Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Hamlet musi wiec dotrzeć do prawdy o śmierci ojca – musi, ale też chce. Poznanie prawdy ma dla królewicza wymiar tragiczny , będzie trudne do przyjęcia. Gdyby bohater zdecydował się uciec od prawdy, wtedy sprzeniewierzyłby się pamięci ojca i nie byłby godny jego dziedzictwa. Poznanie prawdy natomiast i odkrycie zabójców ojca oznacza dla Hamleta również odkrycie nowego, tragicznego wizerunku matki.

Książę musi podjąć decyzję, staje przez to w sytuacji tragicznego bohatera. Sytuacja ta jest jednak jego przeznaczeniem, przed którym nie może uciec. Jest to tragizm na miarę bohatera antycznego, jednak Hamlet sam kreuje swój los. Młody książę wie, że będzie odtąd sam odpowiedzialny za swój los.

Tragizm Hamleta wynika z wyboru drogi zemsty. Wybierając „być” wybiera poszukiwanie prawdy, działanie. Dla bohatera jest to wybór szalenie trudny i wymagający poświęcenia. Hamlet jest z natury wrażliwy, rozważa przyjęcie cierpienia częściej niż walkę z nim. Zwłaszcza, że bohater do takich właśnie filozoficznych wniosków dochodzi analizując świat i człowieka (por. Analiza monologów Hamleta). W tragicznej sytuacji towarzyszy Hamletowi duch ojca, który jest wszechobecny – w myślach, w działaniach syna, w jego uczuciach.

Postać ducha ojca symbolizuje niepokój, ciążący na Hamlecie obowiązek odkrycia prawdy. Silny związek syna z ojcem nakazuje Hamletowi poszukiwania. Poczucie obowiązku wobec ojca niejako determinuje decyzje i wybory księcia. Hamlet szybciej dojrzewa i dorasta do przejęcia w swoje ręce swojego losu i losu Danii – swojego kraju. Choć prawda jest bolesna, gorzka i tragiczna, łamie dotychczasowy wizerunek matki i stryja, niszczy poczucie bezpieczeństwa oraz świętość rodzinnego domu, Hamlet decyduje się ją odkryć i przyjąć.



Odkrycie prawdy przez Hamleta jest symbolem przejścia przez próg dorosłości – Hamlet staje się mężczyzną, człowiekiem odpowiedzialnym nie tylko za siebie, ale też – jak na księcia przystało – za kraj, Danię.

Tragizm tytułowej postaci wyraża się przede wszystkim w nieprzezwyciężalnym konflikcie między duszą młodego człowieka a rzeczywistością na zewnątrz. Hamlet nie chce mordów, brzydzi go świat pełen chytrusów, oszustów, zbrodniarzy, uśmiechających się do reszty na ucztach, udających dobrych ludzi, zasłaniających się ideami. Hamlet widzi zło i zepsucie. Dania w jego oczach gnije, a życie ludzi przypomina życie zwierząt. Jego dusza łaknie czystości, spokoju, miłości. Ale te ideały padają w gruzach. Jest to tragizm, w który Hamlet jest wplątany wbrew swej woli. Ponadto ten młody człowieka ma sam zdecydować o swoim losie. Ma wziąć na siebie ciężar zemsty za zło świata. Jest samotnym wybrańcem ducha ojca, który ma wejść na drogę zbrodni (choć w imię honoru), a przecież Hamlet tego nie chce. Bohater staje się jednak cynikiem, ponieważ odkrywa, że jego matka jest niewierna, słaba, niesamodzielna, niestała. Hamlet odtrąca też miłość Ofelii, uważa związek z nią za bezsensowny, skoro Ofelia też jest sterowana przez mechanizmy świata, też ulegnie słabości; a dziecko, przyszły owoc małżeństwa, przyszłoby na świat zły, obłudny, obrzydliwy.

Dopełnieniem tragizmu tytułowego bohatera jest koniec jego losów – Hamlet umiera, nie dokonawszy zemsty, przyczynia się także do śmierci i zagłady wszystkich, których kocha.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Hamlet - streszczenie szczegółowe
2  Analiza monologów Hamleta
3  Bohaterowie



Streszczenia książek
Tagi: