Sposób prowadzenia narracji
W noweli „Janko Muzykant” występuje narrator trzecioosobowy wszechwiedzący, który realistycznie opisuje świat. Zamiast bezpośrednich ocen, autor stosuje ironię oraz pytania retoryczne. Ważną cechą tekstu jest liryzacja, dzięki której przyroda współgra z niezwykłą wrażliwością chłopca na muzykę.
Autor: Katarzyna Paśnicka
Czas czytania: 1 min
Realizm i brak bezpośrednich ocen
W noweli mamy do czynienia z narratorem wszechwiedzącymOsoba opowiadająca, która wie wszystko o świecie przedstawionym, zna myśli i uczucia bohaterów.. Opowiada on o wydarzeniach z dystansu i nie ocenia wprost zachowania postaci. Świat przedstawiony w utworze jest ukazany w sposób bardzo realistyczny i surowy.
Zamiast bezpośrednich komentarzy narrator chętnie posługuje się ironią. Widać to już na początku utworu, gdy wiejskie kobiety każą słabemu noworodkowi wracać na tamten świat. Janko jednak na przekór ich słowom przeżywa swój chrzest.
Pytania retoryczne
W tekście pojawiają się również pytania retoryczne.
Pytanie retoryczne to takie, na które nie oczekujemy odpowiedzi, bo jest ona oczywista. Ma ono skłonić czytelnika do refleksji.
Narrator kieruje takie pełne wyrzutu pytanie na przykład do stójkowego Stacha. To właśnie ten strażnik okrutnie wychłostał małego chłopca za rzekomą kradzież.
Liryzacja i poetyckie opisy
Bardzo ważną cechą stylu tej noweli jest liryzacjaNadanie tekstowi poetyckiego, nastrojowego charakteru, skupienie się na uczuciach i przeżyciach.. Widać ją wyraźnie w opisach tła wydarzeń oraz otaczającej bohaterów przyrody. Najlepszym przykładem jest scena, w której Janko zakrada się nocą pod dwór.
Chłopiec zagląda przez okno do pustego kredensu. Patrzy tam na upragnione skrzypce, które są oświetlone jasnym blaskiem księżyca. Zwykły obraz staje się dla chłopca czymś czarodziejskim i niezwykłym.
Odczucia bohatera płynnie łączą się z otaczającą go przyrodą. Taki poetycki sposób opowiadania podkreśla ogromną wrażliwość Janka. Główny bohater słyszy muzykę w każdym szumie drzewa czy śpiewie ptaka, a narrator opisuje to pięknym, obrazowym językiem.