Opracowanie

Neoplatonizm — piękno jako droga do prawdy

Neoplatonizm ukształtował renesansowe myślenie o człowieku, stawiając go w centrum wszechświata jako istotę wolną i doskonałą. Ten prąd filozoficzny odrzucał średniowieczną scholastykę, czerpiąc inspirację bezpośrednio z pism Platona i jego następców. Mimo niechęci do dawnego arystotelizmu, twórcy epoki nadal opierali swoje zasady literackie na antycznych traktatach Arystotelesa.

Autor: Redakcja klp.pl Czas czytania: 2 min
Spis treści
  1. Bunt przeciwko średniowieczu
  2. Paradoks Arystotelesa w literaturze

Bunt przeciwko średniowieczu

Renesansowi humaniściGłówny prąd intelektualny renesansu, skupiający się na człowieku, jego godności i wszechstronnym rozwoju. potrzebowali nowej filozofii. Średniowieczna scholastykaŚredniowieczna metoda filozoficzna oparta na rygorystycznym dowodzeniu dogmatów religijnych, często z użyciem logiki Arystotelesa., oparta na sztywnym odczytywaniu pism Arystotelesa, ograniczała ich dążenie do poznania świata. Zwrócili się więc ku neoplatonizmowi. Ten kierunek dawał twórcom swobodę i wynosił ludzką naturę na piedestał.

Marsilio Ficino

Działał we Florencji. Głosił, że człowiek jest doskonałym stworzeniem Bożym, a świat przenika boska miłość, która łączy wszystko w harmonijną całość.

Giovanni Pico della Mirandola

Uważał, że ludzie otrzymali od Boga wolną wolę – potężną moc wyboru między dobrem a złem oraz decydowania o własnym losie i miłości do Stwórcy.

Dobrze wiedzieć
Marsilio Ficino założył we Florencji Akademię Platońską. Było to nieformalne koło zrzeszające wybitnych uczonych, poetów i artystów, którzy spotykali się, by dyskutować o filozofii antycznej. Działalność Akademii finansował potężny ród Medyceuszy.

Paradoks Arystotelesa w literaturze

Choć w filozofii neoplatonicy odrzucali arystotelizm, w literaturze nie mogli tego zrobić. To właśnie Arystoteles stworzył fundamenty antycznej poetykiDziedzina nauki o literaturze badająca zasady budowy utworów, gatunki literackie i środki stylistyczne.. Renesansowi twórcy rozwiązali ten problem w prosty sposób. Zaczęli czytać greckiego filozofa w oryginale.

Odrzucili setki lat średniowiecznych komentarzy i naleciałości. Powrót do źródeł pozwolił im na nowo zrozumieć zasady tworzenia sztuki. Na tej bazie zaczęły powstawać nowoczesne, renesansowe traktaty literackie. Najsłynniejszym z nich była poetyka, którą napisał Julius Caesar Scaliger. Uporządkowała ona reguły pisania i wywarła ogromny wpływ na europejską literaturę tamtego czasu.