Czy strach jest największym wrogiem wolności? Rozprawka na podstawie „Władcy Lewawu”
Temat i teza
Czy strach jest największym wrogiem wolności?
Teza: To wewnętrzny lęk, a nie mury Lewawu czy rozkazy Władcy, był prawdziwym więzieniem dla mieszkańców. Odzyskanie wolności stało się możliwe dopiero wtedy, gdy bohaterowie nauczyli się pokonywać własne obawy.
Wolność kojarzy się zazwyczaj z brakiem krat i strażników. Jednak powieść „Władca Lewawu” Doroty Terakowskiej udowadnia, że można być zamkniętym w klatce zbudowanej wyłącznie z własnego strachu. Uważam, że lęk potrafi być silniejszy niż fizyczne zniewolenie. Udowadnia to historia zniewolonego ludu Allian oraz wędrówka Bartka przez niebezpieczny świat Lewawu.
Allianie to w powieści Doroty Terakowskiej rdzenni mieszkańcy miasta Lewaw. Zostali oni zniewoleni przez okrutnego Władcę i zmuszeni do bezwzględnego posłuszeństwa.
Pierwszym dowodem na niszczącą siłę strachu jest postawa mieszkańców Lewawu. Władca wcale nie musi pilnować każdego z osobna, ponieważ wystarczy, że wszyscy się go boją. Allianie przez długi czas nie podejmują żadnego buntu, chociaż widzą wokół siebie niesprawiedliwość.
Nie brakuje im siły ani rozumu. Brakuje im po prostu odwagi, by sprzeciwić się temu, co znane i oswojone. Strach przed karą i lęk przed nieznanym tworzą niewidzialne łańcuchy. Autorka pokazuje, że tyranWładca absolutny, który rządzi okrutnie i bezwzględnie, nie licząc się z prawem. rządzi właśnie dlatego, że poddani sami pilnują własnych granic.
Drugi argument wiąże się z przemianą, jaką przechodzi Bartek. Ten chłopiec z zewnętrznego świata w krainie Lewawu staje się Ketrabem. Na początku on również odczuwa paraliżujący lęk. Boi się potwornego Pajęczaka, drży przed Władcą i unika błędów.
Kluczowym momentem jest chwila, gdy zamiast uciekać, decyduje się działać. Robi to, chociaż wie, że może przegrać. To nie fizyczna siła pozwala mu się uwolnić i pomóc innym. To świadomy wybór, by stanąć twarzą w twarz ze strachem. Dopiero ten krok otwiera przed nim i Allianami drogę do wyjścia z Lewawu.
Trzecim dowodem jest sama natura władzy Nienazwanego. Władca Lewawu czerpie siłę z tego, że jego poddani nie wierzą we własne możliwości. Gdy Bartek zaczyna wątpić w jego wszechmoc, władca traci nad nim kontrolę.
Ten motywPowtarzający się w literaturze element, na przykład motyw wędrówki czy motyw walki dobra ze złem. udowadnia, że zniewolenie opiera się na akceptacji własnej bezsilności. Strach jest więc głównym przeciwieństwem wolności. Tam, gdzie panuje lęk, prawdziwy wybór po prostu przestaje istnieć.
Książka „Władca Lewawu” to przykład epikiJeden z trzech rodzajów literackich. Należą do niej utwory, w których występuje narrator i fabuła, np. powieści i baśnie., która przekonuje, że największe więzienie człowiek nosi w sobie. Allianie i Bartek odzyskują wolność nie w chwili ucieczki z zamku, lecz wtedy, gdy przestają wierzyć w konieczność strachu. Lęk jest największym wrogiem wolności, ponieważ działa od środka. Tylko od środka można go ostatecznie pokonać.