„O krasnoludkach i sierotce Marysi” - kompozycja
Utwór Marii Konopnickiej łączy w sobie cechy klasycznej baśni z realistycznym obrazem polskiej wsi. Świat fantastycznych skrzatów nieustannie przeplata się tu z trudną codziennością mieszkańców Głodowej Wólki. Cała historia ma budowę zamkniętą, wyznaczoną przez naturalny rytm pór roku.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Baśniowy charakter utworu
Utwór „O krasnoludkach i sierotce Marysi” to baśńOpowieść o siłach nadprzyrodzonych, w której dobro zawsze zwycięża nad złem.. Występują w nim fantastyczne postacie, takie jak krasnoludki, królowa Tatra oraz mówiący ludzkim głosem lis Sadełko.
Dzieją się tu rzeczy niezwykłe i magiczne. Krasnoludki latają na bocianie i jaskółce, a śmieci zamieniają się w skarby. Magia sprawia też, że martwe gęsi ożywają, a Marysia w cudowny sposób przenosi się do chaty Skrobka.
Zgodnie z zasadami gatunku, na końcu dobro zostaje nagrodzone, a zło ukarane. Sierotka Marysia odnajduje nowy dom, a chłop Skrobek pokonuje biedę. Zły lis Sadełko umiera z powodu ran, które odniósł w walce z chomikiem.
Dwa światy – fantastyka i realizm
Książka łączy wątki fantastyczne i realistyczne. Świat małych skrzatów wkracza w życie zwykłych ludzi.
Wątek to ciąg zdarzeń skupiony wokół jednej postaci lub sprawy. W tej lekturze mamy wątek baśniowy (krasnoludki) i realistyczny (losy Marysi i Skrobka).
Nierzeczywiste są same postacie krasnoludków oraz ich czary. Skrzaty potrafią zamienić się w olbrzymy, a łzy przemieniają w perły. Zwierzęta w ich świecie rozmawiają ze sobą jak ludzie.
Zupełnie inna jest płaszczyzna realistyczna, czyli losy mieszkańców Głodowej Wólki. Bieda chłopów i sieroctwo Marysi to prawdziwe problemy tamtych czasów. Autorka opisała codzienny wygląd i życie wsi bardzo dokładnie i zgodnie z prawdą.
Kompozycja zamknięta
Budowa utworu jest bardzo uporządkowana. Mamy tu do czynienia z kompozycją klamrowąBudowa tekstu, w której początek i koniec nawiązują do tego samego wydarzenia lub motywu..
Akcja rozpoczyna się wczesną wiosną. Krasnale wychodzą wtedy spod ziemi, aby sprawdzić, czy zima już odeszła.
Zakończenie historii następuje jesienią. Skrzaty kończą swoją misję na powierzchni i wracają pod ziemię na zimowy sen. Taki układ sprawia, że cała opowieść tworzy spójną, zamkniętą całość.