Lew, czarownica i stara szafa - cytaty
Zestawienie najważniejszych cytatów z książki C.S. Lewisa ukazuje kluczowe momenty fabuły i przemiany bohaterów. Wybrane fragmenty opisują pierwsze spotkania dzieci z magicznym światem, potęgę Aslana oraz okrucieństwo Białej Czarownicy. Słowa postaci pomagają lepiej zrozumieć zasady rządzące krainą po drugiej stronie szafy.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 6 min
Pierwsze kroki w Narnii
Łucja jako pierwsza odkrywa przejście do innej krainy. Jej spotkanie z faunem to początek wielkiej przygody.
„Kiedy po blisko dziesięciu minutach doszła do światła, przekonała się, że to świeci latarnia na słupie. A kiedy tak stała i patrzyła na nią, rozmyślając, skąd się wzięła latarnia w środku lasu i co robić dalej, usłyszała odgłos zbliżających się kroków. Wkrótce potem bardzo dziwna postać z parasolem wynurzyła się spomiędzy drzew i weszła w krąg światła rzucany przez latarnięMagiczny obiekt w Narnii, który wyrósł z kawałka żelaza rzuconego przez Czarownicę w dniu stworzenia świata..”
Prawda o Białej Czarownicy
Edmund dowiaduje się od siostry, kto naprawdę rządzi skutą lodem krainą. Zła królowa budzi powszechny strach wśród mieszkańców.
„- Biała Czarownica? – zapytał Edmund. – Kto to taki?
- To okropna postać. Nazywa siebie królową Narnii, chociaż wcale nie ma do tego prawa, i wszystkie driady i najadyW mitologii greckiej to nimfy opiekujące się drzewami (driady) i wodami (najady)., i karły, i zwierzęta, w każdym razie te, które są dobre, po prostu jej nienawidzą. Ona może zmieniać ludzi w kamień i w ogóle potrafi robić różne okropne rzeczy. I to właśnie ona zaczarowała Narnię, tak że zawsze jest tu zima, zawsze zima, a nigdy nie ma Bożego Narodzenia! Jeździ po kraju w saniach zaprzężonych w Reny, ze swoją czarodziejską różdżką i koroną na głowie.”
Zguba w słodyczach
Magiczne jedzenie sprawia, że chłopak traci zdrowy rozsądek. Pragnienie zjedzenia kolejnej porcji staje się silniejsze niż ostrzeżenia rodzeństwa.
„Edmundowi było już niedobrze od zjedzenia zbyt wielu słodyczy, a kiedy usłyszał, że pani, z którą się zaprzyjaźnił, jest groźną czarownicą, poczuł się jeszcze gorzej. Wciąż jednak miał tak straszną ochotę na ptasie mleczkoW oryginale rachatłukum – bardzo słodki, wschodni deser, którym Czarownica kusiła Edmunda., że wszystko inne wydawało mu się zupełnie nieważna”.
Magia imienia Aslana
Dzieci po raz pierwszy słyszą o prawdziwym władcy krainy w domu państwa Bobrów. Samo brzmienie jego imienia wywołuje w nich silne, skrajne emocje.
Reakcja dzieci na imię Aslana pokazuje ich prawdziwe charaktery. Dobrzy bohaterowie czują radość i odwagę, a zdrajca Edmund odczuwa niewytłumaczalny lęk.
„– Mówią, że Aslan jest w drodze... a może już wylądował.
I wówczas zdarzyło się coś bardzo dziwnego. Żadne z dzieci nie wiedziało o Aslanie więcej niż wy, ale gdy tylko bóbr wypowiedział te słowa, każde z nich poczuło się zupełnie inaczej. Być może zdarzyło się wam kiedyś we śnie, że ktoś powiedział coś, czego nie rozumieliście, ale co zdawało się mieć jakieś niezwykłe znaczenie: albo przerażające – i wtedy cały sen zamieniał się w koszmar, albo tak cudowne, że trudno wyrazić je słowami – i wtedy sen stawał się czymś tak wspaniałym, że zapamiętaliście go na całe życie i zawsze odtąd pragniecie, aby przyśnił się wam raz jeszcze. Coś podobnego poczuły dzieci po wypowiedzeniu przez bobra tego dziwnego zdania. Na dźwięk imienia »Aslan« każdemu z dzieci coś drgnęło w sercu. Edmund odczuł falę tajemniczego lęku. Piotr stał się nagle wyjątkowo dzielny i żądny przygód. Zuzanna poczuła się tak, jakby ją ogarnął jakiś cudowny zapach albo jakaś zachwycająca, słodka melodia. A uczucie, które przeniknęło Łucję, przypominało nastrój, w jakim ktoś budzi się rano i zdaje sobie sprawę, że jest pierwszy dzień wakacji albo początek lata.”
