Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ostatnie dwie zwrotki to kulminacja sprzecznych uczuć podmiotu:
Widzę bez oczu, bez języka wołam,
Pragnąłbym zginąć, a ratunku krzyczę,
Nie cierpię siebie, a za to ją kocham

Zwracają uwagę szczególnie dwie początkowe metafory: „widzieć bez oczu”, „wołać bez języka”. Ich siła wyrazu tkwi w niewykonalności opisanych czynności w przywołanych okolicznościach – są to więc paradoksy. Człowiek nie zobaczy niczego bez oczu, ani niczego nie wypowie bez języka. A może to tylko złudzenie? Ktoś, kto jak podmiot wiersza opętany jest przez uczucie, może przekroczyć wszelkie bariery. Przypomnijmy, że podobnemu przekonaniu później hołdowali romantycy, dla których ślepiec był tym, kto widzi więcej. Dalej okazuje się, że miłość do kobiety jest zarazem źródłem nienawiści do samego siebie, podmiot myśli o śmierci, ale jednocześnie pragnie, by ktoś go uratował. Jego udziałem jest ciągłe cierpienie:
Bólem się karmię, uśmiecham się łzami,
Po równo zbrzydły mi i śmierć, i życie

W tym wierszu miłość to siła wyłącznie destrukcyjna, doprowadzająca swoje ofiary na skraj zmysłów, zawieszająca je w pustce, w której nie sposób odnaleźć swoich pragnień.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Żywot Ezopa Fryga - streszczenie
2  Teatr szekspirowski
3  Kazania sejmowe - najważniejsze informacje



Streszczenia książek
Tagi: