Męski bohater: cynik o gołębim sercu
Postać męska w prozie Hłaski to specyficzna, współczesna odmiana bohatera romantycznegoBohater romantyczny Typ postaci literackiej cechujący się wyobcowaniem, skrajnym indywidualizmem, nieszczęśliwą miłością i buntem przeciwko światu.. Jest ponury, zamknięty w sobie i głęboko wyobcowany. Jego młodzieńcze marzenia zostały brutalnie zweryfikowane przez cyniczne społeczeństwo. Taki mężczyzna nie wierzy już w miłość ani w lojalność kobiet, ponieważ ma za sobą bolesne doświadczenia.
Na zewnątrz kreuje się na twardziela. Ukrywa swoją wrażliwość za nieprzeniknioną maską i ironicznym, pełnym szyderstwa uśmiechem. Przyjmuje postawę obronną wobec świata, w którym wszyscy są odwróceni plecami do drugiego człowieka.
Marek Hłasko sam kreował się na postać przypominającą bohaterów swoich opowiadań. Nazywano go „polskim Jamesem Deanem”. Nosił skórzaną kurtkę, pracował jako kierowca ciężarówki i budował wokół siebie legendę twardego, niepokornego buntownika, co silnie rezonowało z jego twórczością.
Kobiety w prozie Hłaski: ofiary i niszczycielki
Kobiety w opowiadaniach Hłaski funkcjonują zazwyczaj w dwóch skrajnych wariantach. Żaden z tych portretów nie jest wyidealizowany. Pisarz i krytyk literacki Henryk Panas trafnie określił je słowami:
niezwykłe w swej obskurności
Naiwna idealistka
Pierwszy typ to młode, atrakcyjne dziewczyny dopiero wchodzące w dorosłość. Mają swoje ideały i głęboko wierzą w miłość. Kochają mężczyzn bezwarunkowo, nawet jeśli ci na to zupełnie nie zasługują. Przykładem takiej postawy jest Krystyna z opowiadania „Pętla”„Pętla” Jedno z najsłynniejszych opowiadań Hłaski, ukazujące jeden dzień z życia alkoholika Kuby, który próbuje dotrwać do wieczora, by rozpocząć leczenie odwykowe., trwająca przy ukochanym alkoholiku.
Wzbudzają w otoczeniu mieszane uczucia. Z jednej strony budzą podziw i współczucie dla swojego poświęcenia, z drugiej – pogardę. Ich miłość staje się źródłem słabości, pozbawiając je instynktu samozachowawczego i zdrowego egoizmu.
Kobieta z przeszłością
Drugi typ to kobieta doświadczona, zimna i wyrachowana. Miała wielu partnerów i bez wahania sięga po to, czego pragnie. Funkcjonuje na marginesie społecznym, nie cieszy się szacunkiem otoczenia, ale też sama siebie nie szanuje. Często przypina się jej łatkę „szmaty” lub „dziwki”.
W fabule zazwyczaj pełni rolę tej złej. To ona ostatecznie odbiera złudzenia młodym, naiwnym chłopcom, którzy nieszczęśliwie się w niej zakochują.
klp.pl
Autor: