Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Piotr Pietrowicz Łużyn jest dalekim krewnym Marfy Pietrownej. Informacje o nim czerpiemy głównie z listu matki do Raskolnikowa. Jest to człowiek bardzo zajęty i pracowity. Już po pierwszym spotkaniu oświadcza się Duni i zostaje przyjęty. Jego działania są szybkie i przemyślane. Ma zabezpieczoną przyszłość, jest solidny, ma dwie posady i zebrał już własny kapitalik. Ma już 45 lat, ale jest całkiem miły, przyzwoity i solidny, może tylko trochę ponury i jakby wyniosły. Jest człowiekiem całkowicie godnym szacunku, trochę chełpliwy i obcesowy, roztropny, otwarty. Postanowił pobrać się z dziewczyną uczciwą, ale bez posagu i obowiązkowo taką, która już zaznała biedy, bo, jak się wyraził,
mąż nie powinien niczego zawdzięczać żonie, ale jest bardzo dobrze, gdy żona uważa swojego męża za dobrodzieja.
Po zerwaniu zaręczyn z Dunią wyjeżdża do Petersburga, gdyż chce tam założyć kancelarię adwokacką.

Siemon Zacharycz Marmieładow - były urzędnik państwowy niższego stopnia, człowiek z górą pięćdziesięcioletni, "średniego wzrostu i krępej budowy", o twarzy nalanej wskutek ciągłego, nałogowego pijaństwa. Marmiełodow jest żonaty po raz drugi z Katarzyną Iwanowną, znacznie od niego młodszą kobietą ze szlacheckiego rodu, o żałosnych w sytuacji majątkowej i społecznej rodziny "fumach" towarzyskich, przedwcześnie postarzałą, zniszczoną fizycznie i psychicznie alkoholizmem męża. Siemon ma dorosłą córkę Sonię z pierwszego małżeństwa oraz troje "drobnych dziatek" z Katarzyną Iwanowną. Po parudniowym pijaństwie (którego efektem jest kolejna utrata pracy, przepicie oszczędności rodziny, a nawet sprzedanie munduru urzędnika) spotyka w podrzędnym szynku Raskolnikowa, któremu z pijacką szczerością zwierza się poczucia upadku, poniżenia, zmarnowania życia i usunięcia na margines społeczny. W tyradach Marmiełodowa wygłaszanych do przygodnych słuchaczy widać rodzaj masochistycznego samoupodlenia i samooskarżenia: ten znękany nałogiem i nędzą człowiek jest świadom krzywdy wyrządzonej bliskim, przypisuje sobie winę za sytuację rodziny, udrękę Katarzyny Iwanowny, zejście Soni na złą drogę, zaprzepaszczenie własnych szans i utratę godności. Ale ta przerażająca spowiedź jest nie tylko dowodem upadku i utraty drogowskazu w życiu - jest także krzykiem rozpaczy, spod której przeziera ludzki wstyd i cierpienie, obecność wyższych uczuć, których wódka nie zdołała całkowicie zniszczyć, nadzieja na przebaczenie ze strony bliskich i Boga, nachylonego nad cierpiącym człowieczeństwem. W parę dni po tym spotkaniu z Raskolnikowem Marmiełodow wpada po pijanemu pod powóz. Przeniesiony do domu wkrótce umiera. Przed samą śmiercią prosi o przebaczenie żonę, do Soni kieruje ostatni krzyk:
"Soniu! córko! daruj!"


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Zbrodnia i kara - streszczenie w pigułce
2  Bibliografia
3  Znaczenie snów Raskolnikowa - motyw snu w Zbrodni i karze



Komentarze: Charakterystyka pozostałych bohaterów Zbrodni i kary

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2019-01-19 18:42:18

Charakterystyka ok;) dla tych którzy chcą sobie przypomnieć;D Radzę czytać ksiązki... :PP Uczniowie LO CZYTAJA LEKTURY a nie bazują na streszczeniach... przeczysz sobie Justyno.... ;>


