Opium w rosole - bohaterowie
Powieść Małgorzaty Musierowicz przedstawia losy mieszkańców poznańskich kamienic, których łączy mała, zagubiona dziewczynka. Główni bohaterowie zmagają się z samotnością, problemami rodzinnymi i pierwszymi miłościami w trudnych realiach lat osiemdziesiątych. Galeria postaci obejmuje zarówno zbuntowanych nastolatków, jak i zapracowanych dorosłych, którzy uczą się okazywać uczucia.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Aurelia Jedwabińska (Genowefa)
Aurelia to sześcioletnia dziewczynka, która napędza całą akcję powieści. Mieszka z zapracowaną matką, Ewą Jedwabińską. W ich domu brakuje ciepła i zwykłych rozmów.
Dlatego Aurelia wymyka się z domu i odwiedza obcych ludzi w poznańskich kamienicach. Przedstawia się jako Genowefa i prosi o obiad. Szuka w ten sposób uwagi, której nie dostaje od mamy.
Dziewczynka jest bardzo odważna i bezpośrednia. Jej wędrówki łączą losy wszystkich bohaterów książki. Mała Aurelia pokazuje, jak bardzo dzieci potrzebują miłości i czasu swoich rodziców.
Rozwiń: Charakterystyka Aurelii Jedwabińskiej (Genowefy) (czas czytania: 3 min)Janina Krechowicz (Kreska)
Janina, nazywana przez wszystkich Kreską, to wrażliwa nastolatka. Po śmierci rodziców mieszka z chorym dziadkiem, profesorem Dmuchawcem. Dziewczyna opiekuje się nim i prowadzi cały dom.
Kreska szybko zaprzyjaźnia się z małą Aurelią. Traktuje sześcioletnią dziewczynkę z wielką czułością. Sama zmaga się z problemami w szkole i trudną codziennością lat osiemdziesiątychCzas kryzysu gospodarczego, gdy w sklepach brakowało podstawowych towarów, a jedzenie kupowało się na kartki..
Ważnym wątkiem jest jej uczucie do Maćka Ogorzałki. Kreska potrafi wiele poświęcić dla innych. Jej skromny dom jest pełen prawdziwej miłości.
Rozwiń: Charakterystyka Janiny Krechowicz (Kreski) (czas czytania: 3 min)Maciek Ogorzałka
Maciek to energiczny i bystry licealista. Początkowo jest zafascynowany piękną, ale powierzchowną Matyldą. Przez to zupełnie nie zauważa uczuć, jakimi darzy go Kreska.
Chłopak popełnia sporo błędów i często zachowuje się bezmyślnie. Z czasem jednak dojrzewa i dostrzega, kto jest dla niego naprawdę ważny. Zrozumienie własnych uczuć całkowicie go zmienia.
Jego relacja z Kreską to jeden z najciekawszych wątkówCiąg wydarzeń w książce, który dotyczy jednej postaci lub konkretnego tematu, np. wątek miłosny. w książce. Maciek udowadnia, że każdy może naprawić swoje błędy.
Rozwiń: Charakterystyka Maćka Ogorzałki (czas czytania: 2 min)Ewa Jedwabińska
Ewa to matka Aurelii i wymagająca nauczycielka matematyki. Jest bardzo surowa zarówno dla swoich uczniów, jak i dla własnej córki. Skupia się wyłącznie na pracy i karierze.
Kobieta nie potrafi okazywać uczuć. Jej chłód wynika z własnych problemów i ogromnego zmęczenia. Nie zauważa, że mała Aurelia desperacko potrzebuje jej uwagi.
Pod koniec powieści Ewa przechodzi wielką przemianę. Rozmowy z innymi ludźmi pomagają jej zrozumieć własne błędy. Zaczyna uczyć się, jak być lepszą matką.
W literaturze często spotykamy motyw przemiany bohatera. Postać pod wpływem ważnych wydarzeń zmienia swoje zachowanie, naprawia błędy i staje się lepszym człowiekiem.
Dziadek Kreski
Dziadek Kreski to profesor Dmuchawiec, emerytowany nauczyciel. Jest starszym, schorowanym człowiekiem, który rzadko wstaje z łóżka. Mimo choroby zachowuje ogromną pogodę ducha.
Profesor jest wielkim wsparciem dla swojej wnuczki. Służy jej mądrą radą i zawsze potrafi wysłuchać. To on tworzy w ich mieszkaniu atmosferę pełną bezpieczeństwa.
Jego postać pokazuje, jak ważna jest więź między różnymi pokoleniami.
Sąsiedzi z kamienicy
W powieści pojawia się wielu mieszkańców Poznania, których odwiedza mała Aurelia. Są to między innymi rodzina Borejków czy Piotr Ogorzałka. Każdy z nich inaczej reaguje na niespodziewanego gościa.
Te postacie epizodyczneBohater, który pojawia się w książce tylko na chwilę, zazwyczaj w jednej lub dwóch scenach. tworzą barwne tło dla głównych wydarzeń. Ich domy pokazują różne sposoby na życie.
Dzięki nim autorka przedstawia codzienne problemy Polaków. Wizyty dziewczynki uświadamiają dorosłym, jak bardzo brakuje im kontaktu z drugim człowiekiem.