Jerome David Salinger – biografia

Młodość i rzeźnia w Bydgoszczy

Jerome David Salinger urodził się 1 stycznia 1919 roku na ManhattanieNajbardziej znana i najgęściej zaludniona dzielnica Nowego Jorku, stanowiąca jego centrum kulturalne i finansowe.. Jego ojciec, Sol, był zamożnym Żydem o polskich korzeniach, który zbił majątek na imporcie koszernychŻywność przygotowana zgodnie z rygorystycznymi żydowskimi prawami religijnymi dotyczącymi diety. serów i mięsa. Matka, Marie Jillich, miała pochodzenie szkocko-irlandzkie, ale po ślubie przeszła na judaizm i zmieniła imię na Miriam. Rodzina żyła w luksusowym apartamencie przy Park Avenue.

Młody Jerome nie potrafił odnaleźć się w szkolnej rutynie. Często zmieniał placówki, aż trafił do prywatnej McBurney School, gdzie odkrył w sobie talent aktorski. Ojciec kategorycznie zabronił mu jednak myśleć o scenie. Zamiast tego piętnastolatek zaczął pisać pierwsze teksty do szkolnego czasopisma literackiegoPeriodyk publikujący prozę, poezję oraz eseje i krytykę literacką.. W 1934 roku trafił do akademii wojskowej Valley Forge, a po jej ukończeniu zaliczył krótki i nieudany epizod na New York University.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Salinger zapisał się na zajęcia z pisania na Columbia University. Prowadził je Whit Burnett, redaktor magazynu „Story”. To on dostrzegł potencjał w młodym autorze i w 1940 roku opublikował jego debiutanckie opowiadanie „Young Folks”.

Wojna, miłość i pierwsze sukcesy

W 1941 roku Salinger nawiązał burzliwą relację z Ooną O’Neill, córką słynnego dramaturga Eugene’a O’Neilla. Związek rozpadł się, gdy dziewczyna poznała Charliego Chaplina, za którego wkrótce wyszła za mąż. W tym samym czasie pisarz zaczął współpracę z prestiżowym magazynem „The New Yorker”. Redakcja początkowo odrzucała jego teksty. Przełom nastąpił w grudniu 1941 roku, kiedy przyjęto do druku opowiadanie „Slight Rebellion off Madison”. Pojawił się w nim zbuntowany nastolatek – Holden Caulfield. Publikację wstrzymano jednak z powodu ataku na Pearl HarborAmerykańska baza marynarki wojennej na Hawajach, której niespodziewane zbombardowanie przez Japonię w 1941 roku wciągnęło USA do wojny..

Wiosną 1942 roku Salinger trafił do wojska. Służył w piechocie, lądował w NormandiiKraina w północnej Francji, miejsce największej operacji desantowej aliantów podczas II wojny światowej. i brał udział w wyzwalaniu Francji. Nawet na froncie nie rozstawał się z maszyną do pisania. W wyzwolonym Paryżu spotkał Ernesta Hemingwaya, który był pod wielkim wrażeniem jego tekstów.

Po kapitulacji Niemiec Salinger pracował dla amerykańskiego kontrwywiaduSłużba specjalna zajmująca się zwalczaniem obcego szpiegostwa i ochroną tajemnic państwowych.. Uczestniczył w procesie denazyfikacjiProces usuwania wpływów ideologii nazistowskiej z życia politycznego i społecznego Niemiec po 1945 roku., stacjonując w Weißenburgu. Wojna zostawiła trwały ślad w jego psychice, co często wracało w jego późniejszej twórczości. W 1945 roku poślubił Niemkę, Sylvię Welter. Małżeństwo przetrwało zaledwie osiem miesięcy po ich wspólnym powrocie do USA.

Narodziny „Buszującego w zbożu”

W 1948 roku „The New Yorker” opublikował „Idealny dzień na ryby”. Tekst wywołał sensację. Salinger podpisał umowę dającą magazynowi prawo pierwokupu wszystkich jego przyszłych utworów. Właśnie w tym opowiadaniu po raz pierwszy pojawiła się fikcyjna rodzina Glassów, która zdominowała jego późniejszą twórczość.

