Sposób na Alcybiadesa

O czym opowiada książka?

„Sposób na Alcybiadesa” to klasyczna powieść młodzieżowapowieść młodzieżowa Utwór literacki pisany z myślą o nastolatkach, poruszający bliskie im problemy, takie jak szkoła, przyjaźń czy dorastanie. wydana w 1964 roku. Edmund Niziurski doskonale rozumiał nastolatków i potrafił pisać o szkole z ogromnym humorem. Akcja toczy się w męskiej szkole imienia Samuela Lindego w Warszawie.

Grupa ósmoklasistów marzy tylko o jednym. Chcą przetrwać lekcje historii bez ciągłego odpytywania. Chłopcy postanawiają zdobyć tytułowy „sposób”. To specjalna, tajna metoda psychologiczna, która ma sprawić, że nauczyciel da im spokój.

Paczka z ósmej klasy

Głównym bohaterem i narratoremnarrator Osoba opowiadająca o wydarzeniach w książce. Tutaj jest to jeden z uczniów, który relacjonuje wszystko ze swojej perspektywy. jest Marcin Ciamciara, znany jako Ciamcia. To bystry chłopak, który często wpada na szalone pomysły. Jego najbliższy przyjaciel to Zenon Zasępa, zawsze gotowy do działania.

Do paczki należą też Juliusz Pędzel oraz Słabiński, na którego wszyscy mówią Słaby. Każdy z chłopców ma inny charakter, ale razem tworzą zgraną drużynę. Trzymają się razem, wspólnie planują intrygiintryga Potajemne działanie, spisek lub podstęp, który ma na celu przechytrzenie kogoś. i solidarnie ponoszą kary za swoje wybryki.

Kim był tytułowy Alcybiades?

Największym zmartwieniem chłopców jest nauczyciel historii, Tymoteusz Misiak. Uczniowie nazywają go Alcybiadesem. Ten przydomek pochodzi od imienia starożytnego greckiego wodza i polityka, który słynął z niezwykłego sprytu.

Profesor Misiak wydaje się surowy i staroświecki. Z czasem jednak chłopcy odkrywają, że to sprawiedliwy i mądry człowiek. Nauczyciel potrafi opowiadać o przeszłości tak ciekawie, że historia przestaje być dla nich tylko nudnym zbiorem dat.

Przyjaźń i poszukiwanie drogi na skróty

Książka Niziurskiego opowiada o młodzieńczym bunciebunt Sprzeciw wobec narzuconych zasad, bardzo charakterystyczny dla dorastających nastolatków. przeciwko szkolnym obowiązkom. Uczniowie za wszelką cenę próbują oszukać system. Szybko jednak przekonują się, że ciągłe kombinowanie pochłania mnóstwo czasu i energii.

Stosowanie „sposobu” wymaga od nich czytania książek historycznych i przygotowywania się do lekcji. W efekcie chłopcy nieświadomie uczą się całego materiału. Autor z humorem udowadnia, że zwykła nauka jest często łatwiejsza niż szukanie dróg na skróty.