Opis budynku Akademii pana Kleksa

Wygląd i układ budynku

Akademia mieściła się na samym końcu ulicy Czekoladowej. Zajmowała duży, trzypiętrowy gmach zbudowany z kolorowych cegiełek.

Na parterze znajdowały się sale szkolne. Pierwsze piętro zajmowały sypialnie uczniów oraz wspólna jadalnia.

Drugie piętro to pokój pana Kleksa i szpakaNiewielki ptak o ciemnym upierzeniu, który potrafi naśladować ludzki głos i dźwięki otoczenia. Mateusza. Stały tam dwa łóżeczka wielkości pudełek od zapałek. W jednym spał ptak, a w drugim profesor, który o północy zmieniał się w niemowlę.

Trzecie piętro kryło największe sekrety pana Kleksa. Nikt nie miał prawa tam wchodzić. Nie prowadziły tam żadne schody, dlatego profesor dostawał się na górę przez komin.

Magiczne wnętrza

Sypialnia chłopców była bardzo duża. Każdy uczeń miał tam swój własny prysznic. Zamiast zwykłej wody leciała z niego woda sodowa, która codziennie miała inny smak.

Soki świetnie się mydliły, dlatego rano pokój wyglądał jak wielka baliaDuże, szerokie naczynie, dawniej używane w domach do prania ubrań lub kąpieli. z pianą. W jadalni stał ogromny, okrągły stół. Szyby w oknach miały różne kolory, co rzucało barwne światło na potrawy i poprawiało ich smak.

Niezwykłym miejscem była kuchnia. Na stołach stały puszki pełne kolorowych szkiełek oraz naczynia z jadalnymi farbami. Na środku dumnie prezentował się słój wypełniony płomykami świec.

Na drugim piętrze mieścił się szpital chorych sprzętów. Przypominał rupieciarnięPomieszczenie, w którym przechowuje się stare, zniszczone i niepotrzebne przedmioty. pełną połamanych krzeseł, pękniętych luster i zepsutych zegarów. Na widok pana Kleksa meble z radości tupały nogami i pojękiwały sprężynami.

Tajemniczy park i furtki do bajek

Budynek otaczał ogromny park pełen jarów i wąwozówGłębokie formy terenu o stromych zboczach, wyrzeźbione w ziemi przez płynącą wodę.. Rosły tam potężne dęby, kasztany i gęste krzewy. Niektóre części parku przypominały dziką dżunglę, z której nocą dobiegały dziwne szumy.

Cały teren otaczał wysoki mur. Od strony ulicy wyglądał zupełnie zwyczajnie. Jednak od strony parku znajdowały się w nim żelazne furtki zamknięte na małe, srebrne kłódki.

Każda bramka prowadziła do innej, sąsiedniej bajki. Pan Kleks żył w doskonałych stosunkach z ich bohaterami. Na furtkach wisiały tabliczki z tytułami opowieści.

Zakończenie opowieści

Na koniec historii Akademia zaczęła się kurczyć. Zmniejszał się gmach, mur oraz otaczający go park.

Budynek zamienił się w klatkę, w której siedział zamyślony Mateusz. Park stał się pięknym, zielonym dywanem wyhaftowanym w drzewa i kwiaty.

Mur przekształcił się w biblioteczkę. Furtki do bajek stały się grzbietami książek ze złotymi tytułami. Cały magiczny świat okazał się literacką opowieścią.