Piotr – charakterystyka
Piotr Pevensie to najstarszy z czworga rodzeństwa, który w Narnii przechodzi wielką przemianę. Z opiekuńczego brata staje się odważnym rycerzem i mądrym władcą. Jego historia pokazuje, jak odpowiedzialność i miłość do rodziny pomagają pokonać zło.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Najstarszy brat i opiekun
Piotr jest najstarszy z rodzeństwa Pevensie. Kiedy dzieci trafiają na wieś do domu profesora Kirke, chłopak przejmuje rolę opiekuna. Czuje się odpowiedzialny za brata i siostry.
Jest bardzo ciekawy świata. Chętnie bada zakamarki ogromnego domu profesora. Z takim samym zapałem odkrywa później Narnię, gdy po raz pierwszy przechodzi przez starą szafę.
Zawsze staje w obronie słabszych. Kiedy Edmund dokucza Łucji, Piotr stanowczo mu tego zabrania. Gdy słyszy dziwne opowieści najmłodszej siostry o magicznej krainie, idzie po radę do dorosłego.
Przemiana w rycerza
Początkowo Piotr to po prostu rozsądny chłopiec. Jego prawdziwa przemiana zaczyna się w obozie Aslana. Lew każe mu samodzielnie uratować Zuzannę przed groźnym wilkiem.
Chłopak pokonuje strach i staje do walki. Po wygranym starciu Aslan pasuje go na rycerzaUroczysty obrzęd, podczas którego władca nadaje wojownikowi tytuł rycerski, zazwyczaj dotykając jego ramienia mieczem.. Piotr otrzymuje zaszczytny tytuł Pogromcy Wilka.
Piotr to klasyczny przykład bohatera dynamicznego. Oznacza to, że w trakcie trwania akcji jego charakter i zachowanie ulegają głębokiej zmianie.
Później wykazuje się wielką odwagą podczas decydującej bitwy. Staje do bezpośredniego pojedynku z samą Białą Wiedźmą. Dowodzi wojskami mądrze, bez nadużywania swojej władzy.
Mądrość i miłosierdzie
Piotr wyróżnia się uczciwością w codziennych sytuacjach. Zanim weźmie futra z szafy profesora, długo zastanawia się, czy to nie będzie kradzież. Działa planowo i zachowuje spokój.
Potrafi uważnie słuchać innych. Przyjmuje rady Aslana dotyczące strategii i nie podejmuje pochopnych decyzji. Nawet w obliczu zagrożenia potrafi opanować emocje.
Jego największą zaletą jest umiejętność wybaczania. Bardzo kocha Edmunda i nie potępia go za zdradę. Część winy za błędy brata bierze na siebie, bo uważa, że był dla niego zbyt surowy.
Dzięki tym wszystkim cechom Piotr zostaje Wielkim Królem Narnii. Otrzymuje przydomek Wspaniały, który idealnie podsumowuje jego charakter.