Geneza powieści „Lew, czarownica i stara szafa”
Clive Staples Lewis czerpał pomysły do stworzenia Narnii z dziecięcych zabaw ze starszym bratem oraz własnych wyobrażeń. Ważnym impulsem do napisania książki stały się jego trudne doświadczenia ze szkoły z internatem i późniejszy powrót do wiary chrześcijańskiej. Mimo początkowej krytyki ze strony innych pisarzy, opowieść o magicznej krainie w szafie szybko zdobyła serca czytelników na całym świecie.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Dziecięce zabawy i wymyślone krainy
Clive Lewis dorastał ze starszym bratem Warrenem, którego nazywał Warnie. Chłopcy często bawili się w grę o nazwie „Animal Land and India”. Przyszły autor Narnii uwielbiał mówiące zwierzęta, a jego brat fascynował się Indiami.
Wspólnie wymyślili krainę Animal Land, która graniczyła z Indiami i prowadziła z nimi handel. Z czasem ta zabawa przerodziła się w wyimaginowane królestwo Boxen. Wielu badaczy uważa, że to właśnie tam narodził się pomysł na stworzenie Narnii.
Trudne lata szkolne
W szkole mały Lewis miał problemy z gramatyką i nie lubił sportu. W angielskich szkołach z internatemBudynek przy szkole, w którym uczniowie mieszkają podczas roku szkolnego. starsi uczniowie często gnębili młodszych, traktując ich jak służących. Pisarz bardzo źle wspominał ten czas.
Jego niechęć do systemu edukacji widać w „Opowieściach z Narnii”. Profesor Kirke często narzeka na to, czego uczy się dzieci w szkołach. Z kolei Edmund ma ogromne problemy z odnalezieniem się w grupie rówieśników.
Duchowe poszukiwania
Pisarz wychował się w rodzinie protestanckiejJeden z głównych odłamów chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia.. Z biegiem lat jego wiara słabła, aż w końcu został ateistą.
Ateista to człowiek, który nie wierzy w istnienie żadnego boga ani sił nadprzyrodzonych.
Dopiero po powrocie na uczelnię zaczął powoli odzyskiwać wiarę. Odczuwał duchową tęsknotę, którą sam nazywał „radością”. Ostatecznie powrócił do Kościoła w 1929 roku. Te duchowe poszukiwania mocno wpłynęły na przesłanie jego książek.
Obrazy z wyobraźni i krytyka Tolkiena
Lewis często powtarzał, że nie potrafi dokładnie wyjaśnić pochodzenia swoich pomysłów. Historia Narnii powstała z pojedynczych obrazów, które nosił w głowie. Widok fauna Tumnusa z parasolem w zaśnieżonym lesie towarzyszył mu już od szesnastego roku życia.
Powieść „Lew, czarownica i stara szafa” ukazała się 16 października 1950 roku. Książka spotkała się z krytyką ze strony J.R.R. Tolkiena, prywatnie przyjaciela Lewisa. Autorowi „Władcy Pierścieni” nie podobało się mieszanie różnych mitologii.
Tolkien uważał, że wszechmocny lew, złe wiedźmy i mówiące zwierzęta nie pasują do jednej opowieści. Choć krytycy początkowo kręcili nosami, czytelnicy od razu pokochali ten świat.