Motyw zaświatów w „Braciach Lwie Serce”
W powieści Astrid Lindgren śmierć nie jest ostatecznym końcem, ale początkiem nowej drogi w kolejnych światach. Główni bohaterowie trafiają najpierw do Nangijali, gdzie muszą zmierzyć się ze złem, a następnie szukają spokoju w Nangilimie. Motyw ten oswaja lęk przed umieraniem i pokazuje, że odwaga oraz miłość trwają wiecznie.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Motyw w skrócie
W tej historii zaświaty to krainy, do których trafia się po śmierci. Nie ma tu jednak jednego, tradycyjnego nieba. Zamiast tego istnieją dwa kolejne światy: Nangijala oraz Nangilima.
Odejście z ziemskiego padołu to tylko przejście do następnego etapu. Ludzie zachowują tam swoje wspomnienia, uczucia i charaktery. Krainy te przypominają epokę średniowieczaCzas rycerzy, zamków, walk na miecze i podróży konnych., gdzie czas płynie zupełnie inaczej.
Jak motyw się przejawia?
Opowieści przed snem
Zanim Jonatan umiera, opowiada choremu Karolowi o niezwykłym miejscu. Nangijala ma być krainą wiecznych wakacji, ognisk i wspaniałych przygód. Dla młodszego chłopca ta wizja staje się ogromnym pocieszeniem w chorobie.
W literaturze opisy zaświatów często pełnią funkcję pocieszenia. Mają dać nadzieję, że po śmierci czeka nas coś dobrego.
Walka ze złem w nowym świecie
Po dotarciu na miejsce okazuje się, że nowy świat wcale nie jest bezpiecznym rajem. Okrutny tyran Tengil rządzi Doliną Dzikich Róż, a jej mieszkańcy żyją w ciągłym strachu. Bracia muszą stanąć do walki z armią wroga i potworną smoczycą KatląPrastary, ziejący ogniem smok, który ślepo wykonuje rozkazy tyrana..
Zaświaty stają się więc przestrzenią, w której trzeba wykazać się odwagą. Zamiast wiecznego odpoczynku, chłopcy podejmują trudne, dorosłe decyzje.
Skok w przepaść
Na końcu powieści starszy brat zostaje sparaliżowany po starciu z potworem. Wtedy młodszy decyduje się na ostateczny krok i skacze z urwiska, niosąc go na plecach. Wierzy, że w ten sposób przeniosą się do Nangilimy.
To kolejny świat, w którym wreszcie odnajdą prawdziwy spokój. Ta scena udowadnia, że zaświaty są jak kolejne drzwi do otwarcia.
Funkcja motywu
Autorka użyła tego motywu, aby oswoić dziecięcy lęk przed śmiercią. Pokazała, że odejście z ziemskiego świata nie musi być przerażające. To przestrzeń, w której człowiek nadal ma wybór między dobrem a złem.
Zaświaty w tej powieści nie są nagrodą za dobre zachowanie. To miejsce, gdzie siła charakteru pozwala pokonać największe trudności. Czytelnik dowiaduje się, że prawdziwa odwaga nie kończy się wraz z utratą ciała.