Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ostatnie, króciutkie zdanie tej części doskonale ją syntezuje, podmiot tkwi uwięziony w zamęcie przeciwstawnych uczuć, które próbuje opisać za pomocą oksymoronicznych formuł, takich jak „żywa śmierć” czy „radosna rozpacz”.

Jednak prawdziwe podsumowanie obecnego losu podmiotu lirycznego znajduje się w dwóch kolejnych strofach. Zakochany porównuje się do zagubionego na wzburzonym morzu żeglarza:
Żeglarz, ciśnięty złym wodom dla żeru,
W burzy znalazłem się podarłszy żagle,
Na pełnym morzu, samotny, bez steru.

Zakochany to ktoś, kto wypuszcza się w nieznaną, niebezpieczną przestrzeń, której nie jest w stanie się przeciwstawić, z którą nie może podjąć równej walki. Tutaj podmiot nie mówi już o istocie miłości jako takiej, ale snuje refleksję o swoim losie. Miłość jest tu wyraźnie waloryzowana negatywnie, dla podmiotu okazała się siłą zgubną - „zła wodą”. Kochanek pozbawiony kontroli nad swoim życiem („bez steru”) jest niesiony przez burzliwe uczucie. Ostatnia strofa zawiera najwięcej wskazówek odnośnie rodzaju miłości, której doświadcza:
W lekkiej od szaleństw, w ciężkiej od win łodzi
Płynę nie wiedząc już sam, czego pragnę,
W zimie żar pali, w lecie mróz mnie chłodzi.

Miłość z sonetu Petrarki to uczucie szalone, nieposkromione, odbierające umiejętność racjonalnego myślenia. Odmienia ono zupełnie sposób przeżywania rzeczywistości, niosąc ze sobą zupełnie nowe doznania. Paradoksalnie miłość zamiast wyrywać z samotności właśnie w nią wpędza.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Kazanie o miłości ku ojczyźnie - streszczenie
2  Nauka i szkolnictwo
3  Humanizm



Streszczenia książek
Tagi: