Dorośli w świecie Mikołajka (Rodzice, Nauczycielka, Rosół) - charakterystyka

Wizytówka bohatera

• Kim są: Rodzice Mikołajka, Nauczycielka oraz wychowawca pan Dubon (przezwany Rosołem).
• Rola w utworze: Reprezentują świat dorosłych, pełen zasad, obowiązków i porządku.
• Status społeczny: Typowa francuska klasa średnia z połowy XX wieku.

Wygląd i cechy zewnętrzne

Autor René GoscinnyFrancuski pisarz i scenarzysta komiksowy, twórca tekstów do serii o Mikołajku. rzadko opisuje wygląd dorosłych. Świetnie robi to jednak ilustrator Jean-Jacques SempéFrancuski rysownik, który stworzył charakterystyczne ilustracje do książek o Mikołajku.. Tata to zazwyczaj poważny mężczyzna w garniturze, który marzy o chwili spokoju z gazetą. Mama nosi eleganckie sukienki, a w domu zakłada kuchenny fartuszek. Nauczycielka wygląda na wiecznie zmęczoną, a Rosół to wąsaty, często czerwony ze złości mężczyzna.

Portret psychologiczny

Bezradność mimo dobrych chęci

Wszyscy dorośli w tej książce naprawdę chcą dobrze. Tata pragnie wychować odpowiedzialnego syna, a Nauczycielka próbuje wbić uczniom do głów tabliczkę mnożenia. Niestety, żadne z nich nie potrafi zapanować nad sytuacją dłużej niż przez kilka minut. Ta przepaść między planami a rzeczywistością to serce każdego opowiadania.

Tata – surowy, ale łatwy do udobruchania

Tata Mikołajka bardzo stara się być wielkim autorytetem. Mówi donośnym głosem, wymaga porządku i często grozi karami. Wystarczy jednak, że Mikołajek powie coś kompletnie nielogicznego, a ojciec natychmiast mięknie.

Kiedy chłopiec próbuje wytłumaczyć zbitą szybę, jego argumenty są tak pokrętne, że Tacie trudno zachować powagę. Czasami ojciec sam daje się wciągnąć w dziecięce kłótnie z sąsiadem, panem BlédurtemSąsiad rodziny Mikołajka, który uwielbia droczyć się i kłócić z jego Tatą.. Wtedy zupełnie traci tę dorosłą powagę, o którą tak bardzo dba na co dzień.

Mama – troskliwa, lecz nerwowa

Mama jest prawdziwym spoiwem tej rodziny. To ona uspokaja Tatę, dba o dom i reaguje na każdy hałas z pokoju syna. Kocha Mikołajka bezwarunkowo, ale jej cierpliwość ma swoje wyraźne granice.

Gdy chłopcy organizują w salonie mecz piłki nożnej i niszczą meble, jej głos staje się bardzo nieprzyjemny. Mama łączy w sobie wielką troskę z autentycznym zmęczeniem. Często musi radzić sobie z wybrykami nie tylko syna, ale i męża.

Nauczycielka – sprawiedliwa, ale przytłoczona

Nauczycielka zadaje pytania i prosi o ciszę, a klasa zawsze odpowiada totalnym chaosem. AnaniaszNajlepszy uczeń w klasie i ulubieniec pani, często przezywany pieszczochem. płacze, Alcest je kanapkę, a Euzebiusz kogoś bije. Kobieta nie jest zła, wręcz przeciwnie – bardzo zależy jej na uczniach.

Mikołajek opisuje ją głównie przez pryzmat jej reakcji na kolejne klasowe kataklizmy. Nauczycielka krzyczy, łapie się za głowę, grozi karami, a potem bezradnie zaczyna lekcję od nowa. Czasami z bezsilności po prostu wychodzi z sali.

Rosół – groźny z nazwy, niegroźny z natury

Pan Dubon to szkolny wychowawcaW dawnych francuskich szkołach osoba pilnująca porządku na przerwach i podczas nieobecności nauczyciela., którego uczniowie przezywają Rosołem. Początkowo budzi wielki respekt. Gdy wchodzi na podwórko, dzieci na moment milkną, ale ta cisza nigdy nie trwa długo.

Rosół pojawia się zazwyczaj wtedy, gdy sytuacja całkowicie wymyka się spod kontroli. Jego interwencje kończą się nudnym morałem albo karą, która nie robi na chłopcach większego wrażenia. Jest symbolem szkolnej dyscypliny, która w praktyce w ogóle nie działa.

Ocena postaci

Uważam, że dorośli w „Mikołajku” to świetnie napisane, bardzo realistyczne postacie. Moim zdaniem autor celowo pokazał ich wady i słabości, aby udowodnić, że nikt nie jest idealny. Śmiech, który wywołują sceny z Tatą czy Rosołem, nigdy nie jest złośliwy.

Czytając te opowiadania, czuję sympatię do zmęczonej Mamy i przytłoczonej Nauczycielki. Goscinny doskonale uchwycił to ciągłe nieporozumienie między światem dzieci a światem dorosłych. To właśnie dzięki tym postaciom książka bawi do łez kolejne pokolenia czytelników.