Czas i miejsce akcji w "Faraonie"
Akcja powieści rozgrywa się w starożytnym Egipcie w XI wieku przed naszą erą, u schyłku dwudziestej dynastii. Wydarzenia obejmują około dwóch lat z życia młodego Ramzesa XIII, który próbuje ocalić upadające państwo. Bolesław Prus osadził wymyśloną fabułę w autentycznych realiach historycznych, opisując kluczowe miasta takie jak Memfis, Teby i Pi-Bast.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Kiedy toczy się akcja?
Wydarzenia opisane w powieści toczą się w starożytnym Egipcie. Jest to dokładnie XI wiek przed naszą erą, około 1087 roku p.n.e. To trudny czas dla państwa.
Trwa schyłek dwudziestej dynastiiRód panujący, w którym władza przechodzi z ojca na syna lub innego krewnego., a kraj traci dawną potęgę. Stary faraon Ramzes XII ciężko choruje. Realną władzę przejmują potężni kapłani.
Na ich czele stoi przebiegły Herhor. Bolesław Prus opisał ten kryzys na podstawie prawdziwych źródeł historycznych.
Sama fabuła trwa dość krótko. Obejmuje około dwóch lat z życia młodego Ramzesa XIII. Akcja zaczyna się, gdy książę po raz pierwszy dowodzi wojskiem. Kończy się jego tragiczną śmiercią podczas buntu.
Memfis – polityczne serce kraju
Memfis to najważniejsze miasto w powieści. Właśnie tam znajduje się wspaniały pałac faraona. W Memfis zapadają kluczowe decyzje polityczne.
Młody Ramzes XIII często wraca do tego miasta. Odbywa tam narady z ojcem i spotyka się z kapłanami. To tutaj ostatecznie mierzy się z Herhorem.
W pałacowych korytarzach książę uczy się brutalnej polityki. Szybko odkrywa, że władza to nie tylko rozkazy. Liczą się przede wszystkim wpływy, pieniądze i tajne sojusze.
Teby – miasto kapłanów i skarbów
Teby to dawna stolica Egiptu. W czasach Ramzesa pełnią funkcję głównego ośrodka religijnego. Rządzi tam potężna kastaZamknięta grupa społeczna, która dba tylko o własne interesy i przywileje. kapłańska.
W Tebach wznosi się wielka świątynia boga AmonaJeden z najważniejszych bogów w starożytnym Egipcie, często ukazywany z głową barana.. Pod nią ciągną się tajemnicze podziemia i pilnie strzeżone skarbce. Ramzes XIII marzy o zdobyciu tych bogactw.
Książę chce odnaleźć legendarny labirynt. Ukryte tam złoto dałoby mu niezależność i armię. Teby stają się symbolem potęgi kapłanów, której młody władca nie potrafi pokonać.
Pi-Bast i egipska prowincja
Zupełnie inny charakter ma Pi-Bast. To miasto związane z prywatnym życiem głównego bohatera. Mieszka tam Sara, piękna Żydówka i ukochana Ramzesa.
W Pi-Bast na świat przychodzi syn księcia. To spokojne miejsce, z dala od pałacowych intryg. Ramzes ucieka tam myślami, gdy czuje się zmęczony polityką.
Bolesław Prus opisuje również egipską prowincję. Pokazuje biedne wsie nad Nilem, obozy wojskowe i szlaki na pustyni. Dzięki temu widzimy zwykłych ludzi: chłopów, żołnierzy i kupców.
Powieść historyczna to utwór, w którym akcja toczy się w epoce odległej dla autora. Pisarz łączy w niej prawdziwe wydarzenia z wymyśloną fabułą.
Prawda historyczna a fikcja literacka
Przed napisaniem książki Prus czytał wiele prac egiptologówNaukowiec zajmujący się badaniem historii, kultury i języka starożytnego Egiptu.. Chciał wiernie oddać realia epoki. W powieści znajdziemy prawdziwe informacje o systemie podatkowym i roli armii.
Autor dokładnie opisał też kontakty dyplomatyczne z AsyriąStarożytne państwo na Bliskim Wschodzie, słynące z potężnej i okrutnej armii. i Fenicją. Prawdziwe jest tło historyczne: słabość państwa i ogromna władza kapłanów.
Sam Ramzes XIII to jednak postać wymyślona. Taki faraon nigdy nie istniał. Pisarz stworzył go, aby swobodnie poprowadzić fabułę.
Fikcyjna jest walka młodego księcia z Herhorem. Prus połączył historię z wyobraźnią, aby pokazać uniwersalne mechanizmy władzy. Udowodnił, że polityka działa podobnie w każdej epoce.