Czy podróż Alicji po Krainie Czarów to metafora trudów dorastania? – rozprawka
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Temat i teza
Temat: Czy podróż Alicji po Krainie Czarów to metafora trudów dorastania?
Teza: Wędrówka Alicji przez Krainę Czarów symbolizuje proces dorastania, podczas którego dziewczynka musi zmierzyć się z niezrozumiałym światem pełnym absurdalnych reguł i odnaleźć własną tożsamość.
Lewis Carroll wydał swoją powieść w 1865 roku. Historia dziewczynki wpadającej do króliczej nory wciąż brzmi jednak bardzo znajomo. Kraina Czarów to miejsce, w którym nic nie działa logicznie, a jedyną pewną rzeczą jest ciągła zmiana. Podróż Alicji stanowi metaforęInaczej przenośnia. Zastąpienie jednego słowa innym, by zyskało nowe, ukryte znaczenie. dorastania. Jej przygody odzwierciedlają zagubienie, frustracje i pytania, z którymi mierzy się każdy nastolatek.
Lewis Carroll to tak naprawdę Charles Dodgson. Był on nie tylko pisarzem, ale też matematykiem, co tłumaczy jego zamiłowanie do logicznych zagadek ukrytych w książce.
Pierwszym argumentem potwierdzającym tę tezę są ciągłe zmiany rozmiaru Alicji. Przez całą opowieść bohaterka raz rośnie tak bardzo, że uderza głową w sufit, a za chwilę kurczy się do kilku centymetrów. Nie potrafi nad tym zapanować. Przypomina to proces dojrzewania, kiedy ciało zmienia się szybko i nieprzewidywalnie. Zmiany te sprawiają, że Alicja nie wie, jak się zachować. Jest za duża do drzwiczek i za mała do stołu. Nastolatek często czuje się podobnie. Bywa za duży na dziecięce zabawy, a jednocześnie za mały na świat dorosłych.
Kolejny dowód dotyczy poszukiwania własnej tożsamościŚwiadomość tego, kim się jest, jakie ma się cechy i do jakiej grupy się należy.. Kiedy Alicja spotyka Gąsienicę siedzącą na grzybie, słyszy proste pytanie:
Kim jesteś?
Dziewczynka nie potrafi na nie odpowiedzieć. Zmieniała się tego dnia tyle razy, że straciła pewność, czy wciąż jest sobą. Mieszkańcy Krainy Czarów traktują ją z góry i wymagają znajomości zasad, których ona nie rozumie. Dorastanie wygląda bardzo podobnie. Otoczenie oczekuje od młodego człowieka, że będzie wiedział, czego chce, podczas gdy on dopiero to odkrywa.
Trzeci argument to konfrontacja z absurdalnymiCoś całkowicie pozbawionego sensu, nielogicznego i sprzecznego ze zdrowym rozsądkiem. regułami narzucanymi przez dorosłych. Herbatka u Szalonego Kapelusznika rządzi się dziwną logiką. Czas się zatrzymał, goście siedzą po jednej stronie stołu i kłócą się o błahe sprawy. Z kolei na dworze Królowej Kier wyroki zapadają przed rozprawą sądowąPosiedzenie sądu, na którym sędzia wysłuchuje stron i świadków, by wydać wyrok.. Zasady zmieniają się tam w zależności od kaprysu władczyni. Carroll celowo pokazuje dorosły świat jako chaotyczny i niesprawiedliwy. Dzieci często widzą rzeczywistość w ten sam sposób, gdy słyszą, że „tak ma być”, bez żadnego wyjaśnienia. Alicja próbuje protestować i dopytywać, ale ciągle napotyka mur niezrozumienia.
Królowa Kier to postać wzorowana na karcie do gry. Jej ciągłe żądania ścinania głów to przerysowany obraz dorosłych, którzy nadużywają swojej władzy nad dziećmi.
Podróż przez Krainę Czarów to coś więcej niż zwykła przygoda. Pisarz stworzył opowieść o dziecku, które musi zmierzyć się ze światem pełnym sprzecznych reguł. Alicja wychodzi z tej próby nieco starsza i odważniejsza. Uczy się, że absurd nie musi jej przerażać. To najlepsze podsumowanie tego, czym jest prawdziwe dojrzewanie.