Opium w rosole - kompozycja i narracja
Powieść Małgorzaty Musierowicz ma przemyślaną, zamkniętą kompozycję i łączy kilka wątków wokół postaci małej Aurelii. Utwór ukazuje realia życia w latach osiemdziesiątych, łącząc cechy powieści młodzieżowej i obyczajowej. Wydarzenia relacjonuje wszechwiedzący narrator, który z humorem opisuje perypetie głównych bohaterów.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Gatunek i budowa powieści
„Opium w rosole” to klasyczna powieść młodzieżowa. Należy też do gatunku powieści obyczajowejUtwór, który skupia się na opisie codziennego życia, zwyczajów i relacji międzyludzkich w danym środowisku.. Ukazuje codzienne życie w Polsce w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych, czyli w czasach PRL-u.
Utwór ma kompozycję zamkniętą. Oznacza to, że wszystkie rozpoczęte wątki znajdują swoje wyraźne zakończenie. Na początku poznajemy głównych bohaterów: Maćka Ogorzałkę, rodzinę Lewandowskich i małą Genowefę.
W ostatnim rozdziale wszystko kończy się szczęśliwie. Maciek i Kreska (Janina Krechowiak) wyznają sobie miłość. Z kolei mała Aurelia wreszcie otrzymuje od swojej matki to, czego tak bardzo pragnęła – prawdziwe uczucie.
Wielowątkowość i rola Aurelii
Akcja powieści trzyma w napięciu. Osobą, która łączy wszystkich bohaterów, jest sześcioletnia Aurelia. Dziewczynka puka do obcych drzwi i przedstawia się jako Genowefa.
Szukając ciepła i uwagi, trafia do kolejnych domów. Odwiedza Lewandowskich, Borejków, Ogorzałków i Kreskę. Wtrąca się w ich życie, próbuje swatać młodych i wprowadza spore zamieszanie w ich codziennej rutynie.
Powieść jest wielowątkowa. Główne wątki to rodzące się uczucie między Maćkiem a Kreską oraz poszukiwanie przyjaźni przez małą Aurelię.
Autorka wprowadziła też ważne wątki poboczne. Należą do nich: samotność nauczycielki Ewy Jedwabińskiej, choroba profesora Dmuchawca i oświadczyny Sławka. Poznajemy również smutek Gabrysi, która tęskni za mężem.
Narrator i język utworu
Wydarzenia w książce relacjonuje narrator trzecioosobowy. Jest to narrator wszechwiedzący.
Narrator wszechwiedzący wie wszystko o świecie przedstawionym. Zna przeszłość bohaterów, ich ukryte myśli, uczucia i plany na przyszłość.
Małgorzata Musierowicz chętnie stosuje komizm słownyŻarty, zabawne dialogi i śmieszne powiedzonka bohaterów, które mają wywołać uśmiech czytelnika.. Autorka podchodzi do swoich postaci z dużym dystansem i sympatią.
Czasami narrator oddaje głos samym bohaterom. Dzięki temu akcja staje się bardziej żywa, a my możemy lepiej poznać charaktery poszczególnych postaci.