Narracja „Szatana z siódmej klasy”
Narracja w powieści „Szatan z siódmej klasy” jest prowadzona przez narratora wszechwiedzącego. Opowiada on o przygodach Adasia Cisowskiego z humorem i dystansem, przypominając sympatycznego gawędziarza. Taki sposób prowadzenia opowieści sprawia, że akcja jest dynamiczna i wciągająca dla czytelnika.
Autor: Dorota Blednicka
Czas czytania: 1 min
Kto opowiada historię?
W powieści Kornela Makuszyńskiego występuje narrator wszechwiedzący. Nie bierze on udziału w wydarzeniach i nie należy do świata przedstawionego. Obserwuje wszystko z boku, zna myśli bohaterów i wie, co wydarzy się w przyszłości.
Narrator wszechwiedzący to taki, który wie o bohaterach wszystko. Zna ich najskrytsze myśli, uczucia i plany, a także przeszłość i przyszłość.
Styl gawędy i stosunek do bohaterów
Osoba opowiadająca historię przypomina sympatycznego gawędziarzaOsoba, która opowiada historie w sposób barwny, swobodny i wciągający, często wplatając w nie żarty.. Narrator często żartuje i z humorem opisuje przygody Adasia Cisowskiego oraz jego przyjaciół. Nie ukrywa przy tym swoich uczuć wobec postaci.
Wyraźnie pokazuje, kogo lubi, a do kogo odnosi się z niechęcią. Traktuje bohaterów z dużą sympatią, ale potrafi też wyśmiać ich wady. Dzięki temu czytelnik łatwiej zżywa się z postaciami.
Język i tempo akcji
Sposób prowadzenia narracji sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko. Język utworu jest niezwykle barwny i pełen zabawnych określeń. Dzięki temu opisy nie nudzą, a liczne zwroty akcjiNiespodziewana zmiana biegu wydarzeń w książce lub filmie, która całkowicie zaskakuje odbiorcę. trzymają w napięciu do samego końca.