Bartek/Ketrab - charakterystyka
Trzynastoletni Bartek to główny bohater powieści, który wychowuje się w krakowskim domu dziecka i poszukuje zaginionych rodziców. Przypadkowe przejście do równoległego wymiaru pozwala mu odkryć swoją prawdziwą tożsamość oraz zmierzyć się z okrutnym tyranem. Chłopiec wykazuje się ogromną odwagą, ratując mieszkańców Wokarku i odzyskując upragnioną rodzinę.
Spis treści
Zwyczajny chłopiec z krakowskiego sierocińca
Trzynastoletni Bartek urodził się w Krakowie przy ulicy Skałecznej. Odkąd pamiętał, mieszkał w domu dziecka. Wychowawcy twierdzili, że jego rodzice zaginęli w niewyjaśnionych okolicznościach, gdy był jeszcze małym chłopcem.
Bartek bardzo tęsknił za bliskimi. Często uciekał z sierocińca i bezskutecznie szukał mamy w pobliżu Wawelu. Z wyglądu niczym się nie wyróżniał – był drobnym i dość szczupłym nastolatkiem.
Prawdziwa tożsamość – Ketrab z Wokarku
Pewnego dnia chłopiec odkrył, że tak naprawdę ma na imię Ketrab i pochodzi z innego świata. Jako dziecko został uprowadzony przez potworne PajęczakiGroźne istoty na usługach Nienazwanego, które terroryzowały mieszkańców Wokarku. i przeniesiony do naszego wymiaru. W mieście Wokark wciąż czekali na niego rodzice, Airam i Kefal, oraz młodsza siostra Aloj.
Większość nazw w równoległym świecie to słowa czytane od tyłu. Ketrab to Bartek, Wokark to Kraków, a Lewaw to Wawel.
Bartek od zawsze był bardzo uparty i ciekawy świata. Te cechy pomogły mu w dążeniu do prawdy. Za wszelką cenę chciał rozwiązać tajemnicę swojego pochodzenia i dowiedzieć się, kim jest tajemniczy Nienazwany.
Wyjątkowy charakter i skromność
Chłopiec wyróżniał się dobrym wychowaniem i kulturą osobistą. Zawsze kłaniał się dorosłym, odpowiadał grzecznie i nigdy nie podnosił głosu. Życie w sierocińcu nauczyło go dużej samodzielności.
Bartek potrafił świetnie panować nad emocjami i powstrzymywać łzy przy innych. Płakał tylko w ukryciu, gdy nikt na niego nie patrzył. Był też niezwykle skromny i pozbawiony chciwości.
Gdy pomógł mieszkańcom Wokarku, nie chciał przyjąć od nich żadnych darów. Głośno śmiał się z pomysłu AllianPokojowo nastawieni mieszkańcy Wokarku, którzy żyli w ciągłym strachu przed tyranem., którzy chcieli postawić mu pomnik na rynku.
Odwaga i ostateczne starcie
Ketrab posiadał w sobie ogromne pokłady gniewu na niesprawiedliwość. Właśnie dlatego Pajęczaki nigdy go nie atakowały, a wręcz czuły przed nim strach. Nienazwany bał się tej siły, dlatego wolał wyrzucić małego chłopca do innego wymiaru, zamiast z nim walczyć.
Mimo wewnętrznego lęku, Bartek potrafił dodawać otuchy innym. Wspierał Allian podczas niebezpiecznej wyprawy z Łewapem na dno Lewawu. W końcu samotnie stawił czoła okrutnemu władcy.
Podczas ostatecznego starcia nie dał się zwieść fałszywym wizjom. Nienazwany kusił go obietnicą wielkiej władzy i bogactwa, ale chłopiec odrzucił te propozycje. Najważniejsza była dla niego rodzina. Dzięki swojej wytrwałości przepędził intruza i odzyskał bezpieczny dom.