Czy brak uwagi i miłości ze strony najbliższych to największe nieszczęście człowieka? Rozprawka na podstawie Opium w rosole

Temat i teza

Temat: Czy brak uwagi i miłości ze strony najbliższych to największe nieszczęście człowieka? Rozprawka na podstawie „Opium w rosole”.
TezaTwierdzenie, którego słuszność zamierzamy udowodnić w wypracowaniu.: Zaniedbanie emocjonalne ze strony rodziny niszczy poczucie własnej wartości dziecka i skazuje je na ogromną samotność.

Każdy człowiek potrzebuje do życia jedzenia, dachu nad głową i zdrowia. Sama opieka materialna to jednak za mało, aby dziecko mogło być szczęśliwe. Małgorzata Musierowicz w powieści młodzieżowejUtwór literacki pisany z myślą o nastolatkach, poruszający ich codzienne problemy. „Opium w rosole” pokazuje, że brak ciepła ze strony rodziny rani mocniej niż bieda. Zaniedbanie emocjonalne to jedno z najcięższych nieszczęść, jakie mogą spotkać młodego człowieka.

Główna bohaterka książki, sześcioletnia Aurelia Jedwabińska, ma wszystko, co można kupić za pieniądze. Jej matka, Ewa, jest pochłonięta pracą zawodową i swoimi ambicjami. Traktuje córkę jak kolejny obowiązek, a nie jak ukochaną osobę. Dziewczynka nie słyszy w domu ciepłego słowa i nie jest przytulana. Takie zachowanie matki nie zostawia siniaków na ciele, ale mocno rani psychikę. Aurelia staje się zagubiona i zamknięta w sobie.

Dziecko, którego nikt nie dostrzega, zaczyna wierzyć, że jest nieważne. Aurelia desperacko szuka uwagi u obcych ludzi. AkcjaCiąg wydarzeń w utworze literackim, które prowadzą do określonego celu. powieści toczy się w Poznaniu, gdzie dziewczynka odwiedza różne mieszkania pod pretekstem zjedzenia obiadku. Lgnie do rodziny Borejków, Maćka Ogorzałki czy profesora Dmuchawca. W ich domach panuje zupełnie inny klimat. Ludzie ze sobą rozmawiają, śmieją się i po prostu spędzają razem czas. Maciek i profesor dają dziewczynce to, czego nie dostała od matki: życzliwość i zainteresowanie. Ich obecność sprawia, że Aurelia odzyskuje radość życia.

Można pomyśleć, że gorszy los spotyka ludzi żyjących w skrajnej biedzie lub cierpiących na ciężkie choroby. To prawda, że fizyczne cierpienie jest straszne. Jednak historia Aurelii udowadnia, że ból emocjonalny bywa równie trudny do zniesienia. Jest on niewidoczny dla otoczenia. Dziewczynka nie płacze głośno i nie skarży się na swój los. Po prostu milczy i czeka na odrobinę miłości. Taka pustka w sercu nie da się wypełnić żadnymi drogimi zabawkami ani ładnymi ubraniami.

MotywPowtarzający się w literaturze element, np. postać, zdarzenie lub przedmiot. samotnego dziecka w literaturze często pokazuje, jak ważna jest rola dorosłych w kształtowaniu psychiki najmłodszych. Historia opisana przez Małgorzatę Musierowicz potwierdza postawioną tezę. Brak miłości i uwagi ze strony najbliższych to ogromna tragedia. Aurelia Jedwabińska jest tego najlepszym przykładem. To mała dziewczynka, która marzyła tylko o tym, aby ktoś spojrzał na nią z troską i miłością.