Filozofia grecka

W starożytności powstało pojęcie <em>filozofii</em> – jako umiłowania mądrości (od greckich słów [i]philein[/i] – lubić, kochać, [i]sophis[/i] – mądrość). Twórcą terminu był Pitagoras. Grecy uważali, że filozofia przybliża człowieka do tego, co boskie, bowiem jest boską wiedzą.

W starożytnej filozofii wyróżniamy <em>pięć okresów</em>:
<lista><li>naturalistyczny, z dominacją filozofii przyrody (Tales z Miletu, Anaksymander z Miletu, Heraklit z Efezu, Ksenofanes) i pigatorejczykami;</li><li>humanistyczny, jako okres działalności sofistów i Sokratesa; </li><li>okres tzw. wielkich syntez, z najwybitniejszymi nazwiskami epoki – Platonem i Arystotelesem; </li><li>okres szkół hellenistycznych, czyli szkół stoików, epikurejczyków, sceptyków oraz szkoły eklektycznej; </li><li>religijny, czyi tzw. neoplatonizm.</li></lista>