Jak rozpoznać równoważnik zdania?
Równoważniki są wypowiedzeniami - ciągami wyrazów - bez orzeczenia.
Przypomnijmy, że orzeczenie przyjmuje w zdaniu formę czasownika. Jeśli więc patrzmy na dana wypowiedź i nie znajdujemy żadnego czasownika, prawdopodobnie mamy do czynienia z równoważnikiem.
Przykłady równoważników zdania
1) Zalicza się do nich wszystkie formy wołaczowe, wyrażenia wykrzyknikowe, które tak często spotykamy w mowie potocznej, np.: Ach! Dzień dobry! Cisza! Uwaga!
2) Zdania tzw. niezupełne, np.
Za mną, Gerwazy! (A. Mickiewicz). Można by je uzupełnić, dodając orzeczenie: Za mną ruszaj, Gerwazy.
Kto tam? Można by je uzupełnić: Kto tam jest?
3) Zdania tzw. urwane, np. A może by tak… , Pan pozwoli…?
4) Wypowiedzenia samowystarczalne w danych okolicznościach, np. Wody! Do szpitala! Herbata? Czwarte piętro.
5) Równoważnikami będą też repliki, kontekstowo uwarunkowane, które spotykamy często w codziennej komunikacji lub w literaturze:
Kiedy jedziecie? - Jutro.
Co czytasz? - Gazetę.
Skąd ty jesteś krokodylu? Ja? Znad Nilu. (J. Brzechwa)
Łkanie. Rozpacz. Żal. On i jego kawa. (W. Gombrowicz)
6) Są też równoważniki, które nie mogą funkcjonować jako samodzielne wypowiedzenia. Muszą być w strukturze zdaniowej. Taki równoważnik to imiesłowowy równoważnik zdania. Np.:
Kupiliśmy książkę, przepłacając słono.
Ścinając drzewo, zranił sobie rękę.
Załatwiwszy sprawę, wyszedł.
Uwaga na błędy!
Wypowiedzi z imiesłowowymi równoważnikami zdania są podstępne. Jeżeli chcemy użyć tej formy równoważnika, pamiętajmy, że musi być ona w zgodzie z podmiotem ze zdania głównego. Spójrzmy na te przykłady:
Idąc do pracy, padał śnieg - imiesłowowy równoważnik zdania „Idąc do pracy” odnosi się do podmiotu. Problem w tym, że podmiotem jest… „śnieg”. Zdanie brzmi więc absurdalnie i nielogicznie. Podobnie tutaj:
Przyszedłszy do domu, deszcz przestał padać - podmiotem jest „deszcz”. Ze zdania wynika ciekawa sytuacja - oto deszcz przestał padać, jak tylko przyszedł do domu…
Błędy składniowe, które burzą logiczny związek między częściami zdania, nazywamy anakolutami.
Te dwa zdania można by naprawić tak:
Idąc do pracy, słuchał muzyki - domyślnym podmiotem jest „on”, który słuchał muzyki i szedł do pracy.
Przyszedłszy do domu, włączyła radio - domyślnym podmiotem jest „ona”, która włączyła radio, jak tylko przyszła do domu.
Jak przekształcić równoważnik w zdanie?
Skoro zdanie musi mieć w sobie orzeczenie, powinniśmy odnaleźć tę część dla danego równoważnika. Oczywiście orzeczenie zwykle zależy od kontekstu. Często do równoważnika zdania można dobrać różne orzeczenia.
| Równoważnik zdania | Zdanie |
| W końcu słońce! | W końcu wyszło słońce. |
| Palenie wzbronione. | Palenie jest wzbronione. |
| Cisza! | Proszę o ciszę. |
| Kolacja w restauracji. | Zapraszam na kolację w restauracji. |
| Opuścić pomieszczenie! | Musimy opuścić pomieszczenie / Proszę o opuszczenie pomieszczenia. |
klp.pl
Autor: