Słowniczek pojęć i anagramów z „Władcy Lewawu”

Anagramy, czyli zabawa słowami

Dorota Terakowska zbudowała swój fantastyczny świat na bardzo prostym pomyśle. Wzięła prawdziwe miejsca i imiona, a następnie przestawiła w nich litery. Ten zabieg to anagramSłowo powstałe przez przestawienie liter w innym słowie., który tworzy lustrzane odbicia naszej rzeczywistości.

• Lewaw – to odwrócone słowo Wawel. W powieści jest to mroczna kraina rządzona przez okrutnego Władcę. Prawdziwy Wawel to symbol polskiej historii, więc jego odwrócenie oznacza wypaczenie dobra.
• Wokark – ukrywa w sobie Kraków. To miasto w równoległym świecie, które przypomina dawną stolicę Polski. Autorka bardzo lubiła to miasto i często umieszczała je w swoich książkach.
• Ketrab – to po prostu Bartek. Chłopiec otrzymuje to imię po przekroczeniu granicy między światami. Zmiana imienia oznacza, że bohater musi stać się kimś nowym, aby przetrwać.
• Allianie – tak nazywają się rdzenni mieszkańcy Lewawu. Słowo to brzmi obco i tajemniczo. Odcina się od polskich nazw, co podkreśla inność tych istot.
• Lorien – to imię przywódcy Allianów. Brzmi miękko i przyjaźnie. Od razu podpowiada czytelnikowi, że ta postać stoi po stronie dobra.

Pojęcia literackie w powieści

Książka należy do gatunku fantasyGatunek literacki, w którym występuje magia, mityczne stworzenia i wymyślone światy.. Bartek trafia do równoległego wymiaru, który rządzi się własnymi, magicznymi prawami. Poznajemy tam zupełnie nowy świat przedstawionyWszystko, co istnieje w książce: miejsca, czas akcji i bohaterowie..

• Przeciwnik bohatera – w literaturze nazywamy go antagonistąPostać stojąca w opozycji do głównego bohatera, często czarny charakter.. W tej książce jest nim Władca Lewawu, który kontroluje krainę strachu.
• Motyw drogi – Bartek wędruje przez nieznaną krainę. Ta podróż to nie tylko ucieczka przed wrogami. To przede wszystkim droga do poznania samego siebie.
• Narrator trzecioosobowy – osoba opowiadająca historię stoi z boku. Używa form „on”, „ona”, „oni”. Dzięki temu widzimy wydarzenia z szerszej perspektywy.

Świat Lewawu i jego tajemnice

Główny czarny charakter to Władca Lewawu, nazywany też Nienazwanym. Brak imienia to celowy zabieg autorki. To, co nie ma nazwy, wydaje się groźniejsze i trudniejsze do pokonania.

• Pajęczaki – to mroczne istoty na usługach Władcy. Ich nazwa budzi lęk. Kojarzy się z pająkami, które tkają sieci i czyhają na swoje ofiary.
• Równoległy świat – to inny wymiar istniejący tuż obok naszego. Bartek przechodzi do niego przez specjalną granicę. To bardzo popularny motyw w literaturze fantastycznej.
• Magia – w Lewawu nie służy do tanich sztuczek. Jest potężną siłą powiązaną z moralnością. Jej używanie wymaga odpowiedzialności i wyboru między dobrem a złem.

Filozofia i ukryte znaczenia

Powieść opiera się na dualizmiePogląd filozoficzny mówiący, że świat składa się z dwóch przeciwstawnych sił, np. dobra i zła.. Lewaw to królestwo mroku, a Bartek reprezentuje światło. Chłopiec musi uważać, aby nie ulec złym wpływom.

• Tożsamość – to poczucie tego, kim się jest. Bartek staje się Ketrabem i traci dawne życie. Przez całą książkę szuka odpowiedzi na pytanie o to, czego naprawdę pragnie.
• Strach i zniewolenie – Władca nie używa siły fizycznej. Kontroluje ludzi, bo ci po prostu się go boją. Bartek uczy się, że prawdziwa odwaga to działanie pomimo strachu.
• Wolna wola – to prawo do samodzielnego decydowania o sobie. Bartek wielokrotnie staje przed trudnymi wyborami. To one ostatecznie pokazują, jakim jest człowiekiem.

Kontekst historyczny

Książka ukazała się w 1989 roku. Był to czas upadku komunizmuUstrój polityczny, w którym państwo kontrolowało życie obywateli i ograniczało ich wolność. w Polsce. Temat zniewolenia i walki o wolność miał wtedy dla czytelników bardzo konkretny wymiar.