Dwanascie prac Herkulesa - streszczenie krótkie i szczegółowe
Słynny detektyw Herkules Poirot planuje przejść na emeryturę i zająć się uprawą warzyw na wsi. Zanim to nastąpi, postanawia rozwiązać dwanaście ostatnich, wyjątkowych zagadek kryminalnych. Inspiracją stają się dla niego mityczne prace starożytnego herosa, z którym dzieli imię, ale nie wygląd ani metody działania.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Streszczenie w pigułce
W nowoczesnym mieszkaniu Herkules Poirot rozmawia ze swoim znajomym, doktorem Burtonem. Tematem ich dyskusji są nietypowe imiona nadawane dzieciom. Doktor zauważa, że imię Herkules zupełnie nie pasuje do drobnej postury detektywa. Zarzuca mu też nieznajomość klasycznej literatury i mitologii. Poirot zdradza przyjacielowi swoje plany na przyszłość. Zamierza przejść na emeryturę, wyjechać na wieś i hodować dynie. Chce jednak przedtem rozwiązać kilka ostatnich, starannie wybranych spraw. Burton żartobliwie porównuje jego pracę do mitycznych dwunastu prac Herkulesa. To podsuwa detektywowi genialny pomysł. Następnego dnia prosi swoją sekretarkę, pannę Lemon, o zebranie informacji o starożytnym herosie. Poirot stwierdza, że mityczny Herkules był tylko mało inteligentnym osiłkiem. Zauważa jednak jedno podobieństwo między nimi. Obaj chcą uwalniać świat od zła. Detektyw postanawia podjąć się dwunastu spraw, które będą symbolicznie nawiązywać do wyczynów antycznego bohatera. Jego pierwszym zadaniem ma być sprawa lwa z Nemei.
Streszczenie szczegółowe
Rozmowa o imionach i emeryturze
W swoim nowoczesnym mieszkaniu Herkules Poirot gości doktora Burtona. Mężczyźni dyskutują o dziwnych imionach, jakie rodzice nadają swoim dzieciom. Wymieniają między innymi AchillesaGrecki heros, bohater wojny trojańskiej, znany z niezwykłej siły i odwagi., Sherlocka i Mycrofta. Doktor Burton zauważa, że imię Herkules zupełnie nie pasuje do drobnego i eleganckiego detektywa.
Gość zarzuca Poirotowi, że ten nie zna klasycznej literatury. Detektyw ignoruje tę uwagę i dzieli się swoimi planami na przyszłość. Wyznaje, że zamierza wkrótce zakończyć karierę zawodową. Chce wyjechać na wieś i w spokoju zająć się uprawą dyń.
Zanim jednak przejdzie na emeryturę, planuje rozwiązać jeszcze kilka wyjątkowych zagadek. Doktor Burton żartuje, że przypomina to dwanaście prac HerkulesaKary nałożone na mitycznego herosa przez bogów, polegające na wykonaniu pozornie niemożliwych zadań.. Ta luźna uwaga staje się dla Poirota wielką inspiracją.
Narodziny genialnego pomysłu
Następnego dnia rano Poirot prosi swoją niezawodną sekretarkę, pannę Lemon, o pomoc. Kobieta przygotowuje dla niego materiały na temat starożytnego Herkulesa. Detektyw uważnie czyta o wyczynach swojego imiennika.
W mitologii greckiej Herkules (Herakles) był synem boga Zeusa i śmiertelniczki. Słynął z nadludzkiej siły, ale często wpadał w gniew i działał bez zastanowienia.
Poirot dochodzi do wniosku, że antyczny heros był po prostu muskularnym osiłkiem. Zauważa, że brakowało mu inteligencji i sprytu. Detektyw stwierdza również, że wszyscy greccy bogowie mieli wyraźne skłonności zbrodnicze.
Patrząc w lustro, Belg przyznaje, że fizycznie nie ma nic wspólnego z prymitywnym wojownikiem. Znajduje jednak jedną wspólną cechę. Obaj pragną uwalniać świat od "chwastów", czyli przestępców i zła.
Poirot podejmuje ostateczną decyzję. Postanawia wykonać własne dwanaście prac. Będzie to dwanaście współczesnych zagadek kryminalnych, które w symboliczny sposób nawiążą do zadań starożytnego herosa. Pierwszą sprawą na jego liście ma być pokonanie lwa z Nemei.