Romeo i Julia - cytaty
Zestawienie najważniejszych cytatów z dramatu Williama Szekspira ukazuje wielowymiarowość uczuć łączących tytułowych kochanków z Werony. Wybrane fragmenty tekstu ilustrują potęgę młodzieńczej miłości oraz tragizm konfliktu między zwaśnionymi rodami Montekich i Kapuletów. Wypowiedzi bohaterów oddają specyfikę języka epoki i pozwalają lepiej zrozumieć motywacje poszczególnych postaci.
Spis treści
Oblicza miłości w wypowiedziach bohaterów
Szekspir w swoim dramacie zderza różne wizje uczucia. Z jednej strony pokazuje idealistyczną, obezwładniającą miłość Romea i Julii, z drugiej – cyniczne i pragmatyczne podejście innych postaci.
Julia Kapulet
Jedyna moja miłość, jaką dotąd znałam, tam weszła, gdzie nienawiść zasiałam. Za późno i za wcześnie znany i nieznany – nienawiść kochanki, wrogu mój, kochanku.
Słowa te padają tuż po balu w domu Kapuletów. Julia uświadamia sobie, że chłopak, w którym zakochała się od pierwszego wejrzenia, należy do wrogiego rodu. To moment, w którym konflikt tragicznyStarcie dwóch równorzędnych racji, z których każdy wybór prowadzi bohatera do katastrofy. staje się osią całej fabuły.
Tyle minut w godzinie, a każda minuta jest dniem.
Krótkie zdanie oddające niecierpliwość dziewczyny oczekującej na spotkanie z ukochanym. Czas w dramacie płynie nieubłaganie szybko, ale dla zakochanych chwile rozłąki wydają się wiecznością.
Romeo Monteki
Czy miłość jest delikatna? Nie, raczej brutalna i ostra, kłuje jak oset.
Zanim Romeo poznał Julię, cierpiał z powodu nieodwzajemnionego uczucia do Rozaliny. W rozmowie z przyjaciółmi ukazuje miłość jako siłę niszczącą i sprawiającą ból, co mocno kontrastuje z jego późniejszymi wypowiedziami.
Lecz żaden smutek nie przeważy radości, którą niesie krótka chwila spędzona przy niej.
Wyznanie to poprzedza potajemny ślub w celi ojca Laurentego. Młodzieniec jest świadomy ryzyka, jakie niesie związek z przedstawicielką wrogiego rodu, ale uczucie całkowicie zagłusza głos rozsądku.
Jak cudowna jest miłość, skoro cień miłości tyle bogactwa niesie i tyle radości.
Słowa wypowiedziane na wygnaniu w Mantui, tuż po przebudzeniu z radosnego snu. Chwilę później Romeo dowiaduje się o rzekomej śmierci Julii, co nadaje temu cytatowi wyjątkowo gorzki wydźwięk.
Komentatorzy wydarzeń: Merkucjo i ojciec Laurenty
Nie wszyscy bohaterowie dramatu podzielają romantyczny entuzjazm głównych postaci. Ich wypowiedzi stanowią przeciwwagę dla wzniosłych deklaracji zakochanych.
Merkucjo
Czy nie lepiej żartować, niż jęczeć z miłości?
Przyjaciel Romea to racjonalista i kpiarz. MerkucjoKrewny księcia Werony i przyjaciel Romea. Jego śmierć z rąk Tybalta stanowi punkt zwrotny dramatu. odrzuca patos, traktując miłość wyłącznie w kategoriach fizycznych i towarzyskich. Jego postawa uwydatnia powagę uczucia łączącego tytułową parę.
Ojciec Laurenty
Zwykle troska sen z oczu spędza ludziom starym, tam gdzie ona zamieszka, śpieszą się zegary... Lecz miłość układa do snu ciało świeże, tam gdzie rządzi i myśli we władanie bierze.
Zakonnik zauważa wczesne przybycie Romea i trafnie diagnozuje jego stan. Jako duchowy przewodnik młodych, Laurenty często wygłasza refleksje na temat ludzkiej natury, przemijania i siły emocji.
Szekspir mistrzowsko operował językiem, dostosowując styl wypowiedzi do charakteru i statusu społecznego postaci. Romeo i Julia często mówią wierszem (np. używając formy sonetu podczas pierwszego spotkania), co podkreśla szlachetność ich uczucia. Z kolei postacie z ludu lub cynicy, tacy jak Merkucjo, częściej używają prozy pełnej dosadnych żartów i gier słownych.
Pożegnanie zakochanych
Niech smutek będzie dla nas kiedyś miłym wspomnieniem.
Słowa te padają podczas rozstania, gdy Romeo musi opuścić Weronę po zabójstwie Tybalta. Bohaterowie próbują odnaleźć nadzieję w beznadziejnej sytuacji, wierząc, że ich miłość przetrwa próbę czasu i wygnania.