Motyw samotności

Motyw w skrócie

W powieści obyczajowejUtwór przedstawiający codzienne życie i problemy zwykłych ludzi. Małgorzaty Musierowicz samotność to stan, w którym bohater czuje się odrzucony. Nie wynika ona z fizycznego braku ludzi wokół. Postaci żyją w rodzinach lub chodzą do szkoły, ale brakuje im szczerej rozmowy.

Jak motyw się przejawia?

Obiady w domu Jedwabińskich

NarratorOsoba opowiadająca o wydarzeniach w książce. ukazuje chłód emocjonalny w rodzinie. Aurelia, która przedstawia się obcym jako Genowefa, codziennie je z rodzicami obiad. Mama i tata są jednak pochłonięci pracą.

Dziewczynka siedzi przy stole, ale nikt nie zwraca uwagi na jej uczucia. To właśnie ta codzienna obojętność sprawia, że sześciolatka szuka ciepła w cudzych domach.

Puste mieszkanie Profesora Dmuchawca

Starszy nauczyciel zmaga się z chorobą i poczuciem odstawienia na boczny tor. Jego pokój wypełniają książki, jednak brakuje w nim kogoś do zwykłej pogawędki. Ciszę w jego życiu przełamują dopiero niespodziewane wizyty małej dziewczynki.

Samodzielność Kreski

Janina Krechowicz opiekuje się chorym dziadkiem i przejmuje obowiązki dorosłych. Nastolatka przeżywa pierwsze zauroczenie, ale nie ma komu opowiedzieć o swoich rozterkach. Musi radzić sobie z codziennymi problemami zupełnie sama.

Funkcja motywu

Autorka uświadamia czytelnikom, że prawdziwa bliskość wymaga zainteresowania drugim człowiekiem. Samotność rodzi się z obojętności i braku czasu dla najbliższych.

Przesłanie utworu jest bardzo proste i życiowe. Aby pomóc samotnej osobie, wystarczy czasem zaoferować jej talerz ciepłej zupy i chwilę szczerej uwagi.