Pisarz początkowo liczył na zyski z Hollywood. W 1949 roku na ekrany wszedł film „My Foolish Heart”, oparty na jego opowiadaniu. Ekranizacja okazała się na tyle fatalna, że Salinger złożył przysięgę: nigdy więcej nie pozwoli przenieść swoich tekstów na duży ekran.

16 lipca 1951 roku na półki księgarń trafiła powieść „Buszujący w zbożu”. Salinger pracował nad nią ponad dekadę. Książka wywołała burzę. Krytycy zachwycali się nowatorskim językiem, ale konserwatywne środowiska potępiały ją za wulgarność i rzekomą niemoralność. Powieść błyskawicznie stała się hitem, utrzymując się przez trzydzieści tygodni na liście bestsellerówKsiążki osiągające najwyższe wyniki sprzedaży w danym okresie. „New York Timesa”. Z czasem zyskała status najczęściej cenzurowanej, a zarazem najchętniej czytanej lektury w amerykańskich szkołach.

Ucieczka od świata i poszukiwania duchowe

Sława przytłoczyła Salingera. W 1953 roku porzucił Nowy Jork i zaszył się w posiadłości w Cornish w stanie New Hampshire. Posiadłość otoczył wysokim murem. Zafascynował się buddyzmem ZenNurt buddyzmu kładący nacisk na medytację, intuicję i bezpośrednie doświadczenie rzeczywistości., a później hinduizmemGrupa wierzeń religijnych wywodzących się z Indii, opartych na wierze w reinkarnację i prawo karmy.. Został gorliwym wyznawcą filozofii Adwajta WedantyOrtodoksyjny system filozofii indyjskiej głoszący absolutną jedność duszy i wszechświata..

W 1955 roku ożenił się z Claire Douglas, studentką, która dla niego rzuciła uczelnię. Doczekali się dwójki dzieci: Margaret i Matthew. Życie z pisarzem przypominało jednak koszmar. Salinger narzucał rodzinie swoje rygorystyczne poglądy religijne. Gdy ich córka ciężko zachorowała, zabronił wezwania lekarza, tłumacząc to zasadami Stowarzyszenia Chrześcijańskiej Nauki. Claire odeszła od niego, a w 1967 roku wzięli ostateczny rozwód.

W latach 60. Salinger wydał zbiory opowiadań „Franny i Zooey” oraz „Wyżej podnieście strop, cieśle i Seymour – introdukcja”. Zawierały one noweleKrótki utwór epicki o zwartej kompozycji, jednowątkowej fabule i wyraźnie zarysowanym punkcie kulminacyjnym. o rodzinie Glassów. Zapowiadał stworzenie wielkiej trylogiiCykl trzech dzieł literackich powiązanych tematycznie, fabularnie lub postaciami bohaterów., ale w 1965 roku opublikował jedynie tekst „Hapworth 16, 1924”. Był to jego ostatni wydany za życia utwór.

Dekady milczenia

Przez kolejne 45 lat Salinger pisał wyłącznie do szuflady. Twierdził, że tworzy tylko dla własnej przyjemności. Jednocześnie toczył bezwzględną wojnę z mediami i biografami. W 1986 roku wytoczył proces Ianowi Hamiltonowi, by zablokować publikację swojej biografii opartej na prywatnych listach. Paradoksalnie, proces sprawił, że intymne szczegóły z jego życia trafiły do publicznych stenogramówDosłowny zapis przebiegu posiedzenia lub rozprawy sądowej, sporządzony systemem znaków skrótowych. sądowych.

W 1988 roku poślubił pielęgniarkę Colleen O’Neill. Do końca życia bezlitośnie tępił wszelkie próby naruszenia swoich praw autorskich. W 2009 roku zablokował wydanie nieautoryzowanego sequelaKontynuacja dzieła literackiego lub filmowego, przedstawiająca dalsze losy bohaterów. „Buszującego w zbożu”, napisanego przez szwedzkiego autora pod pseudonimem JD California.

Jerome David Salinger zmarł 27 stycznia 2010 roku w swoim domu w New Hampshire. Miał 91 lat. Pozostawił po sobie legendę ekscentrycznego samotnika oraz szczegółowe instrukcje dotyczące publikacji tekstów, które pisał w tajemnicy przez niemal pół wieku.