Lasse Erikson - charakterystyka
Lasse Erikson to jeden z głównych bohaterów powieści Astrid Lindgren „Dzieci z Bullerbyn” i najstarszy brat Lisy oraz Bossego. Chłopiec wyróżnia się niesamowitą wyobraźnią, zamiłowaniem do psikusów oraz dużą odwagą. Jego szalone pomysły napędzają większość zabaw dzieci z małej szwedzkiej wioski.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 4 min
Wizytówka bohatera
- Imię i nazwisko: Lasse Erikson
- Wiek: 9 lat na początku akcji, 11 lat na końcu
- Rodzina: starszy brat narratorkiOsoba opowiadająca historię w książce. W „Dzieciach z Bullerbyn” jest nią Lisa. Lisy oraz Bossego
- Miejsce zamieszkania: Zagroda Środkowa w Bullerbyn
- Rola w utworze: główny pomysłodawca zabaw, klasowy żartowniś
Wygląd i cechy zewnętrzne
Astrid Lindgren nie skupia się na szczegółowym opisie wyglądu Lassego. Wiemy jednak, że chłopiec jest niezwykle sprawny fizycznie i biega najszybciej z całej szóstki dzieci. Rozpiera go energia, co widać w jego ciągłym ruchu i gotowości do działania. Zawsze jest tam, gdzie dzieje się coś ciekawego.
Portret psychologiczny
Niespożyta wyobraźnia i miłość do żartów
Lasse to urodzony urwisDziecko, które lubi psocić i robić żarty, ale nie ma złych intencji.. Jego wyobraźnia nie ma granic. W drodze do szkoły opowiada rodzeństwu o trollachStwór z mitologii nordyckiej, często przedstawiany jako wielki, brzydki i mało inteligentny olbrzym., olbrzymach i czarownicach. Wymyśla też niezwykłe zabawy. Kiedyś zarządził chodzenie wyłącznie po kamieniach, by uniknąć „śmierci” na ziemi, za co dzieci dostały burę od przejeżdżającego mleczarza.
Chłopiec uwielbia robić psikusyDrobny, niegroźny żart zrobiony komuś dla zabawy.. Kiedyś opowiadał rodzeństwu straszną historię o duchach. Nagle krzesło w pokoju zaczęło samo skakać. Okazało się, że Lasse i Bosse przywiązali do niego sznurki i pociągali za nie ze swoich łóżek.
Innym razem przyniósł do szkoły gumowego prosiaczka. Podczas poważnej lekcji o królu Gustawie WazieWładca Szwecji żyjący w XVI wieku, bardzo ważna postać w historii tego kraju., Lasse wypuścił z zabawki powietrze. Prosiaczek wydał przeraźliwy pisk, za co chłopiec musiał stać w kącie do końca zajęć.
Lasse potrafi też zaplanować skomplikowane żarty. Kiedy Jan z MłynaMieszkaniec okolic Bullerbyn, który lubił opowiadać dzieciom niesamowite historie. opowiedział dzieciom o Wodniku, chłopiec zorganizował nocną wyprawę. Sam jednak wyprzedził grupę, rozebrał się do naga i grał na grzebieniu, udając mitycznego stwora.
Wodnik to w dawnych wierzeniach ludowych duch opiekuńczy wód. Wyobrażano go sobie często jako starca mieszkającego na dnie jezior lub rzek.
Odwaga i sprawność fizyczna
Mimo zamiłowania do żartów, Lasse potrafi zachować zimną krewZwiązek frazeologiczny oznaczający opanowanie i spokój w trudnej lub niebezpiecznej sytuacji. w niebezpiecznych sytuacjach. Udowodnił to podczas spotkania z groźnym baranemSamiec owcy, często posiadający duże, zakrzywione rogi. Ulrikiem. Zwierzę pasło się samotnie na wyspie, ponieważ atakowało ludzi.
Gdy dzieci natknęły się na rozzłoszczonego Ulrika, wpadły w panikę. Lasse jako jedyny podjął walkę. Ściągnął na siebie uwagę zwierzęcia i zaczął uciekać między krzakami jałowcaZimozielony krzew iglasty o kłujących igłach, często rosnący na nieużytkach.. W pewnej chwili baran przewrócił chłopca. Przerażone dzieci wrzasnęły tak głośno, jakby żyły w epoce kamiennej.
Epoka kamienna to najstarszy okres w dziejach ludzkości. Ludzie używali wtedy prostych narzędzi z kamienia i żyli w dzikich, niebezpiecznych warunkach.
Zwierzę na chwilę się zdezorientowało. Lasse wykorzystał to, dobiegł do starej szopy i zwabił tam barana. Sam uciekł przez dziurawy dach.
„W tej samej chwili zobaczyliśmy Lassego wyłażącego przez dziurawy dach. Zsunął się po nim szybko na ziemię, zamknął drzwi do szopy i zawołał:
– Baran jest schwytany!”.
Co ważne, chłopiec nie był okrutny. Przed odpłynięciem z wyspy wypuścił Ulrika, aby zwierzę nie zginęło z głodu.
Opiekuńczość ukryta pod maską łobuza
Lasse często dokucza swojej młodszej siostrze, Lisie. To typowe zachowanie starszego brata. Jednak w głębi serca bardzo o nią dba.
Gdy ktokolwiek obcy próbuje skrzywdzić Lisę, Lasse natychmiast staje w jej obronie. Potrafi też być czuły i rozpieszcza siostrę, kupując jej cukierkiW czasach, gdy dzieje się akcja książki, słodycze były rzadkim i cennym przysmakiem dla dzieci..
Chłopiec kocha również zwierzęta. Próbował nawet założyć „Szczurzą fermę w Bullerbyn”, łapiąc szesnaście polnych szczurów do beczki. Niestety, zwierzęta uciekły w nocy i biznes się nie udał.
Ocena postaci
Uważam, że Lasse to najciekawsza postać w całej książce. Bez niego życie w Bullerbyn byłoby po prostu nudne. Podoba mi się, że jego żarty nigdy nie są złośliwe, a z każdej wpadki potrafi wyciągnąć wnioski. Współczesny czytelnik może mu zazdrościć wolności i tego, jak wspaniale potrafi organizować czas bez telefonów czy komputerów. To świetny starszy brat, na którego zawsze można liczyć w trudnej sytuacji.