klp.plSyn bogatego kupca, Giovanni di Pietro di Bernardone, odrzucił wygodne życie i ojcowski majątek. Wybrał drogę skrajnego ubóstwa, aby w pełni poświęcić się służbie Bogu. W zbiorze opowiadań nie przypomina jednak surowych, średniowiecznych ascetów umartwiających ciało. Wyrzeczenie traktuje jako drogę do absolutnej wolności i wewnętrznego spokoju.
Sam siebie nazywa „Bożym kuglarzem”. Całe stworzenie traktuje jak wielką rodzinę. Zwraca się do słońca, ognia, wody i zwierząt jak do braci i sióstr, co stanowiło przełom w ówczesnym postrzeganiu natury. Jego relacja ze Stwórcą jest bezpośrednia, pozbawiona lęku przed potępieniem, a oparta na bezgranicznej ufności.
Postawa Franciszka zapoczątkowała nowy nurt w duchowości chrześcijańskiej, zwany franciszkanizmem. Opiera się on na radosnej wierze, miłości do natury jako dzieła Bożego oraz dobrowolnym ubóstwie, które wyzwala człowieka z przywiązania do dóbr materialnych.
Franciszek ustanawia reguły życia braci mniejszychBracia mniejsi (minoryci) Pierwotna nazwa zakonu franciszkanów, podkreślająca ich pokorę i służebną rolę wobec społeczeństwa., rozstrzyga spory i nawraca grzeszników. Nigdy nie wywyższa się ponad innych. Z pokory dobrowolnie rezygnuje z kierowania zakonem, uznając, że inni zrobią to lepiej. Kulminacyjnym momentem jego duchowej drogi jest otrzymanie stygmatów na górze AlwerniiAlwernia Góra w Apeninach, podarowana Franciszkowi jako miejsce odosobnienia i modlitwy, gdzie w 1224 roku otrzymał stygmaty.. Rany te stanowią fizyczny znak jego całkowitego zjednoczenia z cierpiącym Chrystusem.
Rozwiń: Charakterystyka św. Franciszka z Asyżu (czas czytania: 4 min)
Brat Leon
Należy do grona najbliższych towarzyszy Franciszka i pełni funkcję jego osobistego sekretarza. Założyciel zakonu pieszczotliwie nazywa go „Bożą owieczką”, co doskonale oddaje jego łagodność, posłuszeństwo i czystość serca. Leon towarzyszy mistrzowi w najważniejszych momentach, będąc powiernikiem jego myśli i duchowych rozterek.
Postać ta odgrywa kluczową rolę w słynnym rozdziale o doskonałej radości. Podczas wspólnej wędrówki w mroźny dzień Franciszek tłumaczy Leonowi, że prawdziwe szczęście nie płynie z cudów, mądrości czy nawracania tłumów. Doskonała radość polega na cierpliwym znoszeniu odrzucenia, zimna i upokorzeń z miłości do Chrystusa. Leon, słuchając tych nauk, uczy się najtrudniejszego wymiaru franciszkańskiej pokory.
Autor: