Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Przed więzieniem, w którym w tłoku, gorączce i ścisku czekali na igrzyska, ludność Rzymu robiła sobie uczty, urządzała tańce przy winie i krzyczała: „Chrześcijanie dla lwów”. Nie było dla nich litości, czego dowodem może być wydanie ich kryjówek przez Chilona.

Igrzyska rozłożono na kilka tygodni, gdyż pojmanych chrześcijan były tysiące, a nie chciano przecież wymordować wszystkich szybko i bez widowiska. Gdy budowa amfiteatru dobiegła końca, ludności rozdano Tessery (wejściówki) na widowisko, a sprowadzonym przez Tygellin dzikim zwierzętom z Afryki nie dawano jeść, aby jeszcze bardziej rozochocić je do krwawej uczty.

W końcu zaczęło się wielkie widowisko w amfiteatrze, na które ze swym dworem i tysiącami ludzi przybył sam cezar. Najpierw na arenie stanęli andabaci, czyli ludzie w hełmach na głowach bez otworów, bijący się na oślep. Jedynymi wskazówkami w położeniu przeciwnika były krzyki ludzi z widowni, którzy okazali się doskonałymi przewodnikami. Gdy wszyscy zginęli, posługacze wynieśli trupy i uprzątnęli arenę na kolejny spektakl.

Po andabatach wyszli gladiatorzy, jednak nie sprostali wymaganiom widowni i zostali wygwizdani. To niefortunne wystąpienie zostało zakończone przerwą, w której częstowano ludność wykwintnymi przysmakami, a ona w zamian wykrzykiwała imię cezara w podziękowaniu.

Dźwięk trąb oznajmił, że widowisko rozpoczyna się na nowo. Teraz przyszedł czas na chrześcijan. Otworzono żelazne, oddzielające specjalne korytarze przy wejściach kraty i po chwili na arenie ukazał się tłum poobszywanych w skóry zwierzęce chrześcijan. Ofiary biegły na środek sceny, klękali i cichutko śpiewali pieśni modlitewne, cały czas trzymając ręce w górze. Taka reakcja chrześcijan rozwścieczyła tłum. Na widowni podniósł się hałas, gdy wpuszczono stada psów: „Wśród wycia i charkotu słychać jeszcze było żałosne głosy męskie i kobiece „Pro Christo! Pro Christo”, lecz na arenie potworzyły się drgające kłęby z ciał psów i ludzi. Krew płynęła teraz strumieniem z porozdzieranych ciał. Psy wydzierały sobie wzajem krwawe ludzkie członki. Zapach krwi i poszarpanych wnętrzności zgłuszył arabskie wonie i napełnił cały cyrk. W końcu już tylko gdzieniegdzie widać było pojedyncze klęczące postacie, które wnet pokrywały ruchome wyjące kupy”.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Quo vadis - streszczenie
2  Charakterystyka pozostałych bohaterów „Quo vadis”
3  Quo vadis - geneza



Streszczenia książek
Tagi: