Bohaterowie „Obcego”

Raymond Sintès

Raymond to sąsiad Meursaulta, niewysoki, barczysty mężczyzna z nosem boksera. Zawsze starannie ubrany, oficjalnie pracuje jako magazynier, choć w rzeczywistości utrzymuje się z sutenerstwaCzerpanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę.. To on wciąga głównego bohatera w mroczną intrygę.

Raymond prosi Meursaulta o napisanie listu do swojej byłej arabskiej kochanki. Chce zwabić ją do mieszkania i brutalnie ukarać za rzekomą zdradę. Kiedy plan się udaje, a kobieta zostaje pobita, Meursault składa na policji zeznania na korzyść sąsiada. W dowód wdzięczności Raymond zaprasza go do domku letniskowego swojego przyjaciela, Massona.

Na plaży dochodzi do tragicznej konfrontacji z grupą Arabów. Wśród nich jest brat pobitej kobiety, który rani Raymonda nożem. Podczas procesu Meursaulta Sintès próbuje bronić przyjaciela. Jego fatalna reputacja i powiązania ze światem przestępczym jedynie pogrążają oskarżonego w oczach ławy przysięgłych.

Salamano

Stary sąsiad Meursaulta, który od ośmiu lat dzieli życie ze swoim psem chorym na świerzb. Ich codzienne spacery przypominają brutalny, powtarzalny rytuał. Najpierw pies ciągnie starca, aż ten się potyka. Wtedy Salamano bije zwierzę, wyzywa je od „ścierw” i „łajdaków”, po czym wlecze za sobą. Po chwili strach mija i cały cykl zaczyna się od nowa.

Mimo tej toksycznej relacji, gdy pies pewnego dnia gubi się podczas spaceru, Salamano załamuje się psychicznie. Okazuje się, że pod maską agresji kryło się głębokie przywiązanie do jedynego towarzysza życia. Wieczorny płacz starca dobiegający zza ściany to jeden z nielicznych momentów w powieści, w którym tak otwarcie wybrzmiewa ludzkie cierpienie i samotność.

Maria Cardona

Była współpracowniczka Meursaulta i jego kochanka. Spotykają się przypadkiem na basenie dokładnie w dzień po pogrzebie matki bohatera. Odnawiają znajomość, idą do kina na komedię z FernandelemNiezwykle popularny francuski aktor komediowy. Wyjście na jego film w trakcie żałoby oburzyło później sąd. i spędzają ze sobą noc.

Maria jest pełna życia, radosna i zakochana. Pragnie poślubić Meursaulta, mimo że on otwarcie przyznaje, iż jej nie kocha, a samo małżeństwo nie ma dla niego żadnego znaczenia. W więzieniu odwiedza go tylko raz – przepisy zabraniają częstszych widzeń osobom bez ślubu.

Dziewczyna jest obecna na sali rozpraw przez cały czas trwania procesu. Jej zeznania o pierwszej randce, która miała miejsce tuż po żałobie, zostają bezlitośnie wykorzystane przez prokuratora do wykreowania wizerunku Meursaulta jako bezdusznego potwora.