca. Ostatnie chwile spędza w absolutnej samotności, otoczony swoimi złotymi rybkami.
Śmierć Úrsuli - koniec żywej pamięci
Úrsula Iguarán, która przeżyła ponad sto lat i spajała ród swoją żelazną wolą, umiera jako miniaturowe, uschnięte ciało. Wraz z nią odchodzi ostatnia osoba pamiętająca początki Macondo.
Fernanda del Carpio i rygoryzm moralny
Aureliano Segundo żeni się z wyniosłą Fernandą del Carpio. Kobieta jest obsesyjnie przywiązana do religijnych zasad i pozorów, a jej chłód przyspiesza dekadencję rodu Buendíów.
Meme, Mauricio Babilonia i koniec miłości
Córka Aureliana Segundo, Meme, zakochuje się w mechaniku Mauriciu Babilonii, któremu zawsze towarzyszą żółte motyle. Fernanda zleca postrzelenie chłopaka, a córkę zamyka w klasztorze, gdzie Meme milczy aż do śmierci.
Narodziny ostatniego Aureliana
Syn Meme i Mauricia, Aureliano (zwany Babilonią), rodzi się potajemnie. Fernanda ukrywa jego istnienie przed światem. Chłopiec dorasta w zamknięciu, nie opuszczając murów niszczejącego domu.
Aureliano Babilonia i Amaranta Úrsula
Aureliano nawiązuje namiętny romans ze swoją ciotką, Amarantą Úrsulą. Oboje poddają się pożądaniu, nie zdając sobie sprawy z bliskiego pokrewieństwa, które ich łączy.
Odczytanie pergaminów Melquíadesa
Aureliano Babilonia spędza lata na nauce sanskrytu, by rozszyfrować pergaminy Melquíadesa. Stopniowo odkrywa, że cygański mędrzec spisał całą historię rodu Buendíów, łącznie z ich nieuchronną przyszłością.
Narodziny dziecka z ogonem świni i apokalipsa Macondo
Amaranta Úrsula wykrwawia się przy porodzie. Jej syn – owoc kazirodztwa – rodzi się z wieprzowym ogonem, spełniając pierwotną klątwę. Gdy Aureliano Babilonia doczytuje ostatnią stronę pergaminów, potężny huragan zmiata Macondo z powierzchni ziemi.
- Założenie Macondo – José Arcadio Buendía ucieka od ducha zamordowanego Aguilara i buduje miasto-utopię, izolowane od reszty świata.
- Powrót Melquíadesa i zapisanie pergaminów – cygański mędrzec utrwala całą historię rodu, zanim ktokolwiek ją przeżyje, zamykając fabułę w klamrę przepowiedni.
- Masakra na dworcu kolejowym – rzeź robotników zostaje wymazana ze zbiorowej pamięci, co symbolizuje zwycięstwo oficjalnego kłamstwa nad prawdą historyczną.
- Czteroletni deszcz – po masakrze natura niszczy to, co zbudowała kompania bananowa, a Macondo wchodzi w fazę nieodwracalnego rozkładu.
- Narodziny dziecka z ogonem świni – spełnienie klątwy zapowiedzianej na samym początku. Kazirodztwo, przed którym Úrsula ostrzegała przez stulecie, dochodzi do skutku w ostatnim pokoleniu.
- Odczytanie pergaminów i zagłada Macondo – w chwili gdy Aureliano Babilonia odczytuje ostatnie słowo przepowiedni, miasto przestaje istnieć. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość zlewają się w jeden moment.