2019-01-15 22:27:20

Co do niskiego poziomu, poziom Doroty jest raczej wysoki, ale to też trzeba umieć zrozumieć, bo przyczepić się to każdy umie, byle jeszcze to miało sens :) Porównaj sobie komentowane wypowiedzi i Twoją odpowiedź anonimie ;) Literatura jest określana wielką, bo opisuje życie w danych czasach, przybliża nam pewne realia. Poezja mówiąca o czymś czego nie rozumiemy ma zawarte ważne treści, w formie bardzo skróconej - trzeba samemu się zastanowić, więc pożytek dużo większy, bo trwały. Tego uczy nas j. polski w szkole. Jak się na lekcjach nie uważa, to potem faktycznie można to uznać za nic nieznaczące zlepki liter. Ale nie znaczy to, że poezja czy pisarstwo jest beznadziejne, a że ktoś się nie uczył, albo jest ignorantem. Między "moim zdaniem", albo "nie potrafię zrozumieć", a "to jest szajs" jest kolosalna różnica i pokazuje poziom i wykształcenie rozmówcy. Po co to wszystko? Bo to historia. Z niej pożytek jest taki, że zamiast przeżywać samemu kilkadziesiąt tysięcy lat ewolucji cywilizacji, możemy dostać w pigułce to co ważne. Tacy poeci oszczędzają nam lat namysłów i rozwoju intelektualnego. Dają nam gotowce, skracają drogę, ale i tak trzeba ją przeżyć. Dlatego jest to ważne. Kto uważa, ze to bzdura, ten chyba nie wie, że to im zawdzięcza dorobek całej kultury, język, odkrycia. Jakby każdy zaczynał od 0 to moi mili, nawet tej ściągi w internecie by nie było :P A każda książka jest inna. Nie wiem jak można uznać je za takie same. W ciągu jednego życia nie zamordujesz 100 osób, nie trafisz do łagrów, Auschwitz, nie będziesz walczył na kilku wojnach. Książki, poezja pozwalają nam zrozumieć życie tych ludzi, ostrzec nas przed niebezpieczeństwem, polepszyć życie. Są jak najbardziej prospołeczne. Czy to jest bezsensu? Moim zdaniem nie, bo jakby każdy wiedział wszystko, to by tak źle na świecie nie było P.S. Niezłe streszczenie ważnych cech dla znających lekturę^^ Dzięki!


2019-01-14 20:30:06

nie przeczytałam, może zrobię to dzisiaj, ale z komentarzy osób, które przeczytały można wnioskować, że autor tych streszczeń może i się napracował, ale trochę źle mu poszła organizacja pracy. nie mam nic do niego, szacun nad szacuny, patrze z perspektywy "tych wytrwałych". serio, wielkie dzięki, mam kanwę pod obrazek, teraz będę pitolić książkę. pzdr


2019-01-13 16:47:23

Dla tych którzy nie mają zbyt wymagających polonistów może się na coś przydać,ja np wolałbym powiedzieć u mnie na lekcji że nie przeczytałem lektury niż mówić tak ogólnikowo jak jest to przygotowane powyżej...Ale ogólnie jest to przydatne kiedy np chcemy sobie coś powtórzyć:)


2019-01-12 18:34:12

mk napisała (napisał):"Po drugie samobójstwa i poświęcenie się Ojczyźnie to typowe dla epoki romantyzmu, żadnej innej." Otóż muszę Cię zmartwić, dziecino, motyw samobójstwa występuje bardzo często w utworach wszystkich epok (począwszy od antyku - nie pamietasz Antygony, Hajmona, Eurydyki - zony Kreona, Jokasty i wielu innych. Nie pamiętasz Lady Makbet? Nie pamiętasz Wokulskiego (to pozytywizm), który najpierw próbował rzucić się pod pociag, a na końcu wyysadził się prawdopodobbnie w powietrze. Itd, itp. A poświęcenie dla ojczyzny? Występuje począwszy od antyku ("pięknie jest umrzeć dla ojczyzny" - pisał Tyrtajos w VI w. przed Chr.




Streszczenia książek
Tagi: