Charakterystyka Dawidka Weisera
Dawidek Weiser to tytułowy bohater powieści Pawła Huellego, który fascynuje swoich rówieśników w powojennym Gdańsku. Chłopiec posiada niezwykłe umiejętności, organizuje niebezpieczne pokazy i ostatecznie znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Jego postać łączy w sobie tajemnicę, wyobcowanie oraz pamięć o dawnych mieszkańcach miasta.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Wizytówka bohatera
- Rola w utworze: tytułowy i główny bohater powieści.
- Pochodzenie: chłopiec z żydowskiej rodziny.
- Miejsce zamieszkania: Gdańsk, dzielnica Wrzeszcz (początek lat 50. XX wieku).
- Status w grupie: początkowo outsiderOsoba stojąca z boku, niepasująca do reszty grupy i żyjąca według własnych zasad., szybko staje się nieformalnym przywódcą paczki.
- Relacje: kolega z klasy narratoraOsoba opowiadająca historię w książce. W tej powieści jest nim dorosły Heller. (Hellera), Piotra, Szymka i Elki.
Wygląd i cechy zewnętrzne
Dawidek jest drobnym, słabo zbudowanym i niepozornym chłopcem. Ma ciemne włosy i ciemne oczy. Na tle swoich wysokich i hałaśliwych kolegów wygląda bardzo zwyczajnie.
Pierwsze wrażenie bywa jednak mylące. Heller wspomina, że Weiser poruszał się inaczej niż reszta dzieci. Robił to bardzo spokojnie, jakby skrywał jakąś wielką tajemnicę.
Portret psychologiczny
Tajemniczość
Weiser nigdy nie tłumaczy, dlaczego robi pewne rzeczy. Prowadzi kolegów na stare forty i bunkryWojskowe budowle ochronne z grubego betonu, często pozostałości po wojnie. za miastem. Organizuje tam dziwne pokazy z użyciem ognia i materiałów wybuchowych.
Kiedy rówieśnicy pytają go o jego sztuczki, Dawidek po prostu milczy. Celowo buduje dystans między sobą a resztą grupy.
Niezwykłe zdolności
Chłopiec potrafi samodzielnie konstruować ładunki wybuchowe. Odpala je z ogromną precyzją, co przypomina magiczny rytuałZespół powtarzalnych czynności, często o magicznym lub religijnym znaczeniu.. Posiada też dar wpływania na umysły innych.
Potrafi wprowadzić Elkę w transStan umysłu, w którym człowiek nie reaguje na otoczenie, jakby spał na jawie., podczas którego dziewczyna tańczy do jego muzyki. Reszta grupy stoi wtedy jak zahipnotyzowana.
Odmienność i wyobcowanie
Żydowskie pochodzenie sprawia, że Dawidek czuje się obco w nowym środowisku. Dorośli patrzą na niego z nieufnością, a koledzy na początku go wyśmiewają.
Chłopiec nie próbuje jednak na siłę dopasować się do reszty. Akceptuje swoją inność i nosi ją z godnością.
Po II wojnie światowej społeczność żydowska w Polsce była bardzo nieliczna. Pochodzenie Dawidka sprawiało, że czuł się on podwójnie obcy w nowym, powojennym społeczeństwie.
Milczenie jako sposób bycia
Dawidek odzywa się bardzo rzadko. Kiedy już coś mówi, każde jego słowo ma ogromne znaczenie. Nigdy nie krzyczy, nie kłóci się i nikogo nie przekonuje na siłę.
W hałaśliwej grupie rówieśników jego cisza przyciąga uwagę jak magnes. Dorosły Heller nie potrafi przypomnieć sobie żadnej dłuższej rozmowy z kolegą.
Magnetyczny wpływ na rówieśników
Dzieci podążają za Weiserem bez żadnych pytań. Chłopiec nie używa siły ani gróźb, by zdobyć posłuch. Jego siła tkwi w pewności siebie i spokoju.
Grupa ufa mu bezgranicznie i robi wszystko, co on zaproponuje. Ta fascynacja zostaje w nich na całe życie.
Powieść inicjacyjna to taka książka, w której młody bohater przeżywa wydarzenia zmieniające go na zawsze. Przejście z dzieciństwa w dorosłość nazywamy właśnie inicjacją. Kontakt z Weiserem był dla narratora takim przełomem.
Ocena postaci
Uważam, że Dawidek Weiser to jedna z najciekawszych postaci w polskiej literaturze. Fascynuje mnie jego spokój i to, jak łatwo potrafił zapanować nad grupą rówieśników. Moim zdaniem jego zniknięcie sprawia, że historia staje się jeszcze lepsza.
Weiser przypomina nam, że nie wszystko w życiu da się logicznie wytłumaczyć. Dla współczesnego czytelnika jest on symbolem utraconego dzieciństwa i magii, która znika wraz z dorastaniem.