Gatunek
Janko Muzykant to klasyczna nowela o tematyce ludowej, w której głównym bohaterem jest dziecko. Utwór opiera się na jednym motywie przewodnim, czyli wielkiej miłości chłopca do muzyki. Tekst ma wyraźną budowę, od narodzin słabego niemowlęcia aż po jego tragiczną śmierć i ironiczny epilog.
Spis treści
Cechy noweli w utworze
Janko Muzykant to nowelaKrótki utwór pisany prozą, o prostej akcji i jednym głównym wątku.. Henryk Sienkiewicz napisał ją, by pokazać trudne życie najbiedniejszych ludzi na wsi. Głównym bohaterem jest tu mały chłopiec.
W tekście nie ma rozbudowanych wątków pobocznych. Brakuje też wyrazistych postaci drugoplanowych. Cała uwaga czytelnika skupia się na Janku i jego wielkim marzeniu o grze na instrumencie.
W noweli często pojawia się motyw przewodni, czyli jeden ważny element powracający w całym tekście. W Janku Muzykancie jest to miłość do muzyki i ogromne pragnienie posiadania skrzypiec.
Klasyczna budowa akcji
Utwór ma bardzo uporządkowaną budowę. Przypomina krótką biografię, ponieważ śledzimy losy chłopca od narodzin aż do śmierci.
Na początku mamy ekspozycjęWstęp do utworu, w którym poznajemy bohaterów oraz czas i miejsce akcji.. Dowiadujemy się z niej, że Janko urodził się bardzo słaby i nikt nie wierzył, że przeżyje. Potem następuje zawiązanie akcji. Poznajemy niezwykłą wrażliwość chłopca na dźwięki. Widzimy też, że mieszkańcy wsi zupełnie nie rozumieją jego pasji.
Punkt kulminacyjnyMoment najwyższego napięcia w utworze, po którym akcja zmierza do końca. to najważniejsza i najbardziej napięta scena. Janko zakrada się nocą do dworu, by tylko dotknąć prawdziwych skrzypiec. Zostaje złapany, a stójkowy Stach wymierza mu okrutną karę.
Rozwiązaniem akcji jest śmierć ciężko pobitego chłopca. Na samym końcu pojawia się epilogKońcowa część utworu, która pokazuje wydarzenia po zakończeniu głównej akcji.. Właściciele dworu wracają z Włoch i zachwycają się tamtejszymi młodymi talentami. To gorzki komentarz autora, bo państwo nie zauważyli genialnego dziecka we własnej wsi.