Motyw matki w Balladynie
Wdowa w dramacie Juliusza Słowackiego to uosobienie bezwarunkowej miłości rodzicielskiej. Kobieta samotnie wychowuje dwie córki i marzy dla nich o lepszym życiu u boku bogatego męża. Jej tragiczne losy pokazują, do jakich poświęceń zdolna jest matka, by chronić własne dziecko.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Marzenia o lepszym życiu
Wdowa to starsza kobieta, która samotnie wychowuje Balladynę i Alinę. Bardzo kocha swoje córki i troszczy się o ich przyszłość. Nie chce, aby dziewczęta musiały ciężko pracować tak jak ona.
Matka często opowiada im bajki o księciu. Marzy o bogatym mężu dla jednej z nich, co wyraża w słowach:
„(...) a gdyby też Bogu
chciało się matce dać złotego zięcia...”
Kirkor i rozczarowanie
Kiedy w ich chacie pojawia się bogaty Kirkor, Wdowa od razu widzi w nim idealnego kandydata na zięcia. Zgodnie ze starą tradycją uważa, że to starsza córka powinna pierwsza wyjść za mąż. Dlatego od początku faworyzuje Balladynę.
Sam Kirkor bardzo szanuje Wdowę. Traktuje ją z czułością, co widać w jego słowach przed wyjazdem:
„(...) Gdzie jest nasza matka?
Może śpi jeszcze, pożegnaj staruszkę (...)”
Niestety, marzenia matki szybko zamieniają się w koszmar. Kobieta bardzo przeżywa rzekomą ucieczkę Aliny. Nie wie jeszcze, że jej młodsza córka została zamordowana przez siostrę.
Motyw cierpiącej matki (często nazywany z łaciny Mater Dolorosa) to popularny temat w literaturze i sztuce. Przedstawia kobietę, która znosi ogromne męki z miłości do swojego dziecka.
Odrzucenie i ostateczne poświęcenie
Po ślubie Balladyna zamieszkuje w zamku i szybko wstydzi się swojego wiejskiego pochodzenia. W końcu bezlitośnie wyrzuca własną matkę za bramę w trakcie burzy. Zrozpaczona Wdowa traci chęć do życia.
Kobieta błąka się po lesie i próbuje odebrać sobie życie. Gałąź, na której chce się powiesić, jednak się łamie. Ostatecznie trafia przed sąd, gdzie oskarża wyrodną córkęDziecko, które postępuje w sposób okrutny i nienaturalny wobec swoich rodziców. o znęcanie się nad nią.
Tragiczny finał na sądzie
Podczas procesu Wdowa uświadamia sobie straszną prawdę. Rozumie, że jeśli poda imię winnej, Balladyna zostanie skazana na śmierć. W tym momencie odzywa się w niej potężna miłość macierzyńska.
Kobieta odmawia ujawnienia imienia córki. Nie łamią jej nawet okrutne tortury na stole probierczym. Woli sama zginąć w męczarniach, niż pozwolić na śmierć swojego dziecka. Wdowa staje się przez to symbolem największego, bezinteresownego poświęcenia.