Opium w rosole - problematyka
Powieść Małgorzaty Musierowicz skupia się na codziennych problemach, relacjach międzyludzkich i potrzebie bliskości. Głównym tematem utworu jest poszukiwanie miłości, która dla bohaterów staje się najważniejszą wartością w życiu. Tłem dla tych uniwersalnych rozważań jest trudna i szara rzeczywistość Polski lat osiemdziesiątych.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Miłość i poszukiwanie ciepła
W książkach Musierowicz najważniejsze są codzienne sprawy. W „Opium w rosole” na pierwszy plan wysuwa się miłość. To ona okazuje się największą wartością dla sześcioletniej Aurelii, która obcym ludziom przedstawia się jako Genowefa.
Dziewczynka nie zaznała ciepła we własnym domu. Jej mama jest chłodna i pedantycznaOsoba przesadnie dbająca o porządek i trzymająca się sztywnych zasad., a ojciec ucieka przed problemami w pracę. Dlatego odważna Aurelia wchodzi do obcych mieszkań, by poczuć prawdziwą, rodzinną atmosferę.
Autorka sugeruje w tytule, że miłość przyciąga ludzi jak narkotyk. Kiedy mama Aurelii dowiaduje się o ucieczkach córki, przeżywa ogromny szok. Zaczyna rozumieć, że dziecko ucieka do ludzi, przy których czuje się bezpiecznie.
Inny rodzaj uczucia łączy Kreskę i Maćka. Nastolatkowie przeżywają wiele rozterek i pomyłek. Maciek musi najpierw wyleczyć się ze ślepego zauroczenia piękną, ale próżną Matyldą, by dostrzec prawdziwą miłość.
Prawdziwa przyjaźń i siła rodziny
Powieść świetnie pokazuje, czym jest szczera przyjaźń. Jacek podkochuje się w Kresce, ale szanuje jej uczucia do Maćka. Chłopak obiecuje, że zawsze będzie jej bronił i nigdy nie pozwoli jej skrzywdzić.
Kreska znajduje ogromne wsparcie u rodziny Borejków. Wie, że w ich domu zawsze czeka na nią pomoc i zrozumienie. Kiedy jest jej ciężko, wypłakuje się na ramieniu Gabrysi, która pomaga jej także finansowo.
Rodzina to w powieści fundament, ale nie musi być wcale tradycyjna. Równie wartościowe jak pełne domy Borejków czy Lewandowskich są inne relacje. Świetnie funkcjonuje mieszkanie braci Ogorzałków oraz dom Kreski i jej dziadka Dmuchawca.
Trudne emocje i życiowe lekcje
Książka porusza wiele poważnych problemów i uczy, jak sobie z nimi radzić. Bohaterowie zmagają się z ogromną tęsknotą. Kreska tęskni za zmarłymi rodzicami, Gabrysia za mężem, a pani Borejko za ukochanym Ignacym.
Akcja powieści toczy się na początku 1983 roku, w czasie trwania stanu wojennego. Mąż pani Borejko został wtedy internowany, czyli przymusowo zamknięty w ośrodku odosobnienia za działalność przeciwko władzy.
Autorka ostrzega też przed tym, co z człowiekiem robią niespełnione ambicje. Doskonale widać to na przykładzie chłodnego domu państwa Jedwabińskich.
Ważną lekcją płynącą z lektury jest to, by nie oceniać ludzi po pozorach. Trzeba spojrzeć na drugiego człowieka z różnych stron i spróbować go zrozumieć. Ktoś z zewnątrz piękny, w środku może okazać się zupełnie pusty, tak jak Matylda Stągiewka.
Szara rzeczywistość PRL-u
Tło wydarzeń stanowi ostatnia dekada PRL-uPolska Rzeczpospolita Ludowa – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989, kiedy władzę sprawowali komuniści.. W kraju panuje zniewolenie, a w sklepach brakuje podstawowych produktów.
Mimo tej szarości i biedy, ludzie starają się sobie radzić i wzajemnie wspierać. W świecie wykreowanym przez Musierowicz nie liczy się grubość portfela. Najważniejsze to mieć dobre serce i potrafić dostrzec je u innych.