klp.plŚredniowiecze często kojarzy się z surowymi kazaniami i wizją gniewnego Boga. Kwiatki świętego Franciszka całkowicie łamią ten schemat. Bije z nich ton przypowieści, ale opowieści te nie służą usilnemu narzucaniu wiary. Autor nie próbuje nawracać czytelnika za pomocą gróźb czy przestróg przed piekłem. Zamiast tego stawia na osobisty przykład i świadectwo życia pierwszych franciszkanówFranciszkanie Zakon żebraczy założony przez św. Franciszka z Asyżu, opierający się na ideałach ubóstwa, pokory i miłości do stworzenia..
Prostota i dziecięca ufność
Charakter tych tekstów jest niezwykle łagodny. Narrator skupia się na dobru tkwiącym w każdym człowieku, nawet w największym grzeszniku. Między wersami przebija atmosfera absolutnej, dziecięcej ufności. Czytając o kolejnych cudach i spotkaniach, trudno nie odczuć wewnętrznego poruszenia. Ta prostota przekazu sprawia, że prawdy wiary stają się naturalne i bliskie.
Taka postawa to fundament franciszkanizmu – nurtu religijno-filozoficznego, który zakładał radosną wiarę, miłość do natury i dobrowolne ubóstwo. Franciszek z Asyżu uważał, że świat jako dzieło Boga jest z natury dobry i piękny.
Radość i harmonia świata
Radosna wymowa opisywanych wydarzeń niesie ogromną dawkę nadziei. Świat w lekturze jest urządzony harmonijnie. Nie ma tu miejsca na egzystencjalny lęk czy ascetyczneAsceza Dobrowolne wyrzeczenie się dóbr materialnych i przyjemności życiowych w celu osiągnięcia doskonałości duchowej. umartwianie się w smutku. Wystarczy pamiętać o Bogu, aby w codziennym życiu pokonywać własne słabości. Wszystko to dzieje się w imię miłości do drugiego człowieka i całego stworzenia. To właśnie ta radosna afirmacja życia stanowi największą siłę dzieła.
Autor: