Akademia Pana Kleksa - streszczenie krótkie i szczegółowe

Streszczenie w pigułce

Adaś Niezgódka śni niezwykły, bardzo absurdalnyPozbawiony sensu, nielogiczny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem. sen. Widzi w nim, jak pan Kleks zamienia meble w chłopców i zabiera ich pociągiem z pudełek od zapałek do Chin. Nagle wybucha potężna burza. Adaś wchodzi po drabinie na dach i zbiera do sześciu szklanek deszcz, śnieg, grad, grzmot, błyskawicę oraz wiatr. Chłopcy zamieniają się w srebrne widelce, a niebo w wielki, lejący wrzątek czajnik. Pan Kleks przechodzi serię dziwnych transformacji. Najpierw staje się bałwanem, potem zakwita pierwiosnkami, a w końcu zostaje pożądlony przez pszczoły. Zdejmuje swoją głowę i rzuca nią jak piłką w zarośla. Adaś odnajduje ją, przyświecając sobie błyskawicą. Głodny nauczyciel zjada grzmot i rozpada się na tysiąc małych kopii. Chłopiec chowa jednego mini-Kleksa do siódmej szklanki i ucieka przed latającymi widelcami. W tym momencie Adaś budzi się w swoim łóżku. Nad nim stoi prawdziwy, uśmiechnięty pan Kleks.

Streszczenie szczegółowe

Adaś obudził się i zobaczył, że pan Kleks pozamieniał wszystkie meble w chłopców. Było ich przeszło stu. Nauczyciel ogłosił, że zabiera wszystkich na wycieczkę do Chin.

Przed domem stał pociąg zbudowany z pudełek od zapałek. Zamiast lokomotywy ciągnął go wielki czajnik. Wszyscy pasażerowie bez problemu zmieścili się w środku.

Nagle niebo zasłoniła ogromna chmura. Rozpętał się wicher, który porozrzucał wagony we wszystkie strony. Adaś pobiegł do kuchni, skąd wziął siedem szklanek i drabinę.

Przystawił ją do dachu Akademii i wszedł na samą górę. Sięgnął aż do burzowej chmury. Chłopiec zaczął zbierać zjawiska pogodowe.motyw baśni

Najpierw zebrał z wierzchu cały deszcz i wlał go do pierwszej szklanki. Następnie zeskrobał śnieg i wsypał do drugiej. Do trzeciej szklanki wrzucił grad, a do czwartej grzmot. W piątej zamknął błyskawicę, a w szóstej wiatr.

Niebo natychmiast się wypogodziło. Adaś ze zdziwieniem zauważył, że chłopcy zamienili się w srebrne widelce. Tylko pan Kleks wciąż mocował się z czajnikiem.

Nauczyciel krzyknął do chłopca, że przez zabranie chmury zapanuje straszliwa susza. Nagle niebo przemieniło się w wielki, niebieski czajnik. Zaczęła się z niego sączyć gotująca woda.

Pan Kleks zaczął się rozbierać, a z jego głowy buchnął gęsty dym. Adaś wylał na nauczyciela szklankę z wodą. Deszcz zaczął padać z dołu do góry.

Kleks poprosił o śnieg. Adaś wypuścił go ze szklanki, a biały puch przykrył cały park. srebrne widelce zaczęły rzucać się śnieżkami.symbol dzieciństwa Zastosowano tu ożywienieNadanie przedmiotom martwym lub zjawiskom cech istot żywych., ponieważ sztućce zachowywały się jak ludzie.

Zrobiła się istna śnieżyca. Chłopiec postanowił ją przegonić za pomocą wiatru z szóstej szklanki. Wiatr dął we wszystkich kierunkach, a widelce uniosły się i zamieniły w gwiazdy.

Pan Kleks przypominał teraz bałwana. Adaś oblał go wrzątkiem, aby go ratować. Wtedy nauczyciel zakwitł i pokrył się kolorowymi pierwiosnkami.

Zapach kwiatów przyciągnął pszczoły, które zaczęły żądlić czarodzieja. Jego głowa spuchła i przypominała wielki bąbel. Czajnik na niebie obrócił się i zapanowały całkowite ciemności.

Adaś wtarł w bolące miejsca kilka grudek gradu. Nagle Kleks zdjął swoją głowę i rzucił nią w zarośla niczym piłką. Bezradnie wymachiwał rękoma w ciemności.

Adaś użył błyskawicy jako latarki i odnalazł zgubę w pokrzywach. Oddał głowę nauczycielowi, który stwierdził, że jest bardzo głodny. Do zjedzenia pozostał tylko grzmot z czwartej szklanki.

Uczony obrał go ze skórki niczym owoc granatu. Zjadł go z wielkim apetytem. Chwilę później rozpadł się na tysiąc małych części, z których każda była miniaturowym panem Kleksem.

Adaś schował jednego z malutkich nauczycieli do siódmej szklanki. Zaniósł go bezpiecznie do kuchni. Nagle przez lufcik wpadły widelce, które chciały dopaść czarodzieja.

Chłopiec szybko schował szklankę do kredensu. W tym właśnie momencie obudził się w swoim łóżku. Nad sobą zobaczył prawdziwego, uśmiechniętego pana Kleksa.