Kim naprawdę jest Aslan?
Pan Bóbr wyjaśnia rodzeństwu Pevensie, że prawowity król nie jest człowiekiem. To potężny lew, który budzi respekt, ale jest sprawiedliwy.
„- Kim jest Aslan? – zapytała Zuzanna.
- Aslan? – powtórzył pan Bóbr. – Jak to, nie wiecie? On jest Królem. On jest Panem całej puszczy, choć nie bywa tu często. Nie było go tu za mojego życia, ani za życia mojego ojca. Ale oto doszła nas nowina, jakoby powrócił. Już jest w Narnii. On sobie poradzi z Białą Czarownicą. To on, a nie wy, może uratować pana Tumnusa.
- Czy… czy on jest człowiekiem? – zapytała Łucja.
- Aslan… człowiekiem! – powiedział pan Bóbr ostro. – Oczywiście, że nie. Powiedziałem wam, że on jest Królem puszczy i synem Wielkiego Władcy-Zza-MorzaTajemnicza postać, ojciec Aslana, twórca najstarszych praw rządzących Narnią.. Czyżbyście nie wiedzieli, kto jest królem zwierząt? Aslan jest lwem, i to nie jakimś tam lwem, ale Wielkim Lwem!
– A więc on jest groźny? – zapytała Łucja.
– Groźny? – powtórzył pan Bóbr. – Nie słyszałaś, co powiedziała moja żona? Oczywiście, że jest groźny. Ale jest dobry. Powiedziałem wam, że on jest Królem.”
Pasowanie na rycerza
Piotr staje w obronie sióstr i zabija wilka Maugrima. Aslan nagradza go za odwagę i nadaje mu nowy przydomek.
„– Powstań, Piotrze, Pogromco WilkaTytuł, który Piotr otrzymał po zabiciu pierwszego wroga. To dowód jego dorastania do roli króla.. A odtąd – cokolwiek się stanie – nigdy nie zapominaj o wytarciu swego miecza.”
Prawo do życia zdrajcy
Biała Czarownica przybywa do obozu Aslana. Żąda wydania Edmunda, powołując się na starożytne zasady.
W świecie Narnii obowiązują Wielkie Czary (magia zarania dziejów). Zgodnie z nimi każdy zdrajca automatycznie staje się własnością Białej Czarownicy.
„Znasz przecież Prawo, które Władca ustanowił w Narnii na samym początku. Wiesz, że każdy zdrajca do mnie należy jako moja prawowita zdobycz i że za każdą zdradę mam prawo zabić. […] to ludzkie stworzenie do mnie należy. Jego życie jest w moich rękach. Jego krew jest moją własnością. […] jeśli nie dostanę tej krwi, jak nakazuje Prawo, to cała Narnia zapadnie się i zniknie w ogniu i wodzie.”
Zmartwychwstanie Aslana
Zuzanna i Łucja są świadkami cudu. Poświęcenie Aslana łamie stare zaklęcia i przywraca go do życia.
„I w tej samej chwili usłyszały za sobą ogłuszający, straszny trzask, jakby jakiś olbrzym przełamał swoją miskę. […] Wschód słońca sprawił, że teraz wszystko wyglądało zupełnie inaczej. Wszystkie barwy i cienie zmieniły się, tak że przez chwilę nie zauważyły rzeczy najważniejszej. A potem zobaczyły. Kamienny StółStarożytny monument w Narnii, na którym Czarownica zabiła Aslana. Jego pęknięcie symbolizuje pokonanie śmierci. był przełamany: wielka szczelina biegła od jednego końca do drugiego. Aslan znikł.”
Odejście wielkiego lwa
Po wygranej bitwie i koronacji dzieci Aslan znika. Pan Bóbr tłumaczy, że prawdziwy władca pojawia się tylko wtedy, gdy jest naprawdę potrzebny.
„Aslan przychodzi i odchodzi. Jednego dnia go widzisz, drugiego już nie. Nie lubi być niczym skrępowany, no i, oczywiście, ma wiele innych krajów pod swoją opieką. Tak powinno być.”