Balladyna – kobieta ambitna czy zbrodniarka?
Tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego to postać, która łączy w sobie bezwzględność i ogromną żądzę władzy. Artykuł zawiera plan oraz wzór rozprawki analizującej motywy działania Balladyny. Tekst udowadnia, że seria okrutnych zbrodni dziewczyny była bezpośrednim wynikiem jej chorobliwej ambicji.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Plan rozprawki
- Teza: Balladyna jest zarówno kobietą ambitną, jak i zbrodniarką.
- Argumenty:
- Bohaterka nienawidzi swojego wiejskiego życia i pragnie awansu społecznego.
- Dziewczyna popełnia serię morderstw, aby zdobyć władzę.
- Zbrodnie nie są przypadkowe, lecz starannie zaplanowane.
- Wnioski: Potwierdzenie tezy – ambicja napędza zbrodnie.
Rozprawka: Ambitna zbrodniarka
Tytułowa bohaterka dramatuJeden z trzech rodzajów literackich. Utwór przeznaczony do wystawiania na scenie, w którym główną rolę odgrywają dialogi i działania postaci. Juliusza Słowackiego budzi skrajne emocje. Na pierwszy rzut oka widzimy w niej wyłącznie okrutną morderczynię.
Samo określenie jej zbrodniarką to jednak za mało. Każde przestępstwo miało swój wyraźny motyw. Balladynę trzeba uznać za osobę niezwykle ambitną, która dla sukcesu poświęciła wszystko.
Ambicja to silne pragnienie zdobycia władzy, bogactwa lub sławy. Balladyna za wszelką cenę chciała wyrwać się z biedy. Nie znosiła życia w ubogiej chacie ze swoją matką, Wdową, oraz siostrą Aliną. Praca na polu budziła w niej wstręt.
Dziewczyna marzyła o bogactwie i potędze. Zostanie królową było dla niej ostatecznym celem i dowodem życiowego sukcesu. Ta chorobliwa ambicja pchnęła ją na drogę zbrodni.
W literaturze motyw władzy, która niszczy moralność człowieka, jest bardzo popularny. Słowacki tworząc postać Balladyny, mocno inspirował się sztukami Williama Szekspira, zwłaszcza „Makbetem”.
Bohaterka bez wahania usuwała każdego, kto stał na jej drodze do tronu. Pierwszą ofiarą była jej siostra Alina, zabita w lesie podczas zbierania malin. Potem lista zamordowanych szybko rosła.
Balladyna pozbyła się Gralona, którego podejrzewała o odkrycie jej tajemnicy. Zleciła zabójstwo Pustelnika, bo znał prawdę o jej przeszłości. W walce o władzę doprowadziła do śmierci swojego męża, Kirkora.
Na samym końcu otruła fon KostrynaDowódca straży na zamku Kirkora. Pomagał Balladynie w zbrodniach, ale ostatecznie sam stał się jej ofiarą., swojego wspólnika, z którym wcześniej pokonała wojska męża. Wyrzekła się też własnej matki. Wdowa zmarła na torturach, bo nie chciała zdradzić imienia wyrodnej córki.
Zbrodnie Balladyny nie były wynikiem nagłego wybuchu złości. To były czyny z zimną krwią zaplanowane i wymierzone w konkretne osoby. Każde morderstwo przybliżało ją do korony.
Działania dziewczyny były w pełni świadome i wyrachowane. Jej pragnienie spektakularnego sukcesu zniszczyło życie wielu niewinnych ludzi. Dlatego Balladynę należy nazwać ambitną zbrodniarką, która dla władzy sprzedała własną duszę.