Geneza „Buszującego w zbożu”

Wydana w 1951 roku powieść Jerome'a Davida Salingera od dekad przyciąga kolejne pokolenia czytelników. Główny bohater, Holden Caulfield, na stałe wpisał się w popkulturę jako ikonaW kulturze popularnej: osoba, postać lub dzieło będące powszechnie rozpoznawalnym symbolem określonych wartości, postaw lub epoki. nastoletniego buntu. Odrzuca on sztuczność świata dorosłych, narzucane zasady i powszechną hipokryzję. Historia wyalienowanegoStan wyobcowania, poczucie braku więzi ze społeczeństwem, własnym środowiskiem lub samym sobą. siedemnastolatka, który nie potrafi odnaleźć się w szkole ani w domu, to uniwersalny zapis rozczarowania rzeczywistością. Salinger stworzył postać autentyczną, boleśnie zderzającą dziecięcą naiwność z brutalnością dorastania.

Długa droga do publikacji

Praca nad tekstem zajęła Salingerowi około dziesięciu lat. Pierwsze wzmianki o postaci Holdena pojawiły się już w 1940 roku w prywatnych rozmowach pisarza. Rok później autor przesłał do magazynu „The New Yorker”Prestiżowy amerykański tygodnik społeczno-kulturalny, słynący z publikowania wysokiej jakości reportaży, esejów i opowiadań literackich. opowiadanie „Slight Rebellion off Madison”. Tekst został przyjęty, ale atak na Pearl HarborBaza amerykańskiej floty na Hawajach, której zbombardowanie przez Japonię w 1941 roku wciągnęło USA do II wojny światowej. wstrzymał druk. Ostatecznie opowiadanie ukazało się w 1946 roku i posłużyło jako podstawa do siedemnastego rozdziału powieści.

W 1944 roku Salinger napisał list do Ernesta Hemingwaya. Wspomniał w nim, że ma gotowe sześć pierwszych rozdziałów i planuje skończyć całość w pół roku. Rzeczywistość okazała się inna. Dopiero w 1946 roku zamknął dziewięćdziesięciostronicowy brudnopisWstępna, robocza wersja tekstu literackiego, często zawierająca skreślenia, poprawki i notatki na marginesach. i znalazł wydawcę. W ostatniej chwili wycofał jednak tekst z druku, czując potrzebę naniesienia poprawek.

Sukces wydawniczy i wątki autobiograficzne

Ostateczna wersja trafiła na półki księgarń 16 lipca 1951 roku. Książka błyskawicznie wspięła się na czwarte miejsce listy bestsellerówKsiążka (lub inne wydawnictwo), która w danym okresie osiąga najwyższe wyniki sprzedaży na rynku. „New York Timesa”. W ciągu zaledwie dwóch miesięcy doczekała się ośmiu dodruków. W 1953 roku, podczas wywiadu dla szkolnej gazetki, Salinger przyznał, że historia ma charakter częściowo autobiograficzny. Stwierdził wprost, że jako dorastający chłopak zachowywał się i myślał bardzo podobnie do swojego bohatera.

Kontrowersje, cenzura i dziedzictwo

Początkowy entuzjazm krytyków literackich szybko zderzył się z oburzeniem konserwatywnej części społeczeństwa. Książka, choć pisana z myślą o dorosłych, trafiła głównie w ręce młodzieży. Salingerowi zarzucano promowanie niemoralności, wulgaryzację języka oraz podważanie autorytetu rodziny i religii. W efekcie powieść trafiła na listy ksiąg zakazanychPublikacje, których czytanie, dystrybucja lub posiadanie było oficjalnie zabronione przez władze państwowe, szkolne lub kościelne z powodów obyczajowych bądź politycznych. w wielu krajach.

W Stanach Zjednoczonych usuwano ją z bibliotek i programów szkół prywatnych jeszcze w latach osiemdziesiątych XX wieku. Paradoksalnie, zakazy tylko napędzały sprzedaż i budowały mit zakazanego owocu, po który amerykańscy nastolatkowie sięgali z tym większą chęcią.

Mimo kontrowersji dzieło obroniło się upływem czasu. W 2005 roku magazyn „Time” umieścił je na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści wydanych po 1923 roku. Z kolei wydawnictwo Modern LibraryAmerykańskie wydawnictwo założone w 1917 roku, znane z publikowania klasyki literatury światowej w przystępnych cenach. przyznało mu 64. miejsce w rankingu najważniejszych książek XX wieku. Polscy czytelnicy poznali historię Holdena w 1961 roku dzięki świetnemu przekładowi Marii Skibniewskiej.