Charakterystyka Nerona
Neron to historyczny władca Rzymu i jeden z głównych bohaterów powieści Henryka Sienkiewicza „Quo vadis”. Słynął z ogromnego okrucieństwa, próżności oraz chorobliwej obsesji na punkcie własnego talentu artystycznego. Jego nieobliczalne rządy doprowadziły do spalenia stolicy i krwawych prześladowań pierwszych chrześcijan.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 4 min
Spis treści
Wygląd zewnętrzny Miedzianobrodego
Neron miał trzydzieści jeden lat. Rzymianie nazywali go Miedzianobrodym z powodu rudawego zarostu. Wygląd cezaraTytuł noszony przez władców starożytnego Rzymu, oznaczający cesarza. budził niechęć i strach.
Miał wielką głowę, gruby kark, szeroką twarz i potężny brzuch, który mocno kontrastował z cienkimi nogami. Ciemne włosy układał w cztery rzędy misternych loków. Jego wypukłe, niebieskie oczy miały przerażające, świdrujące spojrzenie.
Najczęściej nosił ametystową tunikę. Ten niezwykły, fioletowy kolor był zarezerwowany tylko dla władcy, a zwykły śmiertelnik nie mógł go nosić. Neron miał słaby wzrok, dlatego często przyglądał się ludziom przez wypolerowany szmaragd.
Niespełniony artysta na tronie
Władca Rzymu w ogóle nie interesował się polityką ani gospodarką. Jego największą pasją była sztuka. Neron namiętnie pisał wiersze, układał pieśni i grał w przedstawieniach teatralnych.
Podczas zmiany masek na scenie bardzo się pocił. Wyglądał wtedy bardziej komicznie niż tragicznie. Występował publicznie tylko po to, by słuchać oklasków i okrzyków zachwytu.
Gdy tłum wiwatował, cezar potrafił na zawołanie uronić łzę wzruszenia. Był przekonany o swoim wielkim, niepowtarzalnym talencie.
Okrutny despota i zły władca
Neron był bezwzględnym tyranem. Więzy krwi nic dla niego nie znaczyły. Zlecił morderstwo własnej matki, Agrypiny. Kazał też zabić swoją żonę Oktawię, której otwarto żyły w gorącej parze.
Nie miał litości nawet dla dzieci. Kazał udusić małego syna swojej nowej żony, Poppei, tylko dlatego, że chłopiec zasnął podczas słuchania jego wierszy. Kochał jedynie swoją córeczkę, Augustę. Gdy dziewczynka zmarła na chorobę, wpadł w rozpacz i kazał ogłosić ją boginią.
Zamiast rządzić, wolał organizować wielkie uczty na PalatynieJedno z siedmiu wzgórz Rzymu, na którym znajdowały się wspaniałe pałace cesarskie. i planować swoje zaślubiny z niewolnikiem Pitagorasem. Nienawidził zapachu ciasnych uliczek Rzymu. Wydał swojemu zausznikowi, Tygellinowi, rozkaz podpalenia miasta.
Chciał na zgliszczach zbudować nową, wspaniałą stolicę o nazwie Neronia. Nocą wrócił do Rzymu, by z zachwytem patrzeć na płonące budynki i śpiewać pieśni o upadku Troi.
W powieści „Quo vadis” Neron jest postacią historyczną, ale Sienkiewicz celowo wyolbrzymił niektóre jego wady. Pisarz chciał w ten sposób stworzyć wyraźny kontrast między zepsutym światem pogańskim a czystym moralnie światem chrześcijan.
Życie w luksusie i otoczenie cezara
Władca uwielbiał przepych. Wszędzie miał wille i pałace, a w samej stolicy usługiwało mu dziesięć tysięcy ludzi. Jego podróże poza Rzym przypominały wielkie, kolorowe widowiska.
Na czele orszaku pędzono pięćset oślic. W ich mleku kąpała się żona cezara, Poppea. Za zwierzętami szli pachołkowie, którzy oczyszczali drogę i sypali na nią kwiaty. Dopiero po takim dywanie maszerowali pretorianieOsobista gwardia cesarza rzymskiego, pełniąca rolę jego ochrony i elitarnego wojska..
Dalej jechały wozy ze sprzętem, posągi i klatki z lwami oraz tygrysami. Niewolnicy nieśli kosze pełne owoców i wina. W tłumie szli tancerze, muzycy i skoczkowie. Na samym końcu, pod otwartym namiotem, podróżował Neron, który czekał na podziw poddanych.
Upadek i śmierć Nerona
Aby odwrócić od siebie gniew ludu za spalenie Rzymu, Neron oskarżył o ten czyn chrześcijan. Zorganizował krwawe igrzyska w amfiteatrzeStarożytna budowla bez dachu z widownią dookoła areny, gdzie odbywały się walki gladiatorów.. Z uśmiechem przyglądał się męczeńskiej śmierci niewinnych ludzi.
Prawo łaski dał jedynie Ligii i Ursusowi, ponieważ bał się sprzeciwić woli rozwścieczonego tłumu. Skazał też na śmierć wielu swoich dawnych dworzan, zwanych augustianamiNajbliżsi dworzanie i ulubieńcy cesarza rzymskiego, którzy towarzyszyli mu w ucztach i rozrywkach., oskarżając ich o zdradę.
W końcu miarka się przebrała. Przeciwko tyranowi wybuchł bunt, a dawni sojusznicy, w tym Tygellin, odwrócili się od niego. SenatNajwyższa rada państwowa w starożytnym Rzymie, składająca się z najbardziej wpływowych obywateli. wydał na niego wyrok śmierci. Neron miał zostać zakuty w widły, zamęczony, a jego ciało miało spocząć w rzece TyberGłówna rzeka przepływająca przez Rzym..
Przerażony władca postanowił popełnić samobójstwo. Zabrakło mu jednak odwagi i siły. Ostatecznie pomógł mu jego sługa, Epafrodyt, który docisnął nóż do szyi cezara. Tak zginął największy despota w historii Rzymu.