Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony...”
Księgi wtóre. Pieśń XXIV.

Utwór ten podejmuje tematykę związaną ze sztuką, różnego rodzaju twórczością artystyczną oraz postacią samego poety. Jego osobę można utożsamić tu z podmiotem lirycznym, który mówi o dwoistości swej natury. Z jednaj strony jest przede wszystkim człowiekiem, z drugiej zaś, jest poetą.
„ (...) poeta, ze dwojej złożony
Natury (...)”
Dwoistość ta może pociągać za sobą szereg konsekwencji, również taką, że człowiekowi łatwiej jest osiągnąć nieśmiertelność poprzez pozostawienie po sobie sławy i dobrego imienia.
„O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,
I różnego mieszkańcy świata Anglikowie (...)”


Śmierć dla podmiotu lirycznego nie będzie oznaczała końca wszystkiego, będzie jedynie wyzwoleniem jego drugiej natury, która przyjmie postać ptaka i pozwoli poecie, idąc za przykładem Ikara, wznieść się na wysokości i oderwać tym samym od ziemskiej rzeczywistości. Nieśmiertelność, która jest przypisana poecie, wynika z jego misji, jaką ma do spełnienia na ziemi. Otrzymał on wielki dar, jakim jest dar tworzenia. Poprzez swoje dzieła pamięć po nim pozostanie w jemu współczesnych oraz przyszłych pokoleniach.
„nie umrę ani mię czarnymi
Styks niewesoła zamknie odnogami swymi.”
Podmiot liryczny jest przekonany, że dzieła przez niego stworzone będą znane nie tylko jego rodakom, ale także innym narodom, tym dalekim i tym bliskim (piąta zwrotka: „O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie...”). Ostatnia zwrotka przynosi obraz pogrzebu oraz wskazania poety co do jego przebiegu:
„Niech przy próżnym pogrzebie żadne narzekanie,
Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:
Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,
I głosem żałobliwym żołtarzów śpiewanych!”
Poeta nie chce świec ani dzwonów, gdyż wszystkie te ceremonie dotyczą jedynie ciała a nie duszy poety, która poprzez dzieła artysty stała się nieśmiertelna. Dlatego też nie pragnie on płaczu ani lamentowania po swojej śmierci, gdyż wierzy w nieprzemijalność swej sławy.

Pieśń XXIV ma budowę regularną. Tworzy ją sześć czterowersowych zwrotek. Jest ona napisana trzynastozgłoskowcem. Występują tu rymy o układzie aabb (goleni – mieni, puszczają – wyrastają). Są także środki stylistyczne: wykrzyknienie („I głosem żałobliwym żołtarzów śpiewanych!”), epitet („czarnymi odnogami”, „głęboki strumień”), anafora („Już mi skóra... Już mi w ptaka białego...”), metafora („...ani mię czarnymi Styks niewesoła zamknie odnogami swymi”, „Już mi w ptaka białego wierzch się głowy mieni”).


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Jest kto, co by wzgardziwszy... - analiza i interpretacja
2  Na lipę - analiza i interpretacja
3  Do gór i lasów - analiza i interpretacja



Komentarze: Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony... - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2019-04-20 22:11:10

Stronka bardzo fajowa, mam nadzieje że ten tekst mnie nie zawiedzie;) dzięki dla autorów, pomożecie milionowym rzeszom ludzi:)


2019-04-12 21:54:47

Podziwiam zatem Tych, którzy nadali sens utworowi pierwotnie go pozbawionemu. Wśród bogactwa Polskiej poezi razi ten wybór w programie dla szkół. Czemu nasze dzieci mają łamać głowę na tak miernych rymowankach.


2019-04-09 21:15:38

Stronaka jest świetna!Bardzo dziękuje jej Autorom.... POZDRAWIAM!!!


2019-04-06 16:58:17

Jest to przeróbką "Non usitata" (księga II, pieśń 20 Horacego) 'niezwykłę mając i niekruche skrzydła' ale widać także ślady "Exegi monumentum aere perennius" (księga III, pieśń 30) gdyż są tam słowa 'non omnis moriar' 'nie wszystek umrę'. A tak w ogóle to skromność, cecha godna podziwu.


2019-03-16 21:13:16

Do Michal... to chyba o to wlasnie chodzi w poezji a ci ktorzy czytaja maja ja zrozumiec. to sie nazywa interpretacja ;/... trzeba sie samemu doszukiwac sensu lub znaczenia utworu...




Streszczenia książek
Tagi: