Opracowanie

Czy Utopia Tomasza Morusa to raj na ziemi, czy ukryty totalitaryzm?

Autor: Małgorzata Haze Czas czytania: 5 min
Spis treści
  1. Temat i teza
  2. Komentarz

Temat i teza

Temat: Czy Utopia Tomasza Morusa to raj na ziemi, czy ukryty totalitaryzm?

Teza: Wyspa Utopia, choć z pozoru jest idealnym państwem opartym na równości, w rzeczywistości funkcjonuje jako system totalitarny. Brak własności prywatnej, wszechobecny nadzór społeczny i przymusowa uniformizacja całkowicie niszczą wolność jednostki, czyniąc z wizji Morusa wczesną formę dystopii.

Kiedy w 1516 roku Tomasz Morus opublikował swój najsłynniejszy traktatRozbudowana rozprawa naukowa lub filozoficzna omawiająca szczegółowo dany problem., ówczesna Europa zmagała się z głębokimi nierównościami społecznymi. Rafał HitlodejFikcyjny podróżnik i filozof, główny narrator opowiadający o ustroju Utopii w dziele Morusa., relacjonujący ustrój tytułowej wyspy, przedstawia kraj wolny od głodu, wyzysku i prywatnych fortun. Zestawia go z Anglią, w której trwają brutalne procesy gospodarcze prowadzące do nędzy najniższych warstw społecznych. Choć państwo Utopian jawi się na tym tle jako marzenie o sprawiedliwości, w rzeczywistości przypomina bezduszny mechanizm. Analiza zasad rządzących wyspą udowadnia, że rzekomy raj zbudowano na fundamencie wszechobecnego nadzoru, przymusowej pracy i całkowitej likwidacji prywatności.

Dobrze wiedzieć
W pierwszej księdze Utopii Morus ostro krytykuje zjawisko tzw. grodzeń w Anglii. Właściciele ziemscy zamieniali pola uprawne na pastwiska dla owiec, masowo wyrzucając chłopów z ich domów. To stąd bierze się słynne, gorzkie zdanie Hitlodeja o tym, że w Anglii "owce pożerają ludzi".

Podstawowym mechanizmem niszczącym wolność jednostki jest w Utopii całkowite zniesienie własności prywatnej połączone z rygorystycznym obowiązkiem pracy. Wszyscy obywatele pracują sześć godzin dziennie, a bezczynność podlega surowym karom. Każdy mieszkaniec musi opanować konkretne rzemiosło, najczęściej dziedziczone po rodzicach. Możliwość zmiany zawodu nie zależy od osobistych ambicji, lecz podlega ścisłej kontroli urzędników państwowych. Władza zarządza nawet przestrzenią osobistą obywateli. Domy mieszkalne przydziela się losowo co dziesięć lat, aby nikt nie zdążył przywiązać się do swojego miejsca zamieszkania ani zgromadzić w nim osobistych dóbr. Morus ukazuje system niezwykle wydajny gospodarczo, ale traktujący ludzi jak wymienne trybiki w maszynie. Obywatel nie ma prawa do własnej historii, a jego życie zostaje w pełni podporządkowane interesom zbiorowości.

System kontroli przenika każdy aspekt codzienności, uniemożliwiając zachowanie jakiejkolwiek intymności. Na wyspie nie istnieją gospody, piwiarnie ani żadne miejsca spotkań wolne od wzroku innych. Życie towarzyskie toczy się w publicznych jadalniach, gdzie rodziny spożywają posiłki przy stołach ustawionych na widoku całej społeczności. Drastycznie ograniczono również swobodę przemieszczania się. Opuszczenie własnej gminy bez specjalnej przepustki od władz stanowi poważne przestępstwo. Schwytany uciekinier otrzymuje status zbiega, a przy ponownej próbie samowolnej podróży zostaje zamieniony w niewolnika. TotalitaryzmSystem rządów dążący do całkowitej kontroli nad życiem publicznym i prywatnym obywateli. tego ustroju polega na z góry założonym braku zaufania do człowieka. Obywatel pozbawiony nadzoru natychmiast staje się podejrzany, dlatego państwo dba o to, by nikt nigdy nie pozostawał sam.

Obrońcy utopijnego ustroju często wskazują na panującą tam tolerancję religijną jako dowód na postępowość projektu. Na wyspie swobodnie współistnieją różne wyznania, co w realiach szesnastowiecznej Europy, stojącej u progu krwawych wojen religijnych, stanowiło postulat niezwykle odważny. Ta swoboda ma jednak twardo wyznaczone granice. AteizmPogląd odrzucający wiarę w istnienie boga lub bogów. jest w Utopii surowo zakazany. Człowiek odrzucający wiarę w nieśmiertelność duszy zostaje wykluczony z życia publicznego, ponieważ władza uznaje go za jednostkę niezdolną do przestrzegania prawa i umów społecznych. Tolerancja służy tu wyłącznie utrzymaniu spójności państwa, a nie ochronie wolności sumienia. Ograniczenia te, w połączeniu z powszechną akceptacją niewolnictwa jako kary za przestępstwa lub losu jeńców wojennych, ostatecznie kompromitują mit idealnego społeczeństwa. Raj oparty na pracy przymusowej wykluczonych jednostek zaprzecza podstawowym założeniom humanizmuPrąd umysłowy epoki renesansu stawiający w centrum zainteresowania człowieka, jego godność i wolność..

Wizja Morusa to projekt głęboko dwuznaczny. Pisarz stworzył traktat demaskujący niesprawiedliwość swoich czasów, ale zaproponowane przez niego lekarstwo okazuje się równie groźne co sama choroba. Sama nazwa wyspy, oznaczająca po grecku miejsce, które nie istnieje, sugeruje dystans autora do opisywanego ustroju. Utopia funkcjonuje dziś przede wszystkim jako mroczna przestroga dla kolejnych pokoleń. Próba zbudowania doskonałego społeczeństwa za pomocą bezwzględnego prawa zawsze kończy się zniewoleniem jednostki. Państwo Utopian to wczesna dystopiaLiteracka wizja czarnej przyszłości, w której obywatele są kontrolowani przez opresyjny system władzy., w której szczęście zadekretowano odgórnie, a ceną za powszechny dobrobyt stała się całkowita utrata wolności.

Komentarz

Powyższa rozprawka to przykład wzorcowego wypracowania maturalnego. Tekst realizuje konkretną tezę, unikając streszczania lektury na rzecz wnikliwej analizy problemu. Argumentacja opiera się na precyzyjnie dobranych przykładach z utworu, takich jak rotacja domów, publiczne posiłki czy system przepustek. Wprowadzenie kontrargumentu dotyczącego tolerancji religijnej i jego sprawne obalenie świadczy o dojrzałości krytycznej autora. Egzaminator doceni również spójną kompozycję oraz bogate słownictwo, wolne od potocznych sformułowań i pustych frazesów.

Utopia – Tomasz Morus · 12 kroków do poznania